. Boudewijn Buch

Boudewijn Buch.

Boudewijn Maria Ignatius Büch (Den Haag, 14 december 1948 – Amsterdam, 23 november 2002) was een Nederlandse dichter, schrijver en televisiepresentator. Boudewijn Maria Ignatius Büch werd op 14 december 1948 geboren in Den Haag en groeide samen met zijn vijf broers - van wie vier ouder - op in Wassenaar.

Als kind leed Boudewijn Büch sterk onder het slechte huwelijk van zijn katholiek geworden joodse ouders, die hun onhandelbare zoon op zijn elfde naar een jeugdpsychiatrische inrichting in Brabant stuurden. Niet lang na zijn thuiskomst, bijna een jaar later, scheidden zijn ouders. Zijn door de oorlog getraumatiseerde vader, met wie Boudewijn Büch als kind een zeer innige band had, zou na verschillende mislukte pogingen daartoe, uiteindelijk zelfmoord plegen.

Na studies Nederlands, Duits en filosofie debuteerde Boudewijn Büch in 1976 met zijn eerste poëziebundel, Nogal droevige liedjes voor de kleine Gijs. Al voor zijn debuut genoot Boudewijn Büch enige, voornamelijk randstedelijke, bekendheid door zijn bijdragen aan tal van dagbladen en tijdschriften. In 1981 verscheen zijn eerste proza in boekvorm, De blauwe salon. In 1982 kwam een volgend poëziealbum Dood Kind.

Zijn enige pseudoniem is Lothar Mantoua, een naam die af en toe in zijn autobiografische romans terug komt. Van 1984 tot 1988 had hij bij de VARA een eigen tv-programma: Büchs Boeken. Vanaf 1988 tot eigenlijk aan zijn dood toe presenteerde hij bij de VARA 'De wereld van Boudewijn Büch,' waarin hij op zoek naar bijzondere dingen en plaatsen, naar alle uithoeken van de wereld reist. Boudewijn Büch regisseert, presenteert en redigeert zijn eigen televisie- en reisprogramma's. Tevens maakt hij radioprogramma's en had hij de laatste jaren diverse theaterprogramma's.

Zijn roman 'De kleine blonde dood'(1985) was ongetwijfeld Boudewijn Büchs meest succesvolle werk. Sinds 1985 zijn er van het boek meer dan dertig drukken verschenen. De roman werd ook in 1993 verfilmd door Jean van der Velde. Als