Deze merkloze telecaster is heel netjes. Het is een mooie gitaar om naar te kijken en het valt gelijk op dat hij anders is dan andere telecasters. Geen thru-body controls zoals op een thinline en geen controlplate zoals op andere tele´s. De controlplate is van slagplaat materiaal en toch is het ook geen deluxe. Iets bijzonders dus. De controlplate is reversed en er zitten 2 extra schakelaars op voor een coil-split mod.
Deze tele heeft een railhumbucker vermomd als telecaster neck element. Volgens de eigenaar zijn beide elementen humbuckers, dus gezien de zichtbare pole-pieces is de brughumbucker stacked. De schakelaars maken het mogelijk om per humbucker niets of een gedeelte van de zuid spoel te gebruiken. (zie coil-split modificaties). De hele zuid spoel of een gedeelte van het signaal van die spoel wordt geshunt naar aarde.
Omdat de gitaar op allerlei plekken aanloopt en de sustain veel beter zou moeten zijn, heb ik de gitaar door een maat heel mooi laten afstellen. Het nadeel van partscasters is dat de onderdelen niet altijd goed passen. In dit geval was de neck pocket te diep voor deze hals. Jodoques heeft er een mooie hardhouten plaatje tussen gemonteerd.
Een kort onderzoekje leert dat de eigenaar niet tevreden is met de punch van de bridge pickup. Hij klinkt, zelfs op vol vermogen een beetje laf en dof en gewoon minder telecaster dan je zou mogen verwachten. Met wat alligator clips en een volume-mod condensator kwamen we er achter dat er door de volume pot een flinke tone-suck wordt gepleegd. Dus afgesproken de 250k potmeters te vervangen door lichtere 500k potmeters om zo meer bright in het signaal te houden en eventueel de volume-mod te finetunen.
Hier is weer iemand aan het hobbyen geweest. De humbuckers zijn ongebruikelijk aangesloten en ik zie tape, dus ik breek de boel af en start opnieuw. Ook de jack is niet helemaal mooi aangesloten. De hot-wire zit los in de lug. Een klontje soldeer voor en achter het gat zorgt er voor dat de draad er niet uit weg floept.
Vooral tijdens de split klinken de elementen saai. Daarom kunnen we niet simpelweg een directe ground-shunt maken. Door een filter te plaatsen, kunnen de lagere frequenties gemakkelijker naar aarde bloeden dan de hogere en wordt het voor de hogere frequenties gemakkelijker gemaakt om door de 2e coil af te stromen . Dat zorgt ervoor dat een beetje meer pit in het signaal blijft. Het circuit is ongeveer hetzelfde als een treble-bleed. Door de mod anders toe te passen wordt een ander effect bereikt. De shunt/coilsplit werkt dus alleen voor de lagere frequenties en laat de hoge ongemoeid door.
De gefilterde shunt bereid ik voor op een perfbordje. Eigenlijk gewoon een plaatje met gaatjes. Aan de achterkant zit om elk gaatje een beetje koper. Daarmee kan je de componenten aan het plaatje solderen. Alle verbindingen op het perfboard zijn hard-wired, net zoals de gitaar zelf. De tone condensator zet ik ook vast op het bord zodat hij straks niet meer in de weg zit. De volume mod is ook al aanwezig en netjes weggewerkt onder de lugs van de volume regelaar. Als ik nu ooit nog eens professioneel wil lijken, dan bed ik het perfboardje in ondoorzichtig epoxy zodat je het plaatje, de connecties en gaatjes niet kan zien.
Van boven geen verschil want de extra schakelaars zijn beiden nog actief.
De kwaliteit van de elementen kan ik niet veranderen. De keuze voor deze humbuckers is gemaakt door iemand die de specificaties aantrekkelijk vond. De nieuwe eigenaar vind ze niet levend genoeg. Ik kan mijn best doen om zoveel mogelijk uit de elementen te halen, maar ik kan er niet meer uithalen dan er al in zit.
Vooral tijdens de coil-split merk je dat de dofheid pittig is. En ook dat het niet uitmaakt welke van de 2 coils je gebruikt. De som der delen klinkt een stuk beter.
Hoewel het nog lang niet klaar is, is er van onder een behoorlijk verschil in opbouw. Orange drop upgrade, Modified coil-shunt, Shadow kill-switch, 500k potmeters.
