De Oekraïne We verblijven alweer ruim drie weken in de Oekraïne en maken ons op om naar Rusland te gaan. We zijn de grens in Polen bij Belzec overgestoken en mochten meteen kennismaken met het beruchte wachten voor de grens. Na een aantal uren wachten mochten we door naar de grens met de Oekraïne alwaar zich een zelfde proces herhaalde. Paspoorten, papieren en de aanhanger open. Na uitgebreidt bekeken te zijn mochten we het land in.
We kwamen direct in aanraking met de “goede” wegen die we later zeer regelmatig tegenkomen. Wat ons ook direct opvalt, zijn de oude auto’s, lada’s en oude vrachtwagens die er hier in het westen rijden. De vrachtwagens die op het buitenland rijden zien er modern uit maar voor het binnenland niet. De huizen zijn in een slechtere staat dan we in Polen hebben gezien. Ook zien we bij het werken aan de weg veel handwerk, zelfs de teer wordt soms gesmolten in kleine tonnen die gestookt worden met hout. Gelukkig zien we hier ook de ooievaars met hun kleppertjes ( zouden die ook een paspoort hebben?).
Vanuit de grens zijn we doorgereden naar het eerste motelletje wat we tegenkwamen want het was al later op de dag en het werd donker. Hier mochten we voor de eerste keer de nimfen van de nacht meemaken( dit gebeurde later nog meer). In Polen hadden we de bosnimfen ook al gezien. De volgende dag zijn we naar L’ViV gegaan met een mooie historische binnenstad die ook op de Werelderfgoedlijst staat. Alleen de binnenstad is een ramp qua weg. Het bestaat uit kinderkopjes met grote gaten. De motor heeft er duidelijk last mee gehad. Maar het is een mooie stad om te bezoeken. Vanuit L’ViV zijn we richting de Karpaten gegaan, een bergrug in het westen van de Oekraïne. Het lijkt een beetje op het begin van de Alpen. Erg mooi om te zien en doorheen te rijden. De mensen die hier wonen, vormen een geheel eigen gemeenschap.
Er staan zeer veel kerkjes en kerken, (er worden er ook veel gebouwd )afgewisseld met kapelletjes die zijn volgehangen en gezet met allerlei iconen en aanverwante spullen. Hier heeft men ook een eigen stijl van bouwen van de huizen, klederdracht en het is duidelijk te zien dat ze in dit gedeelte het niet breed hebben. Onderweg komen we regelmatig een boer of boerin tegen die 1 koe te verzorgen heeft. Daar zitten ze dan bij en brengen hem ‘s avonds weer mee naar huis. Het gebeurd ons ook wel dat we rond 16.30 in een dorp arriveren waar op dat moment door iedereen de koeien weer naar huis gebracht worden. Met zijn allen steken ze de weg over en daarna gaat iedereen naar zijn eigen huis. Er worden veel producten van eigen makelij aangeboden aan de rand van de weg. Men zit dan rustig op een krukje te wachten op een klant. Dit gebeurd door het hele land. Vanuit de Karpaten hebben we de hoofdstad Kiev bezocht met het bekende Pecherks Lavra klooster. Prachtig groot complex met mooie bewerkte kerken. Je hebt van hieruit ook een mooi overzicht over de stad en de rivier. Bij een voetgangersoversteekplaats onder de weg werden we zeer aangenaam verrast. Het was niet een simpel tunneltje maar er was een heel winkelcomplex onder gebouwd. Erg praktisch aangepakt.
Je ziet ook dat de economie hier goed gaat. We zien veel erge dure auto’s, dure winkels, betere huizen. Het lijkt ook wel of dat ze een nieuwe voorstad aan het bouwen zijn. De zeer grote flats worden massaal gebouwd. In Kiev gaf de motor problemen en in overleg met de ANWB hebben we contact gezocht met een autodealer die het probleem voor ons kon oplossen. Hier waren we erg blij mee We hebben een zeer rustige camping bezocht in Kiev(enige gasten).
