De voedselzandloper
~ Kris Verburgh
~ Kris Verburgh
In De voedselzandloper bewijst arts Kris Verburgh dat gezond eten van groot belang is bij het jong houden van je lichaam en de preventie van ziektes. De voedselzandloper is gebaseerd op de laatste wetenschappelijke inzichten over voeding en het verouderingsproces. Nog nooit werd zo duidelijk uitgelegd dat wat we eten bepaalt hoe snel we verouderen. De voedselzandloper is niet alleen een boek dat vele diëten en voedingsmythes doorprikt, het is een nieuw model dat een alternatief biedt voor de verouderde schijf van vijf en de voedseldriehoek. Het laat zien wat gezonde voeding is, maar vooral ook hoe we ongezonde voeding kunnen vervangen door gezonde alternatieven. Het boek legt tevens uit hoe we het verouderingsproces kunnen afremmen. Dat dit gezonde eetpatroon bovendien leidt tot gewichtsverlies is een aangename bijwerking!
Kris Verburgh (1986) is arts en onderzoeker. Op 17-jarige leeftijd publiceerde hij zijn eerste wetenschapsboek, drie jaar later zijn tweede. Zijn boeken werden verschillende malen herdrukt en genomineerd. Van jongs af aan is hij gefascineerd door het verouderingsproces en het belang van voeding bij het voorkomen van ziektes.
We hebben veel vertrouwen in de geneeskunde. Misschien te veel vertrouwen. We geloven dat als we ziek zijn, de dokter en een heel team verpleegkundigen en paramedici klaarstaan om ons te genezen. Klaar staan ze zeker, maar de moderne geneeskunde kan de meeste aandoeningen niet genezen. Zelfs een banale verkoudheid of bronchitis kan niet genezen worden.
Mensen stellen te veel vertrouwen in de geneeskunde en ironisch genoeg stellen ze veel te weinig vertrouwen in hun eigen vermogen om ziekten te voorkomen en hun gezondheid op peil te houden. En het is ons voedingspatroon dat daarin de belangrijkste rol speelt.
Het enige goede dieet is een voedingspatroon dat een levenswijze wordt. En dat niet als doel heeft om gewicht te verliezen, maar om langer gezond te blijven. Omdat mensen gewoontedieren zijn, kan het in het begin moeilijk zijn om een dergelijk nieuw voedingspatroon - voor het leven - aan te leren. Gelukkig kan het menselijk lichaam zich zeer goed aanpassen aan nieuwe gewoontes, dus als oude gewoontes doorbroken zijn en er nieuwe aangeleerd werden, dan zitten deze gezonde gewoontes er meestal voor altijd in verankerd. Een nieuw aangeleerd voedselpatroon lijkt na enkele maanden dan de normaalste zaak van de wereld.
We worden constant om de oren geslagen met nieuwe dieten en tegenstrijdig voedingsadvies. Haal nooit uw dieetadvies uit de populaire media. Sommige voedingsadviezen en dieten zijn gewoonweg absurd (bloedgroepdieet) of ongezond (Atkins-dieet).
Dr Atkins beval aan om zo weinig mogelijk suikers (koolhydraten) te eten en zo veel mogelijk proteinen en vetrijke producten. Suikers zijn bijzonder ongezond, dat klopt. Maar je moet altijd het hele plaatje bekijken. Een overmaat aan proteinen is ook ongezond, onder meer omdat het voor de lever en nieren moeilijk is om de bouwstenen van proteinen af te breken. Atkins heeft wel een punt wat betreft dat suikers ongezond zijn. Maar zelfs op dat punt zit hij nog verkeerd met zijn aanpak. Wanneer iemand zeer weinig suikers eet, zoals het Atkins dieet voorschrijft, dan gaat het lichaam in 'ketose'. Ketose is een toestand waarbij het lichaam zelf grote hoeveelheden 'suiker' aanmaakt. En niet zomaar suiker, maar methylglyoxal, een 'supersuiker'. Methylglyoxal is 40.000 keer actiever dan gewone suiker en doet eiwitten aan elkaar kleven als een op hol geslagen Pritt-stift.
Heel wat verouderingsziekten, zoals prostaatkanker, hart- en vaatziekten of maculaire degeneratie, kunnen voorkomen of vertraagd worden door gezonde voeding.
De kosten van chronische ziekten zullen in de toekomst onbetaalbaar zijn voor de gezondheidszorg. Preventieprogramma's met nadruk op gezonde voeding, kunnen deze kosten drastisch drukken.
