Hans Stolp:
De eerste weg van de inwijding in de mysterieen is die van de verborgen patronen leren zien: toeval niet als toeval zien, de betekenis van je eigen leven en het wereldgebeuren op een andere, een geestelijke manier leren verstaan. In alles en iedereen god zien.
De tweede weg van de inwijding is naar binnen gekeerd zijn. Zwijgen. kijken naar alles wat zich in jezelf afspeelt. En ook leren het denken te beheersen. Door het zwijgen, ook van het denken, kun je de stem van ‘god’ horen.
De derde weg is de strijd. Leren zien en accepeteren van eigen onvermogen, angsten, afweerreacties. Leren aardse zekerheden op te geven en vertrouwen te stellen in God.
De vierde weg is het afleggen van proeven die op je weg komen, waarbij al je angsten worden uitgedaagd. Nu wordt de beslissende stap gezet van aardse waarden en zekerheden naar geestelijk leven.
De vijfde graad is leiding geven aan anderen. Vroeger waren koningen en keizers van dit nivo. (vandaar: Koningin bij de gratie gods).
Zesde nivo: een geestelijke trip van drie en een halve dag Geeft kennis van het hoe en waarom van de evolutie. Van de eigen incarnaties, die geweest zijn en nog komen. Ontmoeting met een wezen van licht.
De 7e inwijding wordt door God zelf gegeven. Men wordt een verlichte meester die anderen in mag wijden.
vrij naar: Hans Stolp: Maria Magdalena, Of Het Lot Van De Vrouw
en: goede vrijdag, de ultieme beproeving
The daily guru:
In de eerste plaats spreken we van verlichting als we wakker geworden zijn uit de hypnotische staat waarin we doorgaans leven. Als alle gedachten zijn gestopt en je in een staat bent van diepe innerlijke stilte, waarin volkomen vrede heerst, ben je verlicht. Je bent zo volkomen in contact met alles om je heen dat het gevoel van afgescheidenheid verdwijnt en je ervaart dat alles Eén is. Je voelt de aanwezigheid van God of het goddelijke in jezelf en in alles om je heen.
Dit is een diepe staat van gelukzaligheid. Je bent in contact met een inmens innerlijk weten en toch blijft het stil. Je ervaart jezelf als pure liefde. Wezenlijke inzichten en openbaringen kunnen uit die stilte naar voren komen. Ook spontane genezingen komen voor.
Deze ontwaakte staat is in feite je natuurlijke staat van zijn. Het is wie je werkelijk bent. Het is altijd in je aanwezig. Maar meestal zijn we zo bezig met onze gedachten, met ons verleden en de toekomst dat we ons van het bestaan van deze natuurlijke staat nauwelijks bewust zijn.
Op het diepste nivo van verlichting, in het 'werkelijk aanwezig' zijn, verdwijnt alle onderscheidenheid. De persoonlijke dimensie van jezelf valt totaal weg.. Er is geen persoonlijke ervaring meer van verleden en toekomst. Alles wat er is is een gevoel van Eenheid en het mysterie van het puur in dit moment zijn.
Maar op dit nivo kun je niet in de wereld funktioneren. Daarom raad ik een mildere vorm van verlichting aan, een vorm waarin je wel in de wereld kunt zijn, op een verlichte en gebalanceerde manier.
Dat houdt in dat je fundamenteel leeft in het huidige moment maar dat het begrip tijd tegelijk voor je beschikbaar is. Je bent dan in de wereld maar niet van de wereld. Je hebt notie van verleden en toekomst, maar je wordt er op geen enkele manier door bepaald. Je weet dat alleen dit huidige moment telt.
Verlichting is echter ook een proces.
Elke keer dat je toestaat dat verdrongen gevoelens, gedachten en herinneringen vanuit de diepte van je onbewuste verschijnen in het licht van je bewustzijn, breng je meer licht in je eigen wezen en in je leven. Hoemeer je je op deze manier bevrijdt van pijn en trauma's uit het verleden, hoe meer verlicht je zult worden. Verlichting betekent dan dat er niets meer achtergebleven is in de spelonken van je onbewuste geest.
Wat het spritiuele pad beoogt is te ontwaken uit de wereld van illusies die door het denken wordt gecreëerd en te leven in de werkelijkheid van dit moment. De wereld van het denken is een wereld van herinneringen aan het verleden en fantasieën over de toekomst. De eenvoudige waarheid is dat er geen leven bestaat buiten het nu-moment
Ik wil niet suggeren dat leven op het nivo van het denken zou moeten stoppen, dat is noch mogelijk, noch wenselijk. Wat wel mogelijk is, is om zo gegrond te zijn in het huidige moment dat we nooit meer ons contact verliezen met het ‘echte’ leven, ook al verwijlen we zo af en toe in het denken.
Met andere woorden: we geloven niet langer in onze gedachtes, herinneringen, ideeën, meningen en geloof, als zijnde de waarheid.