Getsemane, de ultieme beproeving
De kruisiging van Jezus wordt doorgaans verklaard als: hij is gestorven voor onze zonden. Dat is een nogal primitieve gedachte, namelijk Jezus als zoenoffer.
Zoals men in vroegtijdige religies dieren offerden om de goden gunstig te stemmen en soms zelf mensen op het offerblok legden.
Als we met moderne theologen aannemen dat Jezus een verlicht meester was uit de school der Essenen, dan ligt het veel meer voor de hand dat Jezus ons voorleefde wat Hans Stolp de vierde graad *) noemt:
“Bij de vierde graad… gaat het om de overwinning van alle angsten die in ons leven en om het afleggen van proeven, waarbij de ingewijde daadwerkelijk aantoont die angsten afgelegd te hebben. …Nu moet de myste leren die angsten te overwinnen. Dat kan alleen wanneer het vertrouwen op de stille leiding vanuit de geestelijke wereld groter is gewonden dan onze angst.”
Uit: Hans Stolp: Maria Magdalena, Of Het Lot Van De Vrouw.
Baarn: Ten Have. 2e druk, mei 2000
We kunnen de strijd die Jezus in de hof van Getsemane leverde zien als een dergelijk beproeving waarbij God het uiterste van Jezus vroeg namelijk een afschuwelijk dood.
Vervolgens ging Jezus met zijn leerlingen naar een olijfgaard die Getsemane genoemd werd. Hij zei: ‘Blijven jullie hier zitten, ik ga daar bidden.’ [37] Hij nam Petrus en de twee zonen van Zebedeüs met zich mee. Toen hij zich bedroefd en angstig voelde worden, [38] zei hij tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.’ [39] Hij liep nog een stukje verder, knielde toen en bad diep voorovergebogen: ‘Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt.’
Ook andere leringen van Jezus bracht hij in deze tijd in praktijk: oordeel niet (het niet reageren op de beschuldigingen van Pilatus) en heb uw vijanden lief (Heer, vergeef hun want zij weten niet wat ze doen). (Lucas 23:34 ).
De opstanding van Jezus kunnen we zien als aanwijzing dat wanneer we de beproeving doorstaan, God zich over ons ontfermt.
Wij worden vaak met minder ernstige beproevingen geconfronteerd, bijv. de strijd in onszelf tussen eerlijkheid en eigenbelang. En als we dan het goede laten overwinnen voelen we ons vaak opgelucht.
*) Zie voor de verschillende inwijdingsstadia, beschreven door Hans Stolp: stadia van verlichting
©: Bert Hendriks
4-3-2013