Er bestaan veel tegenstrijdige voedingsadviezen omdat:
De meeste dieten zijn ongezond en gezondheidsgoeroes kunnen hun beweringen met wetenschappelijke studies staven omdat:
De hedendaagse voedseldriehoek en schijf zijn verouderd en niet optimaal omdat:
Het gelobby van industrieeen, de traagheid waarmee medische inzichten gemeengoed worden en de nadruk op acute geneeskunde in plaats van preventieve geneespunde zijn enkele voorname redenen waarom we nog met een oude driehoek en schijf opgezadeld zitten.
De voedselzandloper hieronder is gedownload van de website in 2020. Deze is alweer anders dan de versie uit het boek. Zo zie je maar dat de inzichten nog steeds veranderen :)
Suiker is een beetje als zuurstof: we hebben zuurstof nodig om in leven te blijven, maar zuurstof zorgt er tevens voor dat we vanbinnen verroesten en verouderen. Dit geldt ook voor suiker: we halen onze energie uit suiker en we kunnen niet zonder dit kleverige goedje, maar koolhydraten versnellen ook het verouderingsproces en verhogen de kans op kanker.
Om te weten wat suikers of koolhydraten precies zijn (en ook vetten en proteinen) moet je kennis hebben van atomen, de bouwblokken van alle materie om ons heen. Er zijn 92 soorten bouwblokjes waarmee bomen, waterdruppels, verkeerslichten, lichamen en suikers opgebouwd.
De wetenschappelijke naam voor suikers is 'koolhydraten' en deze bestaan uit een of meer monosachariden. Dit zijn de bouwstenen van alle suikers. Er bestaan verschillende soorten monosachariden. Voorbeelden van monosachariden zijn glucose en fructose. Als deze twee verbonden worden met elkaar vormen ze een disacharide: sucrose (witte tafelsuiker).
Rijst, aardappelen, pasta en brood zijn allemaal gemaakt van zetmeel en bestaan dus voornamelijk uit lange ketens van glucosemoleculen. Deze producten bestaan dus vooral uit suiker.
Darmcellen kunnen alleen maar monosachariden opnemen. Ze kunnen slechts aparte glucose- of fructosemoleculen opnemen en afgeven aan het bloed. Dat vormt geen enkel probleem als je een tablet druivensuiker neemt want dit wordt direct via de darmcellen in het bloed opgenomen (snelle suikers). Zetmeel kan niet zomaar meteen door de darmcellen opgenomen worden; zetmeel bestaat immers uit lange ketens van glucosemoleculen. Spijsverteringsenzymen zijn proteinen die de lange ketens in stukken knippen zodat afzonderlijke glucosemoleculen overblijven die wel door de darmcellen kunnen worden opgenomen (trage suikers).
Zo'n anderhalf uur na een suikerrijke maaltijd drijven er ontelbaar veel glucosemoleculen in het bloed rond. Deze glucosemoleculen moeten door de cellen opgenomen worden, zodat ze 'verbrand' kunnen worden en omgezet worden in energie om de cellulaire mechanismen draaiende te houden. De glucosemoleculen kunnen pas door de cellen opgenomen worden als er ook een andere stof in de bloedbaan aanwezig is: insuline. Insuline zorgt ervoor dat de cellen de glucose kunnen opnemen door de deuren van de cellen wijd open te zetten. De alvleesklier (pancreas) scheidt insuline af zodra ze een gestegen suikergehalte in het bloed detecteert.
Belangrijk om te weten is dat een stijgende glucose- en insulinegehalte in het bloed ook op hun beurt ervoor zorgen dat het licaam meer insulin-like growth factor (IGF) vrijstelt. IGF is een belangrijke stof die weefsels doet groeien; een soort 'groeihormoon'.
Net zoals suiker op macroschaal in de keuken plakkerig is, is suiker op microscopisch niveau ook plakkerig. In de keuken zorgt suiker ervoor dat onze vingers aan elkaar plakken, in het lichaam maakt suiker dat eiwitten aan elkaar plakken. Wetenschappelijk gezien vormt glucose crosslinks (verbindingen) tussen eiwitten. Nierproblemen, reuma, staar, maar ook rimpels, een hoge bloeddruk en beroertes zijn niet toevallig allemaal verouderingsverschijnselen.
