Fio Van Steenlandt en Rine
Weerspiegelingen (in een meertje) over een concertweekend in Eupen.
1. Wat voorafging
Beste Acanti, de titel wordt u zo meteen duidelijk. Twee weken voor ons concertweekend zijn uw dirigent, organist en hun wederhelften op prospectieweekend geweest.
Dit initiatief, ontsproten aan de creatieve geest van Rine, was voor Godfried en mij een première. Na 39 jaar samenwerken plots op weekend. En zonder koor nog wel.
Een gedegen voorbereiding voltrok zich. Met input van beider zijden werd zowaar een programma opgesteld. Dat was evenwichtig en gebalanceerd met enkele culinaire excursies, iets gaan eten, even stoppen voor een koffieke, een glaasje wijn om te bekomen, roltrap op en af (ik leg het ooit nog wel eens uit) maar ook met een pittige wandeling in de Ardense bergen, een bezoek aan de burcht Reinhardstein (met een historisch orgeltje!), stadswandeling,…
We verbleven in Malmedy, Bellevaux. Prachtig gelegen huis aan een meertje en met jacuzzi. Een idyllisch plaatje. De kamerverdeling verliep zonder noemenswaardige incidenten.
Als u dit leest dan denkt u wellicht: waar zit het element prospectie verstopt? Wel, niet ver. Op zondagochtend was het kwartet al vroeg uit de veren en aan het ontbijt om vervolgens de tocht naar Eupen aan te vatten. Godfried en Martine woonden de mis bij, ondergetekende - die al eens geregeld in een mis aanwezig is - gaf de voorkeur aan een wandeling en een koffietje rechtover de kerk.
De reden waarom we deze verkennende tocht deden lag in het feit dat er in het verleden niet zelden een kleine Straat van Gibraltar lag tussen het orgel op het hoogzaal en het koor vooraan. Een akoestiek in een kerk werkt in zulke gevallen ook nooit mee.
Dat bleek deze keer bijzonder mee te vallen. Mits wat meten en enige creativiteit konden koor en organist in elkaars nabijheid vertoeven.
Het orgel zelf was bijzonder goed onderhouden en volledig gedigitaliseerd. De organist ter plaatse liet me weten dat ik alle combinaties boven de 300 mocht gebruiken om te programmeren. Oké dan... Het orgel liet zich soepel bespelen.
Bij toeval (een beetje toch) bleek dat weekend ook het repetitieweekend te zijn van het Cäcilienchor. Na bezoek aan het orgel en de kerk werden we uitgenodigd voor een lunch: de ondertussen gerenommeerde soep met brood. Ook hier speelt weer de constante: bij een koor ben je altijd hartelijk welkom.
2. De aanloop naar het weekend met Acantus
De donderdag voorafgaand hadden we een geslaagde repetitie samen. Ik blijf het herhalen: alsof het een wekelijks terugkerend gebeuren is.
Toch bleef er iets knagen. Bij het instuderen van de mis heb je wel een idee over hoe het moet klinken maar het juiste effect krijg je toch pas met de zang erbij. In combinatie met de kennis van het orgel bekroop me het gevoel dat ik meer tijd nodig had om de combinatie orgel en koor tot zijn recht te laten komen.
Na overleg met Godfried en Manu besloten we om zelf te rijden om op zondag eerder in de kerk te kunnen zijn. Van 2 issues werd 1 oplossing gemaakt: Martine op zaterdagmiddag meegenomen nadat zij in de voormiddag helaas afscheid moest nemen van een ex-collega.
3. Het koorweekend.
Weer fijn om iedereen tegen te komen in Aken en genoten van een bijzonder gezellig avondeten.
Helaas viel Kerstdag wat vroeger dit jaar en bleek er geen plaats te zijn in de herberg voor ondergetekenden. Met dank aan de 3 wijzen (Manu, Jan, Daan) die probeerden om de man aan de receptie tot oplossing te dwingen, maar het hotel was volgeboekt.
Zoals in het oude verhaal komt er dan een engel uit de hemel, luisterend naar de naam Nathalie Thyssen, die zei dat er naast het restaurant wel een goed hotel leek te zijn. Normaliter moet je opletten met engelen die uit de hemel lijken te komen maar in dit geval en 1 telefoontje later was het geregeld. Zonder os en ezel (die hadden we achter de receptie gelaten) zijn we met enige vertraging goed terecht gekomen.
Noot van de auteur: ik probeerde in dit kerstverhaal ook de maagd Maria toe te voegen, doch helaas…
Zondag: het moment van de waarheid. Zoals hoger vermeld zijn we vrij vroeg vertrokken naar Eupen. Voldoende tijd om alle registraties te kunnen vastklikken. Op wat kleine correcties tijdens de repetitie na, liep het goed. Het begeleiden tijdens de viering... in alle rust. De 'Gloria' kom ik nog wel eens uitvoeren met jullie.
Ook het concertje na de mis had iets pakkend. Loepzuiver gezongen, de juiste dynamiek op het juiste moment en een prachtige slotzang. De symbiose van 2 koren leidde tot iets verheven.
U mag terecht fier zijn, beste Acanti!
Voor ons was het dubbel leuk toen bleek dat er familie aanwezig was tijdens de mis en het concertje. Zij wonen al vele jaren in de buurt van Eupen - en helaas dus wat minder contact - maar hun hoop dat er bij een koor uit Beveren misschien wel een gekende organist aanwezig was, deed hun deugd. En ons ook...
U weet het als de beste: als koren ergens neerstrijken wordt er gezongen. Tussen de soep en het brood door. Tel daarbij 2 gedreven dirigenten en dan is de kans reëel dat dit uitmondt in een kleine repetitie. Mooi, sehr schön!
Maastricht was ons wat minder bekend. Niet kwaad, wel enigszins druk. Het viel ons op hoeveel volk uit Beveren daar een terrasje komt doen😊. Het avondmaal, top!
Samengevat: het was weer mooi, het was weer aangenaam en superfijn. Wij hebben genoten.
Fio en Rine