De wortel van alle innerlijke conflicten ligt in een dualisme -zoals wij het noemen - namelijk in de veronderstelling dat er principieel tegenstrijdige krachten bestaan:
God - als tegenpool van de Duivel
Goed - in tegenstelling tot Kwaad
de Geest is willig - maar het Vlees is zwak
het Rationele - tegenover het Irrationele
het Verstand - als tegenstelling van de Gevoelens
Objectief - tegenover Subjectief
Bewust - tegenover Onbewust
Succes - in tegenstelling tot Mislukking
Zonde - contra Deugd
Alle mensen die aan deze tegenstellingen waarde hechten, zullen denken dat het onmogelijk is om ooit innerlijke harmonie te bereiken.
Het is de vanouds overgeleverde veronderstelling dat het goede in ons tegen het kwade strijdt.
Vertaald in een modernere - psychoanalytische - uitdrukking: het "Uberich" vecht met het "es", of, anders gezegd: "irrationele krachten" staan tegenover het verstand.
Of men het nu alledaags of wetenschappelijk uitdrukt, het is dezelfde oude strijd tussen goed en kwaad. Het interessante erbij is, dat wij zelf in twee ego's verdeeld zijn - het 'goede ik' en het 'slechte ik' - die voortdurend met elkaar overhoop liggen. We waken voortdurend over onszelf. Doen we nu juist het goede of het verkeerde? We maken onszelf verwijten wanneer we iets verkeerds gedaan hebben en we zijn er trots op wanneer we de goede weg gevolgd hebben. We geloven aan de wilskracht en we geloven aan de noodzaak onszelf te controleren.
Een dergelijke gedachte komt voort uit de veronderstelling dat we uit twee delen bestaan: goed en slecht, rationeel en irrationeel, gevoel en verstand. We behandelen beide delen gescheiden doordat we voor het ene deel partij kiezen ten koste van het andere.....
Lees verder: De strijd in zichzelf