Nie potrafię żyć bez drogi. Nawet jeśli dziś jest ona krótsza niż kiedyś, prowadzi przez znajome ulice, ścieżki nad rzeką, podgórskie trakty – wciąż jest drogą. Z aparatem, z kamerą, z uważnym spojrzeniem. I z pamięcią.

Mieszkam w Jeleniej Górze. To moje miejsce na ziemi. Kotlina Jeleniogórska, zamknięta pierścieniem gór, przez lata była przestrzenią mojej pracy, pasji i codziennych wędrówek. Tu uczyłem się patrzeć – na krajobraz, na ludzi, na zmieniające się pory roku. Tu nauczyłem się także dokumentować rzeczywistość, zanim zniknie.

Moje projekty internetowe – trzy rozdziały jednej opowieści

Przez lata powstało kilka autorskich stron internetowych. Na pierwszy rzut oka dotyczą różnych tematów, ale w rzeczywistości tworzą spójną całość – opowieść o fotografii, pamięci, miejscach i ludziach.

Fotografia Sudetów Zachodnich

Moje spojrzenie na Karkonosze, Góry Izerskie i Kotlinę Jeleniogórską. Krajobrazy, przyroda, wędrówki i świat widziany przez obiektyw aparatu.

 https://sites.google.com/view/fotografia-sudety-zachodnie/

 Helena Mniszek – literatura, historia i Kresy

Projekt poświęcony twórczości mojej prababci, a jednocześnie podróż przez świat dawnych Kresów, rodzinnych historii, przedwojennego kina i ludzi, których losy połączyły Wołyń, Podole, Zaleszczyki i Lwów.

 https://sites.google.com/view/helena-mniszek/start

Historia Aesculapa

Miejsce szczególnie osobiste. Opowieść o szkole narciarskiej Aesculap i środowisku, które przez lata współtworzyłem. To fragment mojego życia zawodowego, fotograficznego i narciarskiego – świat, którego już nie ma, ale który pozostawił po sobie wiele wspomnień.

 https://sites.google.com/view/historia-aesculapa

 Wszystkie te strony są częścią mojego prywatnego „Lasu Rzeczy” – Silva Rerum. Każda opowiada o czymś innym, ale razem tworzą historię moich pasji: fotografii, gór, narciarstwa, rodzinnej pamięci, Kresów i ludzi, których ślady odnajduję w dokumentach, archiwach i starych fotografiach.

🎬

Po zakończeniu pracy zawodowej nadal tworzyłem bloga, który stał się już archiwum tamtego świata. Bez patosu, bez mitologizowania. Z potrzeby pamięci. Z potrzeby domknięcia pewnego rozdziału.

Życie jednak nie kończy się wraz z jednym rozdziałem. Zmienia rytm. Zmienia tempo. Choroba i ograniczenia zdrowotne odebrały mi narty, ale nie odebrały ciekawości świata. Nadal fotografuję. Nadal filmuję. Nadal spaceruję z aparatem po mieście i jego okolicach. Wyruszam na krótsze wycieczki rowerowe, czasem ostrożnie w teren. Wolniej. Uważniej. Świadomie.

Jelenia Góra wciąż jest moją bazą wypadową. Większość wypraw zaczynam tuż pod domem. Lubię, gdy droga wyrasta z codzienności, a niezwykłość pojawia się niepostrzeżenie – za rogiem, na zakręcie ścieżki, w świetle popołudnia.

W nogach mam tysiące kilometrów. W pamięci setki miejsc. A w archiwach – obrazy, do których mogę wracać w każdej chwili. Zdjęcia są dla mnie formą rozmowy z przeszłością. Filmy – sposobem opowiadania świata innym.

Dzielę się tym, co widzę. Dla tych, którzy lubią patrzeć wolniej. Dla tych, którzy chcą zobaczyć Jelenią Górę i jej okolice nie jako punkt na mapie, ale jako żywą opowieść. I dla tych, którzy wierzą, że nawet zwykłe miejsca zasługują na pamięć.

Podróże

Wzdłuż Dunaju