Τόσο μακριά σου απόψε, μέσα μου σε κρατώ
για όλ' αυτά που μπόρεσες, για όσα δεν μπορώ.
Μη με ρωτάς δεν ξέρω τι πρέπει να σου πω
μόνο άσε με σαν όνειρο αγκαλιά να σε κρατώ.
Σαν μεθυσμένη ανάσα ο έρωτας που άφησες
και σαν μετάξι λαμπερό, η σκιά σου που πλανιέται
τόσο κοντά, τόσο γλυκά, η ώρα που μ' αγάπησες
χαράχθηκε μες την καρδιά, ποτέ πια δεν ξεχνιέται.
Μη με ρωτάς, δεν ξέρω, ψέματα θα σου πω
στην αγκαλιά μου άσε με σφιχτά να σε κρατώ.
Δεν σου ζητώ, δεν θέλω, το ξέρω δεν μπορώ
κι όμως θα ήταν πιο καλά, αν ήσουνα εδώ.
Δεν ψάχνω γύρω τώρα πια, το ξέρω δεν υπάρχεις
μόνο σαν σκέψη, ζωγραφιά, γλυκά να με κοιτάς.
και αν κάτι δικό μου απόψε, μπόρεσες να πάρεις
να μ' αγαπάς, όσο μπορείς να μ' αγαπάς._
(c) rigas (στίχοι - μουσική)