nyaéta sastra wangun ugeran (puisi) anu teu kauger ku patokan-patokan. Sajak henteu kauger ku masa si bero padalisan (baris, jajaran) dina sapadana, jumlah engang dina unggal pada (bait) atawa sora tungtung dina unggal padalisan (jajaran) upama rék nulis sajak kudu nangtukeun jejer milih kecap nu luyu, jeung maké basa nu singget sarta jelas. Nurutkeun Kamus Umum Basa Sunda, sajak téh asalna tina basa malayu. Ari hartina, guguritan sarupaning sa'ir, tapi sapadana henteu matok opat jajar.

Dina wangun kasusastraan Sunda, Sajak téh kaasup dina katégori Sastra Modéren. Mun mapay lalakon umur tina runtuyan sajarahna, Sajak Sunda geus lumayan kolot umurna téh. Sanggeus sawatara waktu kamerdikaan nagara urang (1946) nepi ka ayeuna, "kitu sotéh mun diukur ti mimiti Kis. Ws. (Kiswa Wiriasasmita) nulis sajak", kitu pisaur Pa Abdullah Mustappa.[3] Aya deui KTS (Kadir Tisna Sudjana) dina sastra Sunda nu nuturkeun nulis ditéma ku polémik, ngeunaan hak hirup sajak, anu harita mah dianggapna injeuman ti deungeun. 

1. Ngabogaan diksi

2. Ayana imajinasi atawa daya bayang

3. Ayana kekecapan nu nyata

4. Ayana majas atawa ma'na kiasan

5. Ayana wirahma (naék turun, panjang pondokna nu maca sajak) atawa purwakanti (saruana sora ditungtun kecap) 

1. Sajak épik (Fenomena, Lalakon/Kajadian)

2. Sajak lirik (Ngabrebrehkeun ekspresi eusi haté/pikeun panyajak)

3. Sajak naratif

4. Sajak dramatik

5. Sajak didaktis

6. Sajak satir

7. Sajak romansa

8. Sajak élegi

9. Sajak ode

10. Sajak himne