Angelo Badalamenti

Angelo Badalamenti (New York, 22 maart 1937) is een Amerikaans componist, vooral bekend van zijn medewerking aan filmsoundtracks. Badalamenti heeft Italiaans- Amerikaanse ouders. Tijdens zijn jeugd luisterde hij veel naar opera en klassieke muziek. Hij studeerde aan de Eastman School of Music en Manhattan School of Music.

Zijn doorbraak als filmcomponist heeft Badalamenti mede te danken aan regisseur David Lynch, die hem inhuurde voor de films Blue Velvet en Wild at Heart en de televisieserie Twin Peaks en de bijbehorende film Twin Peaks: Fire Walk With Me. Vooral de soundtrack van Twin Peaks bracht hem internationale erkenning. Badalamenti heeft sindsdien meegewerkt aan de soundtracks van enkele tientallen films, waaronder de meeste films van Lynch en onder andere The Beach (2000) en Un long dimanche de fiançailles (2004). Ook werkte hij samen met verschillende artiesten, zoals de Pet Shop Boys, Anthrax, James, Marianne Faithfull en Julee Cruise. 

De bekendste  soundtrack  van hem is die van, Twin Peaks. De soundtrack weet net zoals de reeks ook de combinatie tussen de vibe van het hedendaagse en het sentiment van het verleden te vatten. En dat evoceert zich in een soundtrack waarin de ene keer hedendaagse zaken de revue passeren zoals tape recorders en de andere keer een geluid dat een retrotint heeft meegekregen. En dat is ook iets wat Badalamenti ook op andere soundtracks doet. Hij durft terug te kijken op een rijke muzikale geschiedenis. Maar Badalamenti heeft ook het lef om moderne dingen te proberen. Het merendeel van de soundtrack is instrumentaal maar op een aantal momenten krijgen we wel beklijvende zangpartijen van Julee Cruise die ook al eerder had samengewerkt met Badalamenti en Lynch. Zo krijgen we op de originele soundtrack van het eerste seizoen onder meer het beklijvende nummer Falling dat eigenlijk het Twin Peaks theme is maar dan voorzien van een tekst die geschreven werd door David Lynch en ingezonden door Julee Cruise. De grote prijswinnaar op de soundtrack is vooral Laura Palmer’s Theme dat zich letterlijk opwerpt als de kroniek van een aangekondigde dood. ( bron: Wikipedia )