verhaal van: Henk
Ik zal drie jaar oud geweest zijn en toen was het al duidelijk dat ik een aardig knaapje was waar geen greintje ondeugd in zat.
Ik zat heel zoet te spelen en genoot van het leven op (en in) het water.
Zoals iedereen weet doe je aan boord je schoenen uit voordat je naar binnen gaat en die schoenen zet je op zijn kop vlak naast de deur.
Laat ik nou net bij die deur zitten te spelen...
Steeds opnieuw was het geluid, van een schoen die in het water viel, puur genieten.
"Laat uw rechterschoen niet weten waar uw linkerschoen gebleven is".