Tijdens het testen van de gitaar vond ik het onhandig dat de coilsplits los van elkaar geschakeld moeten worden. Ik heb de eigenaar gecontacteerd en naar zijn voorkeur gevraagd. Hij prefereerde ook de coilsplit voor beide elementen op 1 schakelaar te zetten. Helemaal prima, dan beginnen we gewoon opnieuw. Er is door de nieuw te plaatsen gekoppelde coil-splits schakelaar nu een plek in de controleplate die niets meer gaat doen. Binnen het modisme is dat een grote en onvergeeflijke zonde. Ik krijg carte blanche om de schakelaar te gebruiken zo mij goed dunkt:-) Daar houd ik van.
Eerst worden de filter circuits opnieuw opgebouwd. De orange cap krijgt een nieuwe economische locatie en de switch word netjes uitgelijnd
Dit is de onderzijde van het perfboard. Je ziet dat de connecties allemaal hardwired zijn.
Van links naar rechts de blade-switch, kill-switch/tonepot, 4pdt switch, volumepot met filterbordje. De rode schakelaar achter achter de zwarte is een dpdt om de coil-shunts te controleren.
Bij wijze van experiment wordt bij deze mod gewerkt met voornamelijk witte bekabeling voorzien van shrinkwrap. Je ziet dit spul vaak bij dure drop-in harnasses die je kan kopen op marktplaats en Ebay.
ik moet zeggen dat het heel netjes werkt en de kans op kortsluiting heel erg klein wordt. Als je eenmaal gewend bent is het op maat knippen en aanbrengen van de wrap ook zo'n hassle niet meer.
De wraps zijn wel stijf. Het lijkt gelijk alsof je heel veel kabel gebruikt omdat alle gebruikte kabeltjes omhoog wijzen.
De blauwe krimpkous is een verzamelpunt voor aarde. Normaal gesproken op een stalen controle plate niet nodig. Maar deze is van kunststof. De volgende keer plak ik er shielding onder.
Je ziet direct aan de blade switch, dat er iets aan de hand is met een van de hot leads. Er zitten deze ronde namelijk 1 ipv 2 groene kabels aan de switch. Dat klopt carte blanche is carte blanche en deze telecaster krijgt iets bijzonders.
Dit is een blower-switch die combineerbaar is met coil-split/coil-shunt. De switch bypassed alle gitaar electronica. In dit geval stuurt de blower het signaal van het brug element linea recta naar de versterker.
Linea recta betekent precies dat. Geen invloed van volume of tone regeling meer als de blower aan staat. Ook de stand van de blade switch wordt gebypassed. Blower aan betekent: brug pickup naar jack. Dus dat je je hele mix en crunch kan bepalen met je controls en daarmee lekker kan grooven. Als je een lead wil spelen zet je de blower aan en heb je vol vermogen, no-load brugelement. Scherp, penetrant en puur,
De blowerswitch geeft 2 standen. in dit geval:
Met de double modified filtered coil-shunt, de volume-mod, de 500k potmeters upgrade, blower-switch, mute-switch en de kill-switch klinkt deze ongebruikelijke telecaster in eens een stuk heftiger. De gitaar gaat met de eigenaar mee naar huis en nu hij goed luistert naar de gitaar begint het geluid hem toch te irriteren. De laffe humbuckers zijn de oorzaak en zij moeten dus vervangen worden. Heb ik wel ideeën voor.
Recentelijk heb ik wat contact met Scheffer Pickups in Hoogeveen. Henk Scheffer heeft voor een andere klant custom een hele mooie Telecaster pickup met coil-tap gebouwd. De eerste die hij ooit fabriceerde.
De eigenaar van deze Tele is direct geïnteresseerd. Omdat hij een voorliefde heeft voor high-output pickups bouwt Henk Scheffer enkele van zijn mooie heldere telecaster elementen uit tot exemplaren met coil-tap. Dat kan door de spoel gewoon verder op te draaien en dus groter te maken. De originele output wordt dan de coil-tap en de extra windingen worden de volle pickup.
Dit is de allereerste Scheffer pickups tapped Telecaster Neck pickup. Kijk er maar goed naar want binnenkort zit hij in de gitaar die inmiddels door de eigenaar is teruggebracht.
Omdat tapped coils fundamenteel anders zijn dan stacked coils en humbuckers, moet de hele bedrading er weer uit en worden de schakelingen opnieuw opgebouwd. De shuntfilters verdwijnen.
De nieuwe pickup is vintige staggered.
De oude mini switches kunnen zo bij het afval. Als ik die nog een keer ga verhitten zal er weinig goeds van komen.
Dus begint de opbouw opnieuw.