John Tabé hakt door: 15-01-2026
Nederland verdwijnt in stilte.
Nederland verdwijnt niet door migratie of asielzoekers, maar door onze eigen gemakzucht, onze onverschilligheid en onze lamlendigheid. We spreken vol trots over onze tradities, onze cultuur, maar we laten ze vallen zodra ze ons iets kosten. De houten klomp, ooit een symbool van vakmanschap, is vervangen door goedkope plastic rommel uit China, en we kopen het zonder protest. Stil.
Dit is geen incident, dit is een patroon. Kijk om je heen: de buurtcafés verdwijnen, de frietkramen sluiten, lokale winkels met streekproducten worden opgeslokt door de grote ketens. Supermarkten als AH, Jumbo, Aldi en McDonald’s, vol met buitenlandse producten, bepalen de straten, onze cultuur. En wij blijven met een glimlach kopen. We geven ons over aan Black Friday, aan kortingen die ons blij verleiden. Onze nieuwe traditie: alles moet geld opleveren. De ren-cultuur heeft ons in haar greep.
En als we toch in opstand moeten komen, richten we onze woede niet tegen de afbrokkeling van onze tradities, maar tegen een symbool als Zwarte Piet. Tegen buitenlanders, tegen ‘woke’ en links Nederland. We zeggen dat we onze cultuur willen verdedigen, maar het is altijd de gemakkelijke weg. Alleen als het geen moeite kost, alleen als het ons geen geld kost, staan we op. En als het wel wat zou kosten, blijven we stil.
Het wordt pijnlijk wanneer we kijken naar wat er op onze borden ligt. We kopen goedkope garnaaltjes uit het buitenland, terwijl onze eigen garnalen en groenten vol PFAS zitten. We vullen onze magen met buitenlandse producten en kijken weg. We weten dat de visserij en landbouw, ooit de trots van Nederland, worden ondermijnd door goedkope import en industrieën die onze wateren en zeeën vervuilen, maar we doen niets. We blijven zwijgen.
Waar zijn de “Nederlanders voor de Nederlanders” en hun politieke partijen? Waar zijn de protesten…