Nadat we even alles hadden laten bezinken zijn we over andere mogelijkheden gaan nadenken.

Een van de oplossingen was, waarom nemen we geen extra land erbij. De plannen werden aangepast en Japan kwam op het lijstje erbij. Ondertussen maakten we wel de papieren voor China in orde want we wilden nogmaals proberen om een visum te krijgen. Nadat alles geregeld was zijn we vanuit het Russische consulaat (daar moest ook weer een visum aangevraagd worden) rechtstreeks naar het Chinese consulaat gegaan. Weer kregen we een nee te horen. De smoes was nu: jullie gaan via Japan naar China. Nou dan moeten we ook maar een visum in Japan voor China regelen. PFFFFF. We merkten wel dat alle mensen voor ons ook een nee kregen. Zelfs degene die de laatste maanden vaker in China zijn geweest ( te zien aan alle stempels in hun paspoort). Ze moeten ook een entry en exit ticket hebben, hotelboekingen (ook al slapen ze bij vrienden) en een bankgarantie. Allemaal extra onkosten.

Wij zijn nog maar even heerlijk gaan kamperen en zijn een Nederlandse fietsgroep (allemaal agenten) tegengekomen. Hier hebben we tweemaal een gesprek mee gehad. Even ervaringen uitwisselen over de wegen die we allemaal bereden hebben richting Mongolie. 22 juli zijn we de grens met Rusland weer overgegaan en begon het avontuur om de weg naar Vladivostok te bedwingen. De afstand is 3900km waarvan ruim 1500km erg slechte weg (gravel met scherpe stenen en soms geen weg maar bulten zand waar we overheen mochten). Het heeft ons 6 lekke banden en 4 nachten slapen in de auto op de voorstoel opgeleverd. Het was een avontuur op zich. Op een gegeven moment hadden we 2 lekke en 3 goede banden en stonden we dus stil. Er was niets in de buurt om bij aan te kloppen. Als we buiten de auto kwamen waren we een lekker hapje voor horzels en insecten( 3cm groot). Gelukkig kwam er een Russisch setje voorbij dat ons wilde helpen. Hiermee zijn we 4 dagen opgetrokken en mochten we proeven van de Russische cultuur zoals: je wassen in rivieren, op plaatselijke markten spullen kopen, “gezond”water drinken(zat erg veel ijzer in) en hulp bij het vertalen tijdens het bezoeken van de bandenplakbedrijfjes. We kregen uitleg over verschillende steden en gebieden die we passeerden. Ze vertelden hoe hun leven eruitzag onder de verschillende presidenten. Vlakbij Vladivostok gingen we zelfstandig weer verder met onze reis, zij gingen naar huis. In Vladivostok was het een sport om een kaartje en de nodige papieren voor onze auto te scoren. ‘s Ochtends zijn we eerst naar het ticketbureau gegaan voor de kaartjes. Daar kregen we te horen van juf Onbeschoft no1 dat we papieren moesten hebben voor de auto maar ze zei er niet bij waar we die moesten halen of wat we ervoor moesten doen. Het enige wat ze zei was” it is your problem, not mine”. Na een uur werd er eindelijk een adres gegeven en kregen we de boodschap mee dat het wel 3 dagen zou duren voordat alles in orde zou zijn. Nou dat moeten ze net tegen ons zeggen. Bij het andere bureau kwamen we bij juf Onbeschoft no2 uit. Deze riep alleen maar “don’t understand you” en nog wat andere dingen waar we niets mee konden en waar ze ook niet bij hielp. Toen hebben we ergens iemand vandaan gehaald die wat Engels sprak en toevallig ook nog wat extra sterren op de schouder had. Er werd een regelrechte marsorder gegeven waar de dame niet blij mee was. Maar aan het einde van de dag stond onze auto op de boot met de nodige papieren en stonden we bij juf Onbeschoft no1 in het kantoor. Deze was erg verbaasd, had nu het smoesje dat we te laat waren en ons geen ticket kon verkopen. Ze was ook zeer verbaasd dat we niemand hadden hoeven omkopen. Maakte ons niet uit want uiteindelijk zaten wij (met ticket)op de boot naar Japan. Op de boot hebben we met allerlei jongelui twee gezellige dagen gehad. In Japan kwamen we voor een nieuwe uitdaging te staan. Hier waren de mensen van de politie en douane zeer behulpzaam maar konden ons toch geen toestemming geven om met ons rijbewijs te rijden. We hadden een internatonaal rijbewijs nodig ( dat is echt een flutrijbewijs zonder rechtsgeldigheid, binnen 5 min bij de ANWB te verkrijgen). Nou dat was dus weer even wat regelen. Onze rijbewijzen naar Nederland, lieve mensen bijna in spagaat om bij de ANWB de internationale rijbewijzen te scoren en dan ook nog op tijd op Schiphol te zijn om deze aan Kim en Ard mee te geven die ons komen opzoeken in Japan. Nu crossen we door Japan met zijn vieren, en kunnen we Japan ontdekken. De eerste gedachte bij Japan was” wat is het onrustig in de straten” alle kabels(vele) zijn boven de grond en geeft de smalle straten in de dorpen en steden een rommelig en onrustig uiterlijk. Het is erg druk in de steden, met lange files. Over 30 km doe je gemakkelijk 2 uur. Iedereen is erg vriendelijk, behulpzaam en beleefd. Er zijn zeer veel tempels te bezichtigen wat we dan ook doen. Ook is het echt een automatenland. Overal kom je ze tegen. Je kunt er van alles uithalen, koude en warme dranken, maar ook warme gerechten. Er wordt veel gebruik van gemaakt. Het slapen is af en toe echt een feestje. Dan is er plaats in een Ruyokan(Japans traditioneel hotel) en mogen we met zijn allen op de vloer zitten om te eten en op de grond slapen. Douchen gebeurd in een badhuis (mannen en vrouwen gescheiden). Dit is de warmste tijd van het jaar en we zijn weleens op pad met 36C. We genieten van het land met zijn vele tradities, mooie groene berghellingen, tempels, Boeddha’s, etc.

