John Tabé hakt door: 20-01-2026
VVD stijl: eerst betalen dan pas knallen
Thierry Aartsen, VVD, noemt het modern bestuur. Dat vraagt durf, want wat hij heeft neergezet, lijkt vooral op een bureaucratisch pretpark met een kassa bij elke uitgang. Hij verkoopt het als vrijheid, maar eist eerst registratie en betaling.
Een vuurwerkverbod? Dat durft de VVD niet. Dat zou tenminste helder zijn. In plaats daarvan kiest hij voor het bekende VVD-antwoord: ja, mits. Mits u een vereniging opricht. Mits u een vergunning aanvraagt. Mits u formulieren invult, ondertekent en inlevert. Vrijheid, maar alleen na goedkeuring in drievoud en een betalingsbewijs toevoegen s.v.p.
Dat systeem levert winnaars op. Terwijl burgers zich door stapels papier worstelen, maken notarissen lange dagen. De Kamer van Koophandel tikt vrolijk mee. Adviesbureaus leveren sjablonen op maat. De burger betaalt, de vuurwerkbranche draait op volle toeren en Aartsen kan zeggen dat hij niets heeft verboden.
Zodra het ingewikkeld wordt, schuift hij het probleem door. Gemeenten mogen het oplossen, maar krijgen daar geen middelen voor. Vrijwilligers, BOA’s, politie en uiteindelijk de ME ruimen de rommel op. Lokale begrotingen lopen leeg door vergunningen en controles, terwijl de winsten keurig bij de handelaren blijven.
Wie wil zien waar dit beleid toe leidt, hoeft niet ver te kijken. Neem Doetinchem. Twintig wijken. Honderdtal straten. Elke straat een vereniging. Elke wijk een stichting. Met namen die klinken als satire: Vereniging Knalkerkstraat, Stichting Vuurpijlzijweg, Boemboemwijk, Voetzoekerssteeg. Alles mag. Alles klopt.
Thierry Aartsen staat daarmee symbool voor de nieuwe VVD. Veel praten over vrijheid, besturen met formulieren en controle. De partij die ooit minder overheid beloofde, functioneert nu als administratiekantoor met een liberaal logo.
Welkom in VVD-Nederland.
Vrijheid… Alleen na registratie.
Traditie... Alleen tegen betaling.