Op onze weg naar de Krim in het zuiden van de Oekraïne komen we door kilometers lange graan- en kool/lijnzaad velden. Prachtig om te zien die gele kleuren. Deze worden soms afgewisseld met velden met klaprozen. Ze kunnen zo mee doen met de bollenvelden. Ook in de Oekraïne is het weer een zwaaisafari met toeterende auto’s, mensen die uit auto’s hangen om filmpjes en foto’s te maken. Ze stoppen soms meerdere keren om ( met steeds andere telefoontjes) foto’s te maken. Ook worden we regelmatig door oom agent aangehouden, en merken we regelmatig aan het seinen naar hun collega’s dat ze eigenlijk alleen even willen kijken. Het zijn de grote en kleine jongens die enthousiast zijn. De meisjes denken” ach, arm ding, zo koud en nat in dat bakkie” en de jongens denken” YES, dat wil ik OOOOOK”. Het eten bestellen is al een avontuur op zich. We hebben de afgelopen weken wel geleerd om verschillende teksten te ontcijferen maar wat er nu staat is zeker niet altijd duidelijk. Dus we kijken op een menukaart kiezen iets uit en wachten af wat er op het bord verschijnt.
We hebben de pech dat we bijna alles lusten dus gaat het op. We eten heerlijk en regelmatig van elkaars bord want ja, je moet toch weten wat de ander besteld heeft. De Krim is mooi en Yalta ligt prachtig aan de Zwarte Zee(rare naam voor een zee die erg blauw is). Het is schitterend om daar te vertoeven, maar onderweg gaf de motor toch weer problemen en bij een heel klein dorpje Ribatsje deed hij helemaal niets meer. Gelukkig voor ons stonden we net voor een hotelletje en konden we de motor achter het hek rollen. De volgende morgen zijn we met de plaatselijke bus naar een grotere plaats gegaan in de hoop dat ze ons konden helpen. Dit lukte niet en toen de ANWB maar weer ingeschakeld. Deze heeft gezorgd dat we in Simferopol bij een garage terecht zijn gekomen die ook motors maakt. Hij is weer gemaakt met een alternatieve oplossing om te starten en nu maar hopen dat het alleen nog maar goed gaat. Ook mochten onze eerste ledematen het zonlicht zien( we doen het in etappes), de vogeltjes zetten meteen een zonnebrilletje op want het was wel erg schitterend dat wit. We hebben ons snel aan de omgeving aangepast met een mooie dieprode kleur dus de brilletjes konden weer af. Op 1 juni gaan we Rusland in en dan moeten we in 28 dagen 7000 km overbruggen + een visum voor Mongolië aanvragen. We gaan ervoor. Voordat we dit bericht gingen plaatsen kregen we het mooie bericht dat er een lieve baby geboren is. We wensen de ouders en grootouders heel veel geluk ermee. We eisen de kleine natuurlijk ook toe want hij schijnt op mij te lijken, nou dan weet je het wel. Lieve groeten van petemoei en petepaai de twee “wijzen” uit het oosten. Jose Ook is onze website weer bijgewerkt met de laatste details www.chindia.tk (voor de andere foto’s en gegevens.)
5 mei zijn we de grens van Polen naar de Oekraine over getrokken. We hopen 1 juni Rusland in te kunnen gaan (geldig visa). Onze planning is via het zuid-westen , zuid-oosten naar het noord-oosten.
Oekraïne (letterlijk: "grensland", Oekraïens: Україна) is een land in Oost-Europa dat in het zuiden grenst aan de Zwarte Zee, in het oosten aan Rusland, in het noorden aan Wit-Rusland en in het westen aan Polen, Slowakije, Hongarije, Roemenië en Moldavië.
Oekraïne is het op één na grootste land van Europa. De hoofdstad is Kiev (Kyiv).
De eerste plaats die we hebben bezocht is L'viv. Waarrna zijn we doorgereden naar de Karpaten. Na hier rond gereden te hebben zijn we doorgestoken via Kamyanets Podelsky (een oude stad gelegen in een rivier kloof) naar Kiev (ook wel Киïв of Kyjiv).
