Jan Dorantt

Photo exécutée en 1928, venant de la collection du Musée

Régional du nom d’Isabelle, princesse Czartoryska à Puławy.

Fot. wykonana w 1928 r. ze zbiorów Muzeum Regionalnego

im. Izabeli ks. Czartoryskiej w Puławach

Jan Dorantt est né en 1899 à Zwierzyniec. Il a étudié à Kiev, où il appartenait à l'Organisation Militaire Polonaise. En 1918, il a rejoint l'armée polonaise et a été affecté au 7^e Régiment de uhlans. Après avoir obtenu son diplôme de l'Ecole des Cadets de l'infanterie à Varsovie (1919), il est nommé au grade d’officier et devient commandant de l'Ecole des sous-officiers de la Compagnie Auxiliaire des Sapeurs n° 2. En 1920, il est allé sur le front, où il a été adjudant au 9^e Bataillon des sapeurs et après la guerre, en 1921, un collaborateur du chef de Génie et sapeurs de la 2^e armée. Après la guerre, dans les années 1921-1934, il a servi dans la 2^e unité/bataillon de sapeurs de Kaniów à Puławy, où il a occupé successivement les postes suivants : adjudant du 27^e Bataillon de sapeurs, chef des entrepôts et ateliers techniques, commandant de la compagnie de sapeurs, commandant du parc et commandant de l'école. En 1935, il devient professeur à l'Ecole des Cadets de génie et en 1937, commandant de la compagnie de sapeurs du 4^e Bataillon de sapeurs à Przemyśl. En 1938-1939, il a dirigé la formation de la compagnie de sapeurs motorisés, ensuite devient commandant du bataillon de sapeurs motorisés pour la Brigade Blindée Motorisée de Varsovie, qui était en train de s’organiser. Pendant la campagne de septembre 1939, il y était commandant de sapeurs. Après être passé en Occident, il rejoint l’Angleterre. En Ecosse, il devient commandant de la 10^e compagnie de sapeurs de la 1^e Division Blindée, ensuite commandant des sapeurs de cette Division avec laquelle il a participé à toute sa campagne en tant que lieutenant-colonel. Après la guerre, il s'installe en Angleterre. En 1954, il est devenu directeur général d’une grande usine à Falkirk (Ecosse) dans laquelle il a employé beaucoup de polonais (anciens compagnons d'armes). Il a oeuvré activement au sein de l’Association des Sapeurs Polonais en exil. Il décède le 31 août 1971 à Falkirk.

Entre autres, il a été décoré de la Silver Cross de Virtuti Militari, la Croix de Valeureux, la Médaille de l'Indépendance, la Croix d'argent du Mérite, la Médaille du Souvenir pour la guerre de 1918-1921, la Médaille du Dixième Anniversaire d'Indépendance.

Jan Dorantt urodził się w 1899 r. w Zwierzyńcu. Pobierał naukę w Kijowie, gdzie należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i został skierowany do 7. Pułku Ułanów. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie (1919) i mianowaniu oficerem został dowódcą szkoły podoficerskiej w Zapasowej Kompanii Saperów nr 2. W 1920 r. udał się na front, gdzie był adiutantem 9. Batalionu Saperów, a po wojnie w 1921 r. adiutantem szefa Inżynierii i Saperów 2 Armii. Po wojnie w latach 1921-1934 służył w 2. Pułku/Batalionie Saperów Kaniowskich w Puławach, gdzie zajmował kolejno stanowiska: adiutanta 27. Batalionu Saperów, kierownika składów i warsztatów technicznych, dowódcy kompanii saperów, komendanta parku i dowódcy kompanii szkolnej. W 1935 r. został wykładowcą w Szkole Podchorążych Saperów, a w 1937 r. dowódcą kompanii saperów w 4. Batalionie Saperów w Przemyślu. W latach 1938-1939 kierował szkoleniem zmotoryzowanej kompanii saperów, a następnie zmotoryzowanym batalionem saperów dla organizującej się Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej. Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. był w niej dowódcą saperów. Po przedostaniu się na Zachód znalazł się w Anglii. W Szkocji został dowódcą 10. Kompanii Saperów 1. Dywizji Pancernej, a następnie dowódcą saperów tej dywizji z którą przeszedł cały szlak bojowy jako podpułkownik. Po wojnie osiedlił się w Anglii. W 1954 r. został dyrektorem naczelnym dużej fabryki w Falkirk (Szkocja), w której zatrudnił wielu Polaków (byłych towarzyszy broni). Aktywnie działał w stowarzyszeniu Polskich Saperów na Obczyźnie. Zmarł 31 sierpnia 1971 r. w Falkirk. Był odznaczony m. in.: Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości.

Fot. wykonana w 1928 r. ze zbiorów Muzeum Regionalnego im. Izabeli ks. Czartoryskiej w Puławach

voir la page facebook de https://www.facebook.com/#!/groups/202772849910850/

page de notre ami Zbigniew Kielb, historien et passeur de mémoire.

notre ami Zbigniew Kielb

sa page perso :

https://www.facebook.com/#!/profile.php?id=100005590294171&fref=nf

bibliographie

État Major polonais :

http://www.fireandfury.com/orbats/latefirstpolarm.pdf