Buiten het versnellen van het verouderingsproces speelt suiker ook een belangrijke rol bij kanker. Ook hier speelt IGF weer een belangrijke rol. Bij het eten van een suikerrijke maaltijd stijgt het glucosegehalte in het bloed en hierop scheidt het lichaam insuline en IGF wat de weefsels doet groeien.
Dat is nu precies wat kanker graag doet; groeien. Kanker ontstaat wanneer bepaalde cellen te snel en ongecontroleerd groeien. Wat eerst 1 kankercel was, worden er miljarden, die samen gezwellen of tumoren vormen. Stoffen zoals IGF doen cellen sneller groeien waardoor ze meer kans lopen te ontsporen in kanker. IGF is dus een kankerbevordende stof.
Muizenstudies hebben uitgewezen dat de overlevingskans van muizen die weinig suiker aten veel hoger lag dan muizen die veel suiker aten. Het verband tussen IGF en kanker verklaart ook waarom personen met dwerggroei bijna nooit kanker krijgen. Omdat ze zo klein zijn scheiden ze minder IGF en groeihormoon af, zodat hun kans op kanker bijna nul is. Het omgekeerde geldt ook, grotere mensen hebben meer kans op kanker.
Een verhoogd IGF-gehalte is echter niet de enige reden waarom suiker de groei van kankercellen bevordert.
Kankercellen zijn bijzonder afhankelijk van suiker om te groeien. Kankercellen verbruiken veel meer suiker dan een gewone cel. Dit omwille van het Warburg-effect, dat eruit bestaat dat kankercellen hun eigen mitochondrien uitschakelen. Mitochondrien zijn de energiecentrales van de cel. In deze mitogondrien worden suikers en vetten verbrand en en energiemoleculen zoals ATP gecreeerd die allerlei eiwitten in de cel in gang zetten, en zo nagenoeg alle processen in de cellen onderhouden. Maar de mitochondrien creeren ook vrije radicalen zoals reacieve stoffen die allerlei celonderdelen beschadigen. De mitochondrien in kankercellen creeren extra veel vrije radicalen omdat de mitochondrien door de kankercellen niet goed onderhouden worden. Kankercellen besteden immers al hun aandacht en energie aan groeien en delen, en schenken veel minder aandacht aan het onderhoud van hun mitochondrien. Kankercellen hangen als het ware met haken en ogen aan elkaar en zo ook hun mitocondrien, die daarom veel vrije radicalen produceren. Kankercellen hebben daar een oplossing voor gevonden; ze schakelen de defecte mitochondrien gewoon uit, net zoals je een defecte broodrooster ook niet meer wilt gebruiken wegens brandgevaar. Maar waar moeten kankercellen dan hun energie vandaan halen? Deze cellen kunnen hun suikers immers niet meer verbranden in de mitochondrien, en gaan dat dus buiten de mitochondrien doen, via een andere weg: glycolyse. Via glycolyse worden suikermoleculen ook omgezet in energie. Dit proces is echter veel minder efficient dan wanneer de suiker verbrand wordt in de mitochondrien. Dat wil zeggen dat per suikermolecule die in de glycolyse-pathway terechtkomt er veel minder energie uit geperst kan worden dan waneer de suikermolecule in de mitochondrien verwerkt wordt. Het gevolg is dat kankercellen zeer veel suiker moeten consumeren om toch te kunnen blijven voortbestaan. Kankercellen zijn dus dol op suiker.
PET-scanners maken gebruik van dit gegeven om kankers in het lichaam op te sporen. Patienten worden ingespoten met suikermoleculen met een licht radiioactieve marker, voordat ze in de scanner worden gelegd. Via de scanner, die de radioactiviteit van de gemerkte suikermoleculen meet, kan gevolgd worden waar de suiker in het lichaam naartoe gaat en waar deze zich ophoopt. De weefsels die het meeste suiker verbruiken lichten dan op en dat is, als de patient pech heeft, een kankergezwel.
Het immuunsysteem, en vooral de witte bloedcellen die de soldaten van het immuunsysteem zijn, speelt een uiterst belangrijke rol in het voorkomen van kanker. Suikermoleculen plakken echter aan de witte bloedcellen, waardoor deze minder goed hun functie kunnen uitoefenen. Deze onderdrukking van het immuunsysteem verhindert trouwens niet alleen het bestrijden van kankercellen, maar ook van bacterien.
Proefdieren en mensen verouderen sneller en hebben een hoger risico op kanker als ze veel glucose innemen:
Dit zijn allemaal symptomen die ook voorkomen bij diabetes, een 'versnelde verouderingsziekte' genoemd waarbij verhoogde suikerspiegels voorkomen, vooral na de maaltijd.
