Βρε πως το έπαθα αυτό (βρε μάγκα μου)
Δευτέρα μεσημέρι
Το γέλιο μου και τη χαρά (1:μανούλα μου) x2
κοντά μου ποιος θα φέρει (1: βρε αμάν αμάν) x2.
Η σούρα μου δεν λέγεται (μανούλα μου)
φούντωσ’ απ’ τα μεράκια
κι απ’ την πολλή σκοτούρα μου (1:βρε μάγκα μου) x2
πίνω κατοσταράκια (1: βρε αμάν αμάν) x2.
Σκάρτη ζωή, ψεύτη ντουνιά (βρε μάγκα μου)
ποιος πίσω θα το φέρει
Δευτέρα απομεσήμερο (μανούλα μου)
Να του ’πεφτε το χέρι.
Δευτέρα απομεσήμερο
μου ’κλέψαν το μπεγλέρι.
Έτσι ’ναι μάγκα μου η ζωή (χανούμισα)
πάει το μπεγλεράκι
κι αφού δεν έχω χάντρες πια (ψεύτη ντουνιά)
μου ’μεινε το μεράκι
κι αφού δεν έχω χάντρες πια
θα βρω ένα γκομενάκι._
(c) rigas (στίχοι)