Vanuit Kiev rijden we door richting de Krim. Dit is een weg van 700 kilometer door de graanschuur van Oekraine. Hier liggen landerijen van kilometers lang en breed, zover de horizon reikt. In een dun bevolkt gebied rijden we over redelijk goede wegen zuid-zuid-oost. Helaas als je de doorgaande weg uit het oog verliest kom je in locale wegen terecht waarvan de kwaliteit van mager tot slecht kan veranderen. Aangehouden door locale dienders adviseerden ze ons om terug te gaan. Wij dachten slimmer te zijn maar moesten uiteindelijk toch hun advies opvolgen.
Inmidddels zijn we 17 mei via Simferopol aangekomen in Jalta. In Simferopol hebben we diverse hoeken van de stad gezien (weg kwijt) en hebben we gezien hoe slecht de wegen in de wijken zijn en hoe somber de flats waar de grote meerderheid van de oekariniers wonen.
Duidelijk is dat in landen zoals de Oekraine de economie niet in staat is de noodzakelijke investeringen te doen om de infrastructuur op peil te houden. Wat in de jaren 60 en 70 is opgebouwd lijkt snel te vervallen.
Vanuit Polen zijn we richting LWOW (L'Viv) in de Oekraine gereden. De grensovergang was de eerste waarbij we diverse formaliteiten moesten afhandelen. Het hele traject duurde een kleine drie uur. Eerst moesten we Polen zien uit te komen. Naast eerst kilometers vrachtauto's te zijn gepasseerd konden we aansluiten in de rij met personen auto's om Polen uit te komen. Nadat dit gelukt was konden we aansluiten in de rij om de Oekraine in te komen. Mede omdat onze kennis van het Oekraiens (Russisch) nog beperkt was hadden we enkele uitdagingen om de ambtenaren zover te krijgen dat we de juiste stempel kregen en door mochten rijden. Een eerste voorproefje van wat komen gaat. De eerste indruk van het wegennet in de Oekraine was niet best. De vierbaansweg in Polen ging meteen over in een tweebaans weg met asphalt tussen de kuilen. Omdat de grensovergang langer duurde dan verwacht en het al 7 uur was geweest hebben we eerste en beste hotelletje opgezocht over de grens. Hier kregen we een riante suite in een groot maar verouderd motel.
In 4 weken zijn we 10-tallen keren aangehouden door de politie en moesten we onze papieren laten zien. Blauw op straat snappen ze hier, of je er blij mee moet zijn is iets anders. 5 Keer zijn we aangehouden wegens een overtreding. 1 keer konden we ons er uit kletsen de andere keren moesten we betalen. Hier onstaat een aardig spel. Ze zeggen dat je een bon krijgt maar je moet eerst geld laten zien. Zosnel als ze het geld in handen hebben wordt je zonder bon weggestuurd. Ook kun je over de hoogte van het bedrag onderhandelen bleek de 3e keer. Je geeft gewoon de helft of 1/3e en zegt dan OK. Hier zijn ze het niet meteen mee eens maar na een halve minuuit en soms een ander bedrag pakken ze het geld en wordt je zonder bon weggestuurd.
Kiev (ook wel Киïв of Kyjiv) is de hoofdstad van Oekraine. Hier is de economie duidelijk sterker dan in het westelijke deel (zoals L'Viv). Het is een stad met veel oude gebouwen. Deze liggen echter verspreid in het centrum. Er is hier niet echt sprake van en oude stad binnen een stad. Ook in nKiev zie je veel troosteloze flats gebouwd tijdens het socialistisch tijdperk. De flats worden nauwelijks tot niet onderhouden. Kerken worden pas de laatste 15 jaar weer gerestaureerd.
In Kiev hebben we Pecherk Lavra (klooster) bezocht. Op een terrein van enkele kilometers is hier de hoofdzetel van de Russisch Ortohodoxe kerk in Oekraine gevestigd. Onder dit complex ligt een grotten/gangen stelsel van 30 kilometer gegraven tussen de 9e en 11e eeuw.