Bovenstaande inzichten verklaren ook waarom:
Proteinen (eiwitten) zijn naast suikers en vetten de derde vorm van colorieen. Proteinen zijn zowel de werkpaarden als de bouwstenen van de cel. Alle proteinen zijn opgebouwd uit aminozuren, de bouwstenen van de proteinen. Net zoals bij suikers rijgen aminozuren zich aan elkaar tot lange strengen. Een aminozuurketting heeft een proteine of eiwit. Alle functies in het lichaam worden uitgevoerd door proteinen: ze zijn de poorten in onze celwanden, de opslagplaatsen van de cel, de enzymen die stoffen afbreken of juist nieuwe stoffen aanmaken.
Het lijkt misschien op het eerste gezicht gezond om veel proteinerijke maaltijden te eten, vooral als je er sterk of stevig wilt uitzien. Maar dat is niet het geval: te veel proteinen zijn niet gezond.
Proteinen betekenen groei en groei betekent veroudering. Alle proteinen die aangemaakt worden, raken na verloop van tijd beschadigd. Deze 'oude' beschadigde proteinen moeten door de cel afgebroken worden maar dat lukt niet altijd. Sommige versleten proteinen klitten aan elkaar en kunnen niet meer afgebroken worden en zo stapelen deze proteinen zich in het lichaam op.
Een teveel aan eiwitten versnelt veroudering:
Een verhoogde eiwit- of vleesconsumptie zorgt tevens voor:
Ondanks het feit dat het en heel populaire dieetvorm is zijn eiwitrijke dieten ongezond. Ze zorgen wel voor gewichtsverlies.
Een (zwaar) tekort aan eiwitten kanker echter de gezondheid ondermijnen.
Vlees bevat ook noodzakelijk stoffen zoals zink, ijzer en carnosine die belangrijk zijn voor de gezondheid.
Wat is een vet? Een vet is iets piepkein, namelijk een molecule. Triljarden en triljarden van deze vetmoleculen vormen samen boter of olie.
Een vetmolecule bestaat uit einele tientallen atomen en heeft altijd een welbepaalde structuur, namelijk de 'kop' met meerdere (twee of drie) armen; de vetzuren. Van groot belang voor onze gezondheid is om te weten dat er zowel verzadigde en onverzadigde vetten bestaan. De naam 'verzadigd' en 'onverzadigd' slaan op de moleculaire structuur van de verzuren. Om zaken niet te gecompliceerd te maken, zullen we vanaf nu vooral spreken over vetzuren (de armen) in plaats van vetten (de armen en de kop). Het zijn immers de vetzuren die kunnen worden opgenomen door de darmwand en circuleren in onze bloedbaan.
Verzadigde vetzuren (of vetten):
Onverzadigde vetzuren (of vetten):
Ondanks het feit dat westerlingen steeds minder vet eten, worden ze steeds dikker.
Personen die een vetarm dieet volgen, verliezen de helft minder gewicht dan personen die een laag-suikerdieet volgen. Niet zozeer vetten, maar vooral suikers spelen een rol bij hart- en vaatziekten.
Er bestaan echter gezonde en ongezonde vetten:
Zeer ongezonde vetzuren (of vetten):
Minder gezonde vetzuren (of vetten):
Gezonde vetzuren (of vetten):
Let op: zowel Omega-6 als Omega-3 vetzuren zijn poly-onverzadigde (meervoudig onverzadigde) vetzuren.
Omega-3 vetzuren:
'Ken uzelf" staat boven aan de befaamde Griekse tempel in Delphi gegrifd. Deze leuze geldt ook voor ons voedsel. 'Ken je voedsel', of weet wat je eet!
Groene thee is niet zozeer gezond omwille van 'antioxidanten', als wel omdat het licht toxische flavonoiden bevat zodat groene thee:
Witte thee heeft een invloed op het verminderen van de rimpelvorming.
Gemberthee onderdrukt ontsteking in het lichaam.
Koffie oefent meer gezondheidseffecten op het lichaam uit dan dat het gezondheidsproblemen veroorzaakt, zolang het met mate gedronken wordt (maximaal 3 koppen per dag). Koffie vermindert de kans op verschillende verouderingsziekten zoals:
Koffie verhoogt de kans op:
(Winkel)vruchtensappen en frisdranken zijn ongezond omdat ze:
Mensen zijn door de natuur niet gemaakt om melk en (drink)yoghurt te verteren, ook al zijn ze lactosetolerant. Zuivelproducten verhogen onder meer de kans op:
Dit geldt voor dierlijke melk, maar niet voor moedermelk (via borstvoeding) die een totaal andere samenstelling heeft dan koemelk. Borstvoeding is gezond voor het kind.
