Wat Was
Wat Was
Oktober 2024
Embedded Files
Godfried Van de Vyvere
‘Kwantitatief’ was er niet zoveel sinds de Pinksterviering op 19 mei en de publicatie van dit A-kantje.
Op 2 juni hielden we nog eens een good old koorzondag in ons aller academiezaal. We leerden twee nieuwe stukken voor het eerste deel van het novemberconcert, we werkten aan deeltjes uit Dido and Aeneas en aan het programma voor de mis in Frankrijk, eind juni. Een geslaagde repetitiedag met veel aanwezigen, veel inzet en een vruchtbaar resultaat.
Op zaterdag 29 juni zetten we dan koers naar Normandië. Een kort maar goed gevuld reisje. De eerste échte halte, na wat mysterieuze stops van onze toen nog mysterieuze buschauffeur Faik, was Gerberoy, waar we al konden proeven van de Normandische keuken en van het gezellige gezelschap van onze koorgroep. Natuurlijk ook al even zingen in de kerk. Na het zingen de kerk uit en incheck in het hotel. In Neuf-Marché liepen we langs de kleuter- en lagere school van Nathalie, gevolgd door een alweer heerlijk diner. De decibels die onze groep produceerde, waren echter minder heerlijk. Zonder roepen (ik moest zondag immers de psalmverzen zingen!) was converseren met mijn overburen Fio en Rine schier onmogelijk.
Zondag was er de mis in Gournay-en-Bray. De voorbereiding in de kerk liep moeilijk. Vermoeide stemmen na het luidruchtige diner, ochtendlijke vroegte, een grote kerk, grote afstand tot het orgel met een moeilijk bereikbare organist. Eens proberen hier, eens proberen daar… We sloegen er ons door en organist Fio was best bij de les en de pinken (inclusief de acht overige vingers en de beide voeten). De rest van de dag (en van de reis) wordt uitvoerig beschreven door de aangezochte verslaggevers. Graag signaleer ik hier toch nog de fantastische BBQ bij Lotte en de doopceremonie bij het zwembad. Een prachtige avond die zingend werd besloten.
Maandag was er eerst het bezoek aan het Domaine de Merval. Er werd geluisterd, gekeken, geproefd en nadien rijkelijk gekocht in de winkel van de boeiende François. Vandaar richting zee, met een afsluitend diner in Audinghen. Hier namen de tenoren en ikzelf afscheid van Luc Geerinckx, de tenoren met een ludiek parodiërend schouwspel, ik met mijmeringen over ’37 jaar Luc bij Acantus’. Luc zorgde voor een ‘kort’ (sic) en beklijvend antwoord. Flink wat later dan voorzien arriveerden we terug in de heimat.
Na de Normandiëreis ging het koor in zomerreces. Bij Acantus duurt dat nooit lang want in augustus moeten we al paraat zijn, in casu voor De Hemel en het openluchtconcert. Rik, de ‘godfather’ van de hemel en zijn schare discipelen bewogen weerom hemel en aarde én de Hel om te zorgen voor een onberispelijke editie. Er was best weer wat nieuws onder de zon met de zon- en regenwerende tentjes, de nieuwe terrasafspraken met de Hel, een nieuw biertje…
Vrijdagavond opende meteen met de volle laag. Men kon in Beveren, Gentsefeestengewijs, op de koppen lopen en gelukkig vergaten de mensen niet om ook eens in de Hemel langs te komen. Ze zullen het zich niet beklaagd hebben. Acantus ook niet want ons terras werd heel druk bezocht. We konden terugblikken op een geslaagde avond, wat meteen betekende een geslaagde ‘omzet’. Tsjakka, kassa! Daan wreef zich in de handen (van die vieze briefjes en ‘muntjes’ die mensen nog gebruiken), Hugo gromde tevreden.
Zaterdag was de hemelaars rust gegund en mochten de helse duivels hun bokkenpoten planten op ons hemelterras. Het leek wel een vorm van heiligschennis, ik wendde het hoofd af. Zondag zouden onze engelen, apostelen en volgelingen liefdevol en vredevol ook het helleterras bedienen. Tot 15 u., zo had Lucifer geboden. Door de hemelrust van zaterdagavond waren de stemmen zondagochtend ook wat frisser. Vlug wat opwarmen in de academie, dan de soundcheck op het podium. Die verliep deze keer vrij vlot en snel. En ja hoor, het hemel- en helterras stroomde stilaan vol. Vol. Tsjakka 2.
Acantus bracht met volle overgave én met verve zijn programma ‘Love is in the air’, een hemels dekmanteltje voor liederen, songs, chansons over… de liefde. De mensen werden uitgedaagd om veel mee te zingen en dat deden ze heel gretig. Hemels! Het concert in De Hemel begint steeds meer te lijken op een meezingconcert. Ook de weergoden waren Acantus goed gezind. Alle ingrediënten waren dus voorhanden om er een topeditie van te maken en dat werd het ook. Het muzikale programma werd culinair (nou ja) afgerond met een breugheliaans buffet. De kers, euh… de kriekjes op de taart. Al waren voor mij de kriekjes al op. Proficiat en grote dank aan alle medewerkers, trekkers en helpers, leiders en trouwe volgers, de godfather en zijn vele discipelen, de zangers en de pianist, om opnieuw te zorgen voor een mooie, zeer geslaagde ‘Hemel’. Tsjakka 3.
Page updated
Google Sites
Report abuse