Vietnam (1)

Hierna was de beurt aan Sa Pa. Dit ligt in het noorden van Vietnam op 1700 mtr. Het is daar behoorlijk fris( zeg maar koud). Zeker als je al maanden alleen maar warmte kent. Hier leven nog vele bergstammen die hun spullen aan de man proberen te brengen ( wilL you by from meeee, what is your name, do you have children?). Dit gebeurd op een erg opdringerige manier wat toch wel ergernis opwekt bij de toerist. Dat is jammer. De omgeving is erg mooi, vele rijstvelden, schitterende vergezichten, zij zijn in klederdracht, maar op deze manier krijgen ze alleen maar veel negativiteit en verliezen ze ook hun eigen identiteit. Vanuit Sa Pa zijn we met een busje naar Nimh Binh gereden. De rit was erg lang maar wat we zagen was indrukwekkend. Bij iedere bocht is weer wat anders te zien. We komen vele buffels tegen die werken op het land, een kar voorttrekken, liggen in de modder, grazen in het land, bereden worden door kinderen,etc. In Nimh Binh hebben we verschillende dingen gedaan en bekeken. Tam Coc en de floating village. Hier roeien ze met hun voeten. Dit is wel handig want dan kunnen ze met hun handen hun neus bijwerken.

Vanuit Nimh Binh mochten we met de nachtbus naar Hue. Dit is een avontuur op zich. We werden als een van de laatsten opgehaald. In de bus zagen we dat alleen helemaal achterin nog plek was. Je mocht daar met zijn 5en naast elkaar liggen als sardientjes boven de assen. Als je draaide lag je elleboog bij de buurman in zijn neus. En alles voelde je. Van slapen is niet veel gekomen.

Als we ergens aankomen worden we direct belaagd door tuktuk rijders. Je krijgt bijna niet de kans om even te orienteren. Ook roepen ze van verschillende kraampjes dat je hun spullen moet komen kopen. Aangekomen in Hoi An zijn we de Citadel gaan bekijken. Dit is een soort verkleinde verboden stad. De bedoeling was dat we ook naar de graftombes gingen. Helaas hadden we niet zo goed opgelet en de boot bracht ons naar een soort arme buurt van krottenbootbewoners. Hier werden we wel soms wel stil van hetgene we zagen. Sommige boten zagen eruit alsof ze ieder moment konden instorten. Vanuit Hue zijn we naar Hoi An gegaan. In Hoi An aangekomen werden we verwelkomd door veel water. Er was veel regen gevallen en daardoor waren er straten onder gelopen waardoor je niet overal kon komen. Sommige huizen buiten de stad waren niet te bereiken. Hele velden waren ondergelopen en is er ook veel oogst teloor gegaan. Wij zijn vanuit Hoi An maar gaan vliegen naar Saigon omdat het slecht weer was en we anders tijd tekort kwamen. In Saigon even 2 dagen rondgekeken en daarna maar even op het eiland Phu Quoc gaan uitrusten van het vele zwaaien en lachen naar alle mensen hier. Je krijgt er een koninklijk gevoel van hihihihi. Af en toe maar een oranje shirt aangedaan om het compleet te maken.

Groetjes uit Vietnam