Buddhism

សម្មាមគ្គ [ស័ម-ម៉ា-ម័ក] ន. ផ្លូវត្រូវ, គន្លងឬលំអានត្រូវ។ (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាមគ្គ។ តាមពុទ្ធសាសនា, សម្មាមគ្គ អដ្ឋង្គិកមគ្គ មាន៨យ៉ាង គឺ

• ១-សម្មាទិដ្ឋិ សេចក្ដីយល់ឃើញត្រូវ (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាទិដ្ឋិ);

• ២-សម្មាសង្កប្បឬសម្មាសង្កប្បៈ សេចក្ដីត្រិះរិះត្រូវ, តម្រិះត្រូវ (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាសង្កប្បៈ);

• ៣-សម្មាវាចា សម្ដីត្រូវ; ប្រើជា សម្មាពាក្យក៏បាន (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាវាចាឬមិច្ឆាពាក្យ);

• ៤-សម្មាកម្មន្តៈ ការងារត្រូវ (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាកម្មន្តៈ);

• ៥-សម្មាអាជីវៈ ការចិញ្ចឹមជីវិតត្រូវ; ប្រើជា សម្មាអាជីវោឬសម្មាអាជីព, សម្មាជីព, សម្មាជីវៈ ក៏បាន (ព.ផ្ទ. មិច្ឆាអាជីវៈឬមិច្ឆាអាជីវោ, មិច្ឆាអាជីព, មិច្ឆាជីព, មិច្ឆាជីវៈ);

• ៦-សម្មាវាយាមៈ ព្យាយាមត្រូវ; ប្រើជា សម្មាព្យាយាម ក៏បាន ព.ផ្ទ. មិច្ឆាវាយាមៈឬមិច្ឆាព្យាយាម;

• ៧-សម្មាសតិ ស្មារតីត្រូវ, ការរឭកត្រូវ ព.ផ្ទ. មិច្ឆាសតិ;

• ៨-សម្មាសមាធិ សមាធិត្រូវ។ ព.ផ្ទ. មិច្ឆាសមាធិ)។

#វចនានុក្រមខ្មែរ