In het zuid-westen van Oekraine ligt het Oekrainse deel van de Karpaten. De karpaten is een bergrug die zich uitstrekt over een deel van Polen, Roemenie en Oekraine.
De Karpaten hebben een eigen sfeer qua woningen en kerken. Veel huizen zijn van hout en in leuke kleuren met een specifiek patroon geschilderd. In elk dorpje zijn er een of meer kerken. Er wordt ook volop aan nieuwe kerken gebouwd. Mogelijk was het beter het geld aan de wegen te besteden, maar dat is niet aan ons.
In dit gebied wordt ook een aparte kunst bedreven. Het op een zeer gedetailleerde wijze beschilderen van eieren. Dit wordt ook wel Pysanky genoemd.
Een van de grotere steden van de Oekraine, 80 kilometer van de Poolse grens gelegen, heeft een oud stadscentrum dat komt voor op de lijst van Unesco wereld erfgoed. Alle panden in het centrum hebben een historie van 2 of meer eeuwen.De stad L'viv kent een lange historie. Hier hebben we ook een Armeense kerk bezocht die men aan het restaureren is. Enkele foto's staan in de bijlage. Vandaag was het mooi weer en hebben we ook lekker op terrasjes gezeten en van het zonnetje genoten.
De krim het vakantie paradijs van de oude sovjet unie. Gelegen als schiereiland van Oekraine in de zwarte zee. Het eiland is bijna net zo groot als Nederland en kent in het zuiden een bergrug met hoogtes tot 1500 meter. Grote delen (vooral boven Simferopol) zijn vlak en kennen een agrarische bestemming. De zuidkant van het schiereiland is vooral georienteerd op tourisme. Hier is ook het grote Hotel Yalta (1300 kamers en een officieel Intertourist hotel). Deze hotels dienden vooral als vakantiebeloning voor kameraden die een gloede daad voor de partij (of het volk) hadden gedaan.
Belangrijke plaatsen op de Krim zijn Simferopol, Sebastopol en Yalta.
Simferopol, is de hoofdstad van de Krim. Alle belangrijke wegen in de Krim komen hier bijelkaar. Het ligt aan de voet van de bergrug en lijkt het vlakke deel en het bergachtige deel te scheiden. Simferopol is een stad met twee gezichten. Drukke winkelstraten met moderne winkels en goede doorgaande wegen. Daarnaast liggen grote wijken met vele flats en zeer slechte wegen. Zo snel als je van de gangbare weg af bent kom je in wijken met veel achterstallig onderhoud terecht.
Sebastopol, hier was een groot deel van de USSR vloot gelegerd. Na het uiteenvallen van de USSR heeft Oekraine afstand gedaan van dit deel en het overgedragen aan Rusland.Ten tijde van Boris Jeltsin is veel ervan toen op de schroothoop terecht gekomen. Sebastopol is nog steeds een belangrijke havenplaats voor Oekraine.
Yalta is ook de plaats waar de geallieerden het vredesakkoord met Duitsland sloten ter afsluiting van de 2e wereldoorlog op 9 mei 1945. Hier werden ook de grenzen getrokken voor het toekomstige Oost-Europa.
Belangrijke andere kustplaatsen zijn Alupta, Alushta, Sudak en Feodesia. Sudak en Feodesia zijn nu nog beduidend minder toeristisch ingesteld. Hotelletjes met internet vinden we maar niet. Kunnen onze website dan oook niet eenvoudig bijwerken.
In zijn lange geschiedenis zijn er in de Krim ook Griekse, Turkse invloeden te vinden.
Vanuit de Krim rijden we richting Charkow (Karkow, Kirkov) waar we zondag 1 juni de grens naar Rusland willen oversteken. Dit gebied is licht glooiend en dun bevolkt. Langs de weg kun je naast meikersen en aardbeien vooral veel soorten gedroogde vis kopen. Dit lijkt een lekkernij. We hebben het een keer bij het bier gehad, maar wisten niet goed hoe dit aan te pakken. Smaakte wel wat zout.