เมื่อมีสินค้าที่พร้อมจำหน่าย เข็มของนาฬิกาก็จะชี้ไปที่ส่วนถัดไปของวงจร ซึ่งส่วนนี้จะเป็นการเน้นความเป็นเลิศด้านการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์    ไม่มีใครกินอาหารจากคนแปลกหน้า    คำนี้ไม่เกินเลยเกินจริง

องค์กรที่ให้ความสำคัญกับการเริ่มต้นด้วยวัตถุดิบที่เหนือกว่าด้วยการใช้ประโยชน์จากความรู้ที่สั่งสมมาผ่าน SOP  สิ่งนี้ทำให้มั่นใจได้ถึงการผลิตผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง     กระนั้น สินค้าไม่มีเสียง มีมีขา ย่อมไม่สามารถทำให้เกิดความรู้สึกไว้วางใจและเชื่อถือได้ในตลาดได้ด้วยตนเอง    แทนที่จะเจาะลึก นำสินค้าไปขายทันที การเน้นการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างความไว้วางใจในตลาดเป้าหมายเป็นสิ่งที่ควรจะต้องทำก่อน    การประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ที่มีประสิทธิภาพกจะกลายเป็นสื่อสารองค์กรที่ดี เข้าถึงกลุ่มผู้มีโอกาสเป็นลูกค้า สร้างความไว้เนื้อเชื่อใจ ให้ความเป็นกันเอง ปูทางไปสู่การขายที่ประสบความสำเร็จ    และแน่นอน เมื่อไม่ใช่คนแปลกหน้ากัน มันก็เป็นการรับประกันอย่างเป็นนัยว่าการเปลี่ยนผ่านจากการสิ่งค้าที่อยู่ในคลัง จะได้ถูกผลักดันไปสู่มือลูกค้าได้อย่างราบรื่น

และเมื่อเราได้มาซึ่ง Reveure หรือรายได้รวม มันก็จะมาถึงส่วยสุดท้ายของวงจร นั้นก็คือการลงทุนเชิงกลยุทธ์และการจัดการความรู้    เมื่อเราขายสินค้าและบริการได้ เราก็ย่อมจะได้มาซึ่งทุน    ทุนที่ได้จากการขายนี้ จะเอาไปทำอะไร แน่นอน เอาไปหักต้นทุน เพื่อเป็นกำไรสุทธิ    ซึ่งรายได้ส่วนนี้ องค์กรจะนำเข้าสู่กระบวนการลงทุนอีกครั้งเพื่อจัดซื้อ จัดสรรค์วัตถุดิบซึ่งจะเป็นการเริ่มวงจรธุรกิจในรอบถัดไป     กระนั้น ขอเน้นย้ำว่า แม้ว่าสินทรัพย์ทางกายภาพจะมีความจำเป็น แต่ความรู้ก็มีความสำคัญยิ่งกว่า   การจัดการกับความรู้ที่ได้มาอย่างแข็งขันและมีกลยุทธ์จะก่อให้เกิดรากฐานของการสร้างมูลค่าและความมั่นคงที่ยั่งยืน    การจัดการความรู้นี้ขยายไปไกลกว่ากรอบการทำงานภายใน แต่ยังขยามไปถึงการสรรหาความร่วมมือที่ภายนอก ความเป็น Community ที่จะเป็นการส่งเสริมนวัตกรรมและส่งเสริมความสามารถในการปรับตัวในตลาดธุรกิจที่มีความเปลี่ยนแปลง ผันผวน