De Middernachtmiste iets...

Toen deze niet kwam opdagen kon niemand het drama vermoeden dat zich aan het afspelen was. Hij was vlakbij toen het helemaal fout ging. Pas op het einde van de repetitie hoorden we dat hij korte tijd na een spoedopname jammerlijk overleden was.

Ik heb Koen niet persoonlijk gekend maar het nieuws kwam binnen als een donderslag bij heldere hemel. Hij had ons al een aantal keren begeleid en dat creëerde toch een band. Muziek verbindt tenslotte. Ik keek naar het orgel dat er verweesd bij stond. Er gingen een heleboel gedachten door m’n hoofd. Hoe snel iets kan verkeren, hoe snel het voorbij kan zijn, dat vandaag nooit een garantie biedt op morgen. Dat leven en dood onlosmakelijk verbonden zijn en je nooit weet wanneer de ene het stokje doorgeeft aan de andere.

Bij aanvang van de middernachtmis moest ik er nog steeds aan denken. We zongen met volle inzet, onze dirigent begeleidde ons vakkundig op de piano en er was zelfs een andere organist die de Missa Festiva van Hubert Zaindl met brio voor z’n rekening nam maar de mis miste iets. Het was niet zoals het gepland was, het originele scenario moest worden aangepast omdat er ergens weer een stokje was doorgegeven en zoiets knaagt.