John Tabé hakt door: 05-02-2026

Het kabinet-Jetten zegt dat het zal regeren, zal overleggen, zal handelen. In werkelijkheid blijft men bij de koffie. Koffie als beleid, suiker als verdienmodel. Terwijl de zilveren lepeltjes draaien, glijden de problemen uit de hand.

De woningnood zal groeien. Jongeren zullen zoeken, starters afhaken. Het kabinet vergadert, kondigt plannen aan, bestelt een nieuwe kan koffie. Woningen. Later. Suikerbelasting… Die stijgt onmiddellijk. Dat lukt wél.

De stikstofcrisis wordt geparkeerd. Boeren zullen wachten, de natuur zal achteruitgaan. Grafieken wisselen, deadlines rekken zich op. Actie… Niet vandaag.

De zorg zal kraken. Verpleegkundigen vallen uit, patiënten wachten langer. Het kabinet snijdt in budgetten, noemt het hervormen en neemt nog een slok koffie. Suiker erbij, natuurlijk.

Dan zullen de theedrinkers opstaan. Ze protesteren, niet tegen koffie, maar tegen het wegdrukken van hun theestem. Ze spreken helder, luid en logisch. Het kabinet hoort alleen het rinkelen van lepeltjes, kijkt weg, schenkt door.

De koffiedrinkers blijven aan tafel, pratend, overleggend, lepeltjes draaiend.
De theedrinkers staan buiten, sip, dorstig, vergeten.
En aan de rand van die tafel vraagt iemand zich zachtjes af:
Wanneer is het eindelijk tijd voor thee…

D66, VVD en CDA: Rijken boven, kwetsbaren onder >