Arctic Monkeys is een Britse indierockband uit Sheffield, Engeland en actief sinds 2002. De band bestaat uit zanger-gitarist Alex Turner, gitarist Jamie Cook, bassist Nick O'Malley en drummer Matthew Helders. Tot 2006 was Andy Nicholson bassist van de band.
In 2004 en 2005 kreeg de band bekendheid door het verspreiden van hun demo's via het internet. Dit zorgde voor een mediahype rondom Arctic Monkeys en maakte hun debuutalbum Whatever people say I am, that's what I'm not in 2006 het best verkopende debuut ooit in het Verenigd Koninkrijk. Evenals het album bereikten de singles "I Bet You Look Good on the Dancefloor" en "When the Sun Goes Down" de nummer 1-positie in het land. Een jaar later volgde het tweede album Favourite Worst Nightmare, met leadsingle "Brianstorm". In 2009 verscheen het derde album Humbug, geproduceerd door Josh Homme en James Ford.
De band werd op hun debuutalbum gekenmerkt door hun snelle, agressieve postpunk en Turners teksten die gebaseerd waren op eigen observaties en ervaringen in Sheffield. Met de komst van hun twee laatste albums evolueerde het geluid meer richting psychedelische en alternatieve rock.
Volgens Allmusic zorgde "het destilleren van het geluid van Franz Ferdinand, The Clash, The Strokes en The Libertines tot een hybride van stoere indierock en dansbare neo- punk ervoor dat Arctic Monkeys een van de grootste bands van het nieuwe millennium werd". Kenmerkend voor hun eerste album waren het snelle tempo en teksten over jeugdervaringen in hun eigen High Green, Sheffield. Hun derde album, Humbug, klinkt meer psychedelisch dan de eerdere albums. Het album is een mix van indierock, hardrock en psychedelische rock. Turner zingt met een Yorkshire-accent, het resultaat van het opgroeien in Sheffield.
De teksten van Arctic Monkeys-nummers, geschreven door Alex Turner, gaan vaak over het leven van de Engelse jeugd. Daarbij werden eigen ervaringen verwerkt in de nummers, waardoor de thema's vaak hun eigen omgeving in High Green en persoonlijke gebeurtenissen zijn. Onderwerpen waren onder andere uitsmijters (in "From the Ritz to the Rubble"), prostituees (in "When the Sun Goes Down") en politie (in "Riot Van"). Deze teksten zorgen daardoor voor een bepaalde herkenning bij Engelsen zelf, onderstreept door The Guardian: "Alex Turner kan teksten schrijven die een universele rilling van herkenning kan veroorzaken". Turner over zijn teksten: "er zijn zaken waarbij mensen waarschijnlijk aan kunnen relateren, maar ik denk dat veel van onze teksten erg letterlijk zijn. Sommige zaken kun je gewoon niet anders interpreteren. Maar andere delen worden meer dan dat: ze doen mensen denken aan een bepaalde gebeurtenis of periode in hun leven".
Whatever people say I am, that's what I'm not werd door Turner behandeld als een conceptalbum. Producer Jim Abbiss: [Arctic Monkeys] was de eerste band met wie ik werkte die de nummers voor de opnamen al op volgorde hadden gelegd. Alex was erg bezig met het vertellen van een verhaal door het gehele album over hun leven en wat ze verder allemaal doen".[59] Dankzij Turners Yorkshire-accent verschijnen er in de teksten enkele woorden die in de rest van het Verenigd Koninkrijk niet bekend zijn, zoals 'reet', 'summat' (something) en 'owt' (nothing). Ook de titel "Mardy Bum" is geen Standaardengels; 'mardy' is Yorkshire voor lastig of onvoorspelbaar. ( bron: Wikipedia )
voor meer info zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Arctic_Monkeys