verhaal van: Hans
Papa, Ome Jan, Rieks en ik hadden in Engeland een narrowboat gehuurd. De reis werd in oktober gemaakt, en we waren er al vrij snel achter dat we een strak schema moesten aanhouden om onze reis af te maken voordat allerlei geplande stremmingen aan het einde van het seizoen dit onmogelijk zouden maken.
We waren Birmingham gepasseerd en hadden afgemeerd bij de universiteit om daar te overnachten. ’s Ochtends was Pa altijd als eerste op en begon meestal met thee zetten. Dit was dan reden genoeg voor de andere mannen om mopperend uit bed te komen: de hele roef was tegen die tijd van de damp drijfnat.
Ook deze morgen was Pa vroeg op, maar hij had klaarblijkelijk begrepen dat thee zetten niet op prijs gesteld werd. Voordat Rieks, Ome Jan en ikzelf op waren, had Papa de motor gestart en we merkten dat er al gevaren werd. Zonder uit bed te komen, namen we aan dat Papa graag een stukje verder voer om ervoor te zorgen dat we wat meer ruimte in het schema kregen.
Na drie kwartier, hield het varen op en hoorden we wat gestommel boven op roef. Dat er niet verder gevaren werd, was waarschijnlijk omdat we voor een sluis lagen, maar waarom Papa nou boven op de roef stond was niet helemaal duidelijk.
Toen iedereen op was, bleek dat Papa niet verder gevaren was, maar een behoorlijk eind terug: hij had de vorige dag een appelboom gezien met mooie rijpe appels. Drijvend in het midden van het kanaal had Pa een prima mogelijkheid om de appels te plukken.