Wat ons opvalt zijn de schone auto’s, ook de vrachtwagens zijn erg schoon. Op bezoek gaan in het kleinste kamertje is weer een andere beleving. Zo zit je heerlijk op verwarmde wc-brillen en kun je meteen je billen schoon laten spoelen. Na de drukke steden gaan we op zoek naar het platteland. Op dit moment zijn we in Hiroshima en gaan we richting het zuiden. We willen ook iedereen bedanken voor de kadootjes die aan Kim en Ard zijn meegegeven( briefjes van Femke en Iris, een huismuis, kwekker de kwek, extra oren, gelukspop en verschillende brieven. Heerlijk om op deze manier post te krijgen. Toch weer even terug in Nederland.

Tokio (東京) is een van de grootste steden van de wereld met meer dan 20 millioen inwoners.In Groot Tokio wonen ca 36 millioen mensen. Om Tokio te leren kennen moet je er weken verblijven. Helaas hebben we ons moeten beperken en hebben we onze tijd doorgebracht in Asakusa (een deel van een oude wijk van Tokio tegenwoordig Taito City genoemd). Daarnaast hebben we een bezoek gebracht aan de Tsukiji vismarkt (築地市場), Akihabara (electronische winkelstad) en het keizerlijk paleis.

In Asakusa hebben we een bezoek gebracht aan de Senso-Ji tempel. Een grote tempel in het midden van de oude wijk. Naast de tenmpel staat ook een 5 verdiepingen tellende pagode. Asakusa is ook bekend voor zijn vele op (vooral Japanse) touristen gerichte winkels met allerlei locale specialiteiten. Er is ook een hele straat waar voornamelijk allerlei leuke attributen voor de Japanse keuken worden verkocht.

Een van de betere attracties van Tokio is de Tsukiji vismarkt. Je moet er vroeg (4 uur) voor het bed uit omdat de leukste dingen al om 5 uur beginnen. We zijn er zelf met de auto naar toegereden. Met ons GPS systeem lukte dit wonderwel en zo vroeg op de dag is het nog lekker rustig op straat. Om iets over vijven waren we op de immense markt en zochten we ons een weg naar de plek waar de tonijn veiling zou zijn. Om daar te komen passeerden we honderden kraampjes met de meest uiteenlopende soorten vis en schelpdieren die hier te koop zijn. Bij het veiling gebouw aangekomen keken we onze ogen uit. Honderden tonijnen (van groot tot klein) liggen hier diepgevroren uitgestald op de grond. Keurmeesters en kopers zijn druk doende de vis op zijn kwaliteit te beoordelen alvorens het veilen begint. Dit is een sport op zich. Telkens vormen er kleinere groepen rondom een aantal tonijnen en na een belspektakel om kopers te trekken begnt het veilen. Na een aantal minuten zijn er weer enkele partijen van eigenaar gewisseld. Het spektakel verhust dan naar een andere partij. Medewerkers van de nieuwe eigenaar zorgen dat de tonijn snel wordt afgevoerd. Soms naar handelaars in de kraampjes achter de veiling of via een van de vele vrachtautotjes naar elders. Natuurlijk kan je hier ook om 6 uur in de morgen al genieten van verse sushi en shashimi, dit doen we dan ook om een uur of zeven.