Galeria 1 

Sześć filmów – a właściwie sześć podcastów – oraz galeria wybranych fotografii. Multimedialna opowieść o Mikrostacji nad Jelenią Górą, o Aesculapie i Łysej Górze. To zwieńczenie mojej wieloletniej pracy dokumentalisty miejsca, które było czymś znacznie więcej niż tylko szkolną inicjatywą.

Pod obrazami – archiwalnymi i współczesnymi – płyną słowa. Czytane bez lektorskiej maniery, ale z prawdziwą emocją. Z nutą tęsknoty za pięknymi chwilami. Z żalem za tym, co minęło. I z dumą z dokonań, które miały sens. To spokojne czytanie o przeszłości Aesculapa i Łysej Góry. O ludziach. O ich pracy. O zajęciach na śniegu i pieszych wędrówkach w góry. O poznawaniu naszego małego świata – Sudetów Zachodnich. Naszej małej ojczyzny.

Realizowaliśmy plan. Piękny plan. Wychowanie przez góry – dla gór.

Ten cykl to nie tylko wspomnienia. To dokumentacja ewenementu w skali kraju. Chyba nie było – i nie ma – drugiej takiej szkoły narciarskiej, która stworzyłaby własny ośrodek szkoleniowy, własną bazę, służącą jednocześnie całemu środowisku narciarskiemu i mieszkańcom miasta. W naszym przypadku – Jeleniej Góry. Mikrostacja była miejscem wspólnym. Otwarta. Żywa. Prawdziwa.

Zapraszam do obejrzenia i wysłuchania tych materiałów. Do spojrzenia z Łysej Góry na Góry Kaczawskie, Rudawy Janowickie, Góry Izerskie i Karkonosze. Na przestrzeń, która kształtowała ludzi.

Dziś Łysa Góra znów bywa białą plamą na mapie narciarskiej Polski. Ale w pamięci – i w tych obrazach – wciąż tętni życiem.

Posłuchajcie „Co było słychać w Aesculapie”, „O zimach, które nie przyszły”, „O pięknej Łysej Górze”.

Posłuchajcie moich wspomnień. @obserwujący Miasto Jelenia Góra

Wystarczy nacisnąć „Play”.

Moi Drodzy! Chciałbym pokazać Wam fotografie Łysej Góry znajdującej się w Górach Kaczawskich. Miejsce jest ciekawe i przyjazne dla narciarzy oraz rowerzystów. Moim zamiarem jest przybliżenie również dzieła życia moich rodziców – idei Łysej Góry, idei stworzenia dobrych, bezpiecznych warunków nauki jazdy na nartach dzieciom z Jeleniej Góry. Pokazanie stoków narciarskich odległych od naszego miasta tylko o 10 km – stoków podmiejskich niemalże. Cała sprawa zaczęła się w momencie, kiedy państwo Rażniewscy przyjechali w latach pięćdziesiątych z Wrocławia w Sudety – do Podgórzyna. Mój ojciec prowadził znany klub sportowy Stal Cieplice. Trenował narciarzy alpejczyków. Całe życie poświęcił narciarstwu. Moja mama wybrała to samo. Szkolenie dzieci i młodzieży stało się ich wspólną pasją.

Doświadczenie pedagogiczne Stanisława, jak również wrodzone zdolności organizacyjne Teresy, pomogły w skutecznym stworzeniu Szkoły Narciarskiej „Aesculap” i bazy narciarskiej na Łysej Górze. Społeczne zaangażowanie mojej mamy ma swoje źródło w przeszłości. Jej babcia Helena Mniszek, oprócz pisania książek spędziła wiele czasu na pomaganiu innym ludziom. Tworzyła szkoły i przedszkola dla wiejskich dzieci. Te dawne czasy, Kuchary (rodzinny majątek), Bronną Górę (przedwojenne miejsce pracy moich dziadków) i Łysą Górę łączy inna pasja – fotografia. Fotografował mój dziadek i… moje fotografowanie zaczęło się dawno temu. Jako kilkuletni chłopiec często oglądałem albumy rodzinne. Dziadek Jan Ficki był inżynierem leśnikiem. Często fotografował las – jego miejsce pracy. Jego pasją była również fotografia rodzinna. Uwieczniał kolejne etapy życia swoich dzieci.

Pamiętam, jak potrafiłem siedzieć godzinami nad starymi, postrzępionymi już albumami i oglądać pożółkłe fotografie, niektóre w pięknej sepii. Spora część wśród nich to stykówki 6×9. Na wyobraźnię działały obrazy polowań, dworków, starych powozów. Z przedwojennej przeszłości wyłaniały się sylwetki otulonych w futra myśliwych nad szeregiem upolowanych wilków i dzików. Myślę, że te obrazy i emocje długo przechowywane w pamięci, miały wpływ na moje zainteresowanie się fotografią. Teraz właśnie fotografuję „moją” Łysą Górę.

Z powodu pracy (a i nie tylko) zjawiam się tu o różnych porach dnia i nocy… Zawsze z aparatem w rękach. Szósta rano, dziesiąta w nocy, wschód słońca, rozgwieżdżone niebo, księżyc w pełni… Ulubione mgły płynące nad przełęczą Widok. Niezwykle urokliwe krajobrazy widziane ze zboczy Łysej Góry i popularnej Kapelli. Ktoś powiedział kiedyś – widoki jedne z najpiękniejszych na świecie. Mamy tu cudowną panoramę Karkonoszy i Kotlinę Jeleniogórską jak na dłoni. Przed nami rozległe Pogórze Kaczawskie… Spójrzmy na okoliczne szczyty, pospacerujmy po dolinach, wąwozach… W zasięgu wzroku – Okole, Leśnica, Grzbiet Północny, Grzbiet Południowy, Grzbiet Wschodni. Mała stacja narciarska – dwie sztucznie naśnieżane nartostrady, kilka wyciągów, stadnina koni. I… Jelenia Góra malowniczo położona właśnie u stóp Gór Kaczawskich… Zapraszam do obejrzenia zdjęć.

Michał Rażniewski
Jelenia Góra 2009 r.

Mikrostacja Sportów Zimowych i Letnich Łysa Góra – Dziwiszów została wybudowana w roku 1988. Powstał wtedy pierwszy wyciąg orczykowy (podczas kolejnych lat powstawały następne wyciągi i budynki). Jej właścicielem jest Stowarzyszenie – Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap z siedzibą w Jeleniej Górze. Budowali ją w dużej mierze w czynie społecznym członkowie stowarzyszenia – uczestnicy, rodzice, instruktorzy Szkoły i Klubu. Wielkie zasługi w budowie tego ośrodka położył Zakład Budowy Kopalń w Lubinie. Należą się słowa uznania dla wszystkich osób – pasjonatów narciarstwa, inżynierów i techników, ekonomistów, projektantów – którzy przyczynili się do wybudowania i rozwoju Łysej Góry. Dzięki ich ogromnemu zaangażowaniu nasze dzieci, wnukowie, i… w co głęboko wierzymy następne pokolenia, będą mogły wypoczywać w tym pięknym miejscu.