De volgende alternatieven voor melk bevatten veel calcium:
Enkele tips:
2020 is bovenstaande bullet volgens mij al aardig achterhaaldHet drastisch verminderen van aardappelen, brood, pasta en rijst:
Schakel over naar een dag met:
De glycemische index is een maat voor de bloedsuiker- en insulinepieken. Eet zoveel mogelijk producten met een lage glycemische index.
Producten met een hoge glycemische index zijn voornamelijk verantwoordelijk voor de enorme toename in overgewicht, diabetes, hart- en vaatziekten en versnelde veroudering. (witbrood, witte rijst, aardappels, ontbijtgranen, frietjes, koeken, chips)
Havermout is gezonder dan andere granen omdat het zeer veel wateroplosbare vezels en stoffen bevat die:
Peulvruchten (erwten, bonen, linzen, soja):
Soja
Niet-gefermenteerde sojaproducten: tofoe en sojamelk.
Gefermenteerde sojaproducten (voorverteerd door bactieren en schimmels): miso, natto en tempeh.
Tofoe (wordt gemaakt van sojabonen):
Natto
Paddenstoelen stimuleren het immuunsysteem waardoor ze een kankerwerend effect uitoefenen. Volgens studies verminderen paddenstoelen bijvoorbeeld:
In Japan gebruiken artsen paddenstoelen als ondersteunende behandeling bij chemotherapie.
Quorn is gemaakt van een fungus en bevat veel eiwitten en kan dus dienen als vleesvervanger.
Groente:
Groentesap:
Een voldoende dagelijkse inname van fruit:
Drink een of meerdere versgeperse fruitsappen per dag.
Anno 2020 is dit volgens mij alweer aardig achterhaald. Eet gewoon een stukje fruit inclusief alle bijbehorende vezels.In tegenstelling tot dierlijke proteinen geldt voor plantaardige proteinen het volgende:
Kippen en koeien nuttigen geen gras meer, zodat hun vlees en eieren veel meer ontstekingsbevorderende Omega-6 vetzuren bevatten. Biologisch vlees en eieren zijn afkomstig van dieren die in een meer natuurlijke leefomgeving opgroeien.
Een teveel aan cholesterol speelt voor de meeste mensen geen belangrijke rol bij hart- en vaatziekten omdat:
Enkele eieren per week eten:
Hoewel kaas is gemaakt van melk, kan het toch gegeten worden omdat kaas:
Gefrituurde gerechten en fastfood:
Zelfs gezond voedsel zoals vis frituren maakt het ongezond...
Tussendoortjes doen het totaal aantal dagelijkse calorieen flink aantikken.
Zoetigheden zijn zeer verslavend en zorgen voor ontwenningsverschijnselen (pseudohonger) zoals:
Vaak worden deze ontwenningsverschijnselen verward met honger. Echte honger kenmerkt zich echter door:
De enige manier om deze dagelijkse drang naar zoetigheden te overwinnen is:
Na verloop van tijd treden geen ontwenningsverschijnselen (of pseudohonger) meer op en veranderen de smaaksensaties (fruit smaakt weer echt zoet).
Zwarte chocolade (meer dan 70 procent cacao):
Een grote dagelijkse inname van pure cacao in combinatie met een gezonde voedingswijze verlaagt drastisch de kans op hart- en vaatziekten (9x minder), kanker (16x minder) en diabetes (4x minder).
Elke dag een handvol walnoten eten vermindert de kans op een hartaanval met 45 procent.
Walnoten zijn gezond voor hart- en bloedvaten omdat ze onder meer de volgende stoffen bevatten:
Bovendien toont onderzoek aan dat walnoten ervoor zorgen dat de hersenen minder snel verouderen.
Boter is ongezond omdat het veel verzadigde vetzuren bevat (die overal in het lichaam kunnen samenklonteren).
margarine is ongezond omdat het verzadigde vetten, transvetten en ontstekingsbevorderende Omega-6 vetzuren bevat.
