Filmy

Są takie miejsca i takie lata, które nie odchodzą naprawdę. Trzymają człowieka jak zapach żywicy, jak skrzypienie śniegu pod butami w mroźny poranek. Dla mnie takim miejscem była Łysa Góra, a takim czasem – historia Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap. Dziś to wszystko jest już zamkniętym rozdziałem. Ale wraca… czasem w snach, czasem w obrazie zapisanym światłem, czasem w tym dziwnym, ciepłym ukłuciu pod żebrami, kiedy człowiek zbyt długo milczy...

Łysa Góra w Górach Kaczawskich nigdy nie była wysokogórskim kurortem. Górne stacje wyciągów narciarskich znajdują się tu na wysokości 680 metrów nad poziomem morza – wysokości pięknej krajobrazowo, ale wymagającej dla sportów zimowych. Przy stabilnych, mroźnych zimach śnieg potrafił utrzymywać się na północno-wschodnich, zacienionych stokach nawet przez 80–90 dni. Jednak wystarczyło niewielkie ocieplenie, by ta równowaga zaczęła się chwiać. 

Są w życiu takie ścieżki, które człowiek odkrywa wcześnie — i już wie, że będzie nimi podążał przez całe lata. Dla mnie tą drogą było narciarstwo, góry, szkolenie młodych ludzi i praca, która wymagała wytrwałości, pasji oraz gotowości do ciągłego ruchu. Aesculap i Łysa Góra stały się domem mojej zawodowej codzienności, miejscem spotkań, wyzwań i radości.

Dziś, z perspektywy emeryta, mogę spojrzeć na tę drogę z wdzięcznością i spokojem. 

Moja droga życiowa zawsze prowadziła przez góry, śnieg i przestrzenie, w których człowiek czuje się naprawdę wolny. Przez kilkadziesiąt lat żyłem rytmem nart, kursów, egzaminów i treningów. Byłem Instruktorem Wykładowcą PZN, Egzaminatorem SITN, trenerem i wychowawcą. Każdy sezon zaczynał się dużo wcześniej niż spadał pierwszy śnieg – latem budowałem kondycję.

Z powodu pracy (a i nie tylko) zjawiam się tu o różnych porach dnia i nocy… Zawsze z aparatem w rękach. Szósta rano, dziesiąta w nocy, wschód słońca, rozgwieżdżone niebo, księżyc w pełni… Ulubione mgły płynące nad przełęczą Widok. Niezwykle urokliwe krajobrazy widziane ze zboczy Łysej Góry i popularnej Kapelli. Ktoś powiedział kiedyś – widoki jedne z najpiękniejszych na świecie. 

Historia Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap to opowieść o pasji, wytrwałości i ofiarności — tysięcy godzin pracy instruktorów, wychowawców, rodziców i samych uczestników. To także przykład, jak inicjatywa grupy entuzjastów z małego uzdrowiska zmieniła się w respektowany klub z własną infrastrukturą, kadrą instruktorską i licznymi osiągnięciami sportowymi na arenie krajowej i międzynarodowej.