SİVAS KATLİAMI
SİVAS KATLİAMI
ATEŞTE SEMAHA DURANLAR
“…Beyaz bir gemidir ölüm
Siyah denizlerin hep çağırdığı batık bir gemi,
Sönmüş yıldızlar gibi
Yitik adreslere benzer ölüm, yanık otlar gibi,
Sen bu şiiri okurken
Ben, belki başka bir şehirde ölürüm…”
Behçet Aysan
1993’ün 2 Temmuz’unda “Pir Sultan Abdal Şenlikleri”ne katılmak için gittikleri Sivas’ta 33 aydın, sanatçı ve ozan faşist ve şeriatçı güçlerin Madımak Oteli’ne saldırısı sonucu yakılarak öldürüldü.
8 saat boyunca yangını seyreden ve hiçbir müdahalede bulunmayan devlet güçleri yaşanan vahşeti “Üzücü olaylar, istenilmeyen şeyler…” gibi lanse ederek kendi yüzünü gizleyip olayları çarpıtmaktadır.
Ömrümce kendimi hep sözde buldum.
Söz cehennemdi, yanıp kavruldum
Yeniden doğdum kendi külümden
Ben Anka’ydım konuşuldum
Metin Altıok
Sivas’ta yaşanan katliamın alevi-sunni ya da mezhep sorunu olarak görülmemesi, tüm devrimci-demokrat ve yurtsever insanların mücadele etmesi gereken temel bir sorundur.Dün Maraş’ta, Çorum’da, Malatya’da, Erzincan’da tezgahlanan oyunlar, 2 Temmuz 93 tarihinde Sivas’ta da tezgahlanmıştır.Geçmişte Celladına “Sen şeriat uğruna parmağını bile kesmezsin, halbuki görüyorsun ki biz inancımız yolunda kendi kanımızla yıkanıyoruz.” diyen ve kendi inançları ve felsefesi için derisi yüzülen Nesimi’den “Halkımı sevdiğim için asıldım” diyen Pir Sultan’a ve henüz 12 yaşında Sivas Madımak’ta yakılan Koray Kaya’ya kadar öldürülen, acı çeken, yakılan ,asılan ve hedef olan insanların, hepsinin ortak noktası düzene karşı muhalif olmaları ve düzen karşıtı bir duruş ve mücadele sergilemeleri.
Olay devletin kabul etmediği, siyasal kimlik, inanç ve etnik kökene ilişkin baskı, şiddet ve zor üzerine kurduğu sindirme, yıldırma ve ezme politikasının örneklerinden biridir.
Akarsu’yum yansam da
Kül olup savrulsam da
Bazı bazı gülsem de
Yine gönlüm hoş değil
Muhlis Akarsu Hasret Gültekin, Metin Altıok, Behçet Aysan, Asım Bezirci, Nesimi Çimen, Muhlis Akarsu, Muhibe Akarsu, Edibe Sulari, Uğur Kaynar, Sehergül Ateş, Erdal Ayrancı, Asaf Koçak, İnci Türk, Gülender Akça, Muhammer Çiçek, Yeşim Özkan, Mehmet Atay, Sait Metin, Carina Johanna, Gülsün Karababa, Murat Gündüz, Huriye Özkan, Asuman Sivri, Yasamin Sivri, Ahmet Özyurt, Handan Metin, Serpil Canik, Belkıs Çakır, Nurcan Şahin, Serkan Doğan, Özlem Şahin, Menekşe Kaya ve Koray Kaya
13 yıla rağmen ne acılarımız dindi ne öfkelerimiz azaldı ne de yüreğimizin orta yerindeki Madımak yangını söndü.Dün Sivas’ta “Ateşte Semaha Duran”lar ve bundan sonra da duracak olanlara bin selam...
SİVAS ACISI
Ben tanırım
Bu bulut bizim oranın bulutu
Hemşeriyiz ne de olsa
Benim için kalkmış ta
Sivas’tan gelmiş
Yurdumun bulutu
Başımın üstünde yeri var
Ben bilirim
Bu rüzgar bizim oranın rüzgarı
Hemşerimiz ne de olsa
Benim için kopup gelmiş yayladan
Yurdumun rüzgarı
Kurutsun diye akan kanlarımı
Ben anlarım
Bu acı bizim ora işi
hançer acısı
Bir ülkedeniz ne de olsa
Aynı dili konuşsak da
Anlamayız birbirimizi
Hançerin nakışı
Tanıdım acısından Sivas işi
Ben duyarım duyumsarım
Bizim oranın sızısı bu
Binip kara bir buluta
Sivas ilinden
Sivas rüzgarlarında uçup gelmiş
Helallik dilemeye
Ey yüreğimin onmaz acıları
Ey yüreğimin dinmez sancıları
Suç ne bende ne de sende
Suç beni karanlıklara gömenlerde
Ne de olsa yurttaşımsın
Kapalı olsa da bütün
vicdanı kapıları yüzüne
Bilmelisin bir yerin var
canevimde
Aziz Nesin