Olijfolie is gezond omdat het mono-onverzadigde vetzuren bevat en stoffen (fenolen) zoals oleocanthal:
Aspartaam en andere kunstmatige zoetstoffen worden afgeraden omdat ze zorgen voor extra gewichtstoename, al bevatten ze amper calorieen.
Gezonde suikervervangers zijn:
Agavenectar, honing en ahornsiroop bestaan voornamelijk uit suikers en worden daarom niet aangeraden.
Volgens enkele recente studies speelt de zoutinname een minder belangrijke rol in het voorkomen van hart- en vaatziekten.
In het Westen wordt echter te veel zout en te weinig kalium ingenomen. Een tekort aan kalium zou een belangrijkere rol bij een hoge bloeddruk spelen dan een teveel aan zout. Producten die veel kalium bevatten zijn fruit en groenten zoals abrikozen, peren, mango's, rozijnen, bananen, vijgen, tomaten, avocado's en soja.
Een goede balans tussen zout en kalium verlaagt de kans op beroertes.
Kruiden, zoals peterselie, tijm, rozemarijn, curcumine, basilicum, oregano, kaneel, marjoliein of munt:
Curcumine, een stof afkomstig van de geelwortel:
Knoflook en uien zijn licht toxisch, waardoor ze:
Vooral knoflook verlaagt het risico op hart- en bloedvatziekten door onder meer het samenklonteren van de bloedplaatjes af te remmen.
Wat voedingssupplementen betreft toont onderzoek, verschenen in tijdschriften met een hoge impactfactor, aan dat:
Het is belangrijk een verschil te maken tussen:
Slimme voedingssupplementen:
Merk op dat geen enkele van deze slimme voedingssupplementen 'antioxidanten' zijn. Deze voedingssupplementen kunnen eventueel worden aangevuld met een multivitaminecomplex om zich van de meeste vitamines en mineralen te voorzien.
Groente, fruit, noten, paddenstoelen, vette vis en peulvruchten bevatten duizenden andere stoffen die zich niet in voedingssupplementen bevinden en die een belangrijke invloed op onze gezondheid hebben.
De meeste geneesmiddelen genezen niet maar onderdrukken de symptomen van ziekten.
Veel mensen onderschatten de bijwerkingen van geneesmiddelen.
Zelfs medicatie gekend omwille van haar geringe bijwerkingen verstoort nog steeds het evenwicht in het lichaam. Enkele voorbeelden van deze medicatie zijn maagzuurremmers, slaapmedicatie en pijnstillers.
Patienten zouden beter geinformeerd moeten worden over de gevolgen van medicatie en het belang van gezonde voeding voor het lichaam.
Redenen waarom dit niet gebeurt zijn tijdsgebrek, het onderschatten van de intelligentie of motivatie van de patient en vaak te weinig opleiding van zorgverleners in preventieve geneeskunde (met een te grote focus op het genezen van ziekten in plaats van het in stand houden van de gezondheid).
Sporten om af te vallen werkt niet als voeding niet eerst wordt aangepakt.
Regelmatig bewegen onder de vorm van aerobe beweging (zoals fietsen, wandelen of zwemmen):
Met een fikse tred wandelen is een van de gezondste vormen van beweging.
Niet de intensiteit van de sport is van belang, maar wel de regelmaat. Drie keer per week twintig minuten bewegen is het minimum.
Om te blijven volhouden:
Anaerobe oefeningen (zoals gewichtheffen):
Calorierestrictie is de enige methode waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat ze het verouderingsproces aanzienlijk kan vertragen. Bij calorierestrictie eet je ongeveer 1/4 minder calorieen dan 'normaal gezien' nodig is.
Hierdoor gaat het lichaam over in een soort energiebesparingstoestand zodat:
Gezonde voeding is een soort van calorierestrictie omdat gezonde voeding:
Door 's avonds lichte of geen maaltijd te eten:
Het is een misverstand dat een beetje overgewicht gezond is.
Niet alle mensen met overgewicht hebben een even grote kans op een hartaanval. Er bestaan twee vormen van overgewicht:
Buikvet is ongezond omdat het:
De kans op een hartaanval wordt verhoogd door:
Stress zorgt voor:
Bij mensen die regelmatig mediteren is de totale sterfte 43 procent minder.
Een goede ademhaling (door buik en neus) en een goede lichaamshouding zijn belangrijk voor de algemene gezondheid.
Mensen zijn sociale wezens die elkaar nodig hebben.
Het verzorgen van een plant of huisdier of het deelnemen aan praatgroepen kan het risico op kanker of een hartaanval sterk verminderen.