Het Zelf

Het zelf is een constructie die iedere keer wanneer het te voor schijnt komt opnieuw wordt opgebouwd.
Vaak is het afwezig bijvoorbeeld als je ingespannen met iets bezig bent. Het zelf kan zich dat niet herinneren eenvoudigweg omdat het er dan niet is.
Mensen kunnen inconsequent zijn omdat bijvoorbeeld. het zelf dat wil afvallen een ander zelf is dat op een verjaardagsfeestje taart aangeboden krijgt.

Het ene zelf zal als doelstelling hebben 'slank worden', terwijl het andere zelf als doelstellingen heeft 'sociaal zijn en het gezellig hebben.' Dat kan leiden tot totaal ander gedrag.
Als de verschillen tussen het ene zelf en het andere zelf erg groot worden zeggen mensen 'ik was mezelf niet' (het ene zelf ontkent iets met het andere zelf te maken te hebben) of 'ik ben kwaad op mezelf' (het ene zelf is kwaad op het andere zelf).

Er zijn overeenkomsten tussen het ene zelf en het andere, want ze worden beiden opgebouwd vanuit dezelfde hersenstructuur die zich in hetzelfde organisme bevindt. Tot op zekere hoogte vallen ze terug op dezelfde herinneringen.
Dit geldt echter slechts tot op zekere hoogte want wanneer een optimistisch zelf verschijnt zal die zich vooral mooie momenten herinneren, terwijl een pessimistisch zelf zich vooral baseert op negatieve ervaringen.
Die herinneringen worden overigens constant aangepast en verandert. Het doel van herinneringen is namelijk niet het verleden adequaat te herinneren, maar goed kunnen handelen naar aanleiding van wat zich nu voordoet.

Veel van wat je je herinnert heeft nooit plaatsgevonden op de manier waarop je het herinnert.
Jezelf worden is dan ook een illusie. Er is alleen sprake van veranderlijke zelven. Dat er ergens een authentiek persoonlijk zelf zou zijn zoals sommige spirituele leraren beweren is een illusie. Dat kan het spirituele zelf zich misschien wijsmaken, maar ook dat is slechts een van de vele zelven.
Als er al een ware zelf zou zijn dan is dat eenheid. Met het organisme slechts als een expressie van eenheid.
Echter eenheid is er slechts. Het wil niks, het kan niet denken, het kan niet voelen, heeft ook geen doel. Het is er alleen maar.
Dat is een totaal ander zelf als een menselijk zelf dat altijd een doel en agenda heeft. Het is slechts stilte.