BRAVE NEW WORLD

een rampenfilm

TO THE STATES

To the states, or any one of them, or any city of the States, Resist much, obey little,

Once unquestioning obedience, once fully enslaved,

Once fully enslaved, no nation, state, city, of this earth, ever afterwards resumes its liberty.

(Walt Whitman, 1860)

AAN DE AMERIKANEN

Aan de Amerikanen, of wie dan ook onder hen, of aan wie dan ook in om het even welke stad in Amerika, biedt veel weerstand, gehoorzaam weinig,

Als jullie de onderwerping niet meer weerstaan, worden jullie geheel en al geknecht,

En eenmaal helemaal geknecht is er niemand, in geen enkele natie, geen enkele staat,

geen enkele stad ter wereld, die ooit zijn vrijheid nog herwint.

Als niets je in je handen houdt dan wind,

Als al wat je ziet verloren gaat, ontbindt,

Bedenk dan dat wat is, het niet is

En wat men zegt dat er niet is, je hier vindt!

OMAR KHAYYAM.

1. 0orlogspropaganda

Op 11 september 2001 werden de media over de hele wereld direct gemobiliseerd voor één van de omvangrijkste propaganda-campagnes die er ooit zijn gevoerd; en bij het afkondigen van de terroristische Apocalyps wedijverden zij in amateurisme, goedgelovigheid en fanatisme.

Enkele uren volstonden om overal de verordening door te geven dat de naam van de “hoofdverdachte” onthuld moest worden, op grond van die onzinnige documenten die zogenaamd door één van de kamikazepiloten achtergelaten zouden zijn op een parkeerterrein van de luchthaven. Osama bin Laden en zijn “duistere” radicale moslimorganisatie werden vervolgens voorgesteld als het Absolute Kwaad, de duivelse Tegenstander tegen wiens waanzin de meest gewelddadige reactie altijd geoorloofd is.

“Zoals gewoonlijk was op het scherm het gelaat verschenen van Emmanuel Goldstein, de Vijand van het Volk [...] De programma’s van Twee Minuten Haat wisselden van dag tot dag, maar er was er niet een waarin Goldstein niet de hoofdpersoon was. Hij was de oerverrader [...] Ergens leefde hij nog en broedde zijn samenzweringen uit: wellicht ergens overzee, onder de bescherming van zijn uitheemse broodheren, misschien zelfs - zo liep soms het gerucht - in een schuilplaats in Oceanië zelf.” (George Orwell, 1984)

Het beeld van Bin Laden/Goldstein valt hier samen met dat van een ander monster dat in het binnenste van de aarde leeft, de Antichrist, de oude draak of slang, of Satan zelf. Door middel van dit wereldwijde ideologische en politionele bombardement, dat tevens gelegenheid biedt om het volstrekt moderne ervan naar waarde te schatten, doet het antieke, apocalyptische manicheïsme dat historisch aan de oorsprong ligt van zowel de islam als het christendom, zich nog een keer gelden als de religie van een tijdperk van verval, rampspoed, onwetendheid en slavernij, en dit keer op wereldschaal. In zo’n tijdperk tieren valse profeten en nep-messiassen welig, terwijl zij elkaar aangeven als agenten van de Satan die moet worden uitgeroeid;.en roepen Ubu-achtige leiders zichzelf uit tot voorvechters van het geluk van degenen die zij onderdrukken.

“Onze natie is door God uitverkoren om een voorbeeld te zijn.”

(George W. Bush, 28 augustus 2000)

“Het verschrikkelijke drama van de Laatste Dag had niets van een hersenschim die zich ergens in de verre toekomst zou voltrekken: het was een onfeilbare voorspelling waarvan men besefte dat het bijna ieder moment op het punt stond werkelijkheid te worden.” (Norman Cohn, The Pursuit of the Millennium)

2. Geïntegreerd terrorisme

Zoals de demonen in de verbeelding van de middeleeuwers waren de zelfmoordterroristen wat men noemt ‘voorbeelden van integratie’. Hun missie vereiste dat zij zich met de Amerikaanse bevolking vermengden, dat ze haar dagelijkse leven deelden, haar werk en haar vrije tijd, haar manier van leven, kortom dat ze zich omvormden tot goede, vaderlandslievende en nijvere Amerikanen. Wat niet heeft kunnen verhinderen dat zij van nabij werden gevolgd door de veiligheidsdiensten van de Amerikaanse staat, die daarvoor zijn aangesteld en dankzij geallieerde geheime diensten allang op de hoogte waren van de werkelijke bedoelingen van de terroristen. Trouwens, in een wereld die door Echelon en zijn veelvuldige gedaanteverwisselingen in de gaten wordt gehouden, op een gebied dat al door vijftig jaar geheime oorlogvoering tegen de zogenaamde communistische dreiging is voorbereid, getuigt het van een absurde logica en is het ook praktisch onmogelijk dat een ondergronds netwerk van fanatieke samenzweerders een veiligheidsdienst zou kunnen verschalken die het bestaan van dat netwerk van het begin af aan zelf heeft mogelijk gemaakt. Enig geloof hechten aan het zwakke scenario dat door cynische leugenaars in elkaar is gezet ten behoeve van afgestompte en onderdanige toeschouwers, komt dan ook neer op het afleggen van een geloofsbelijdenis.

Zo komt het dat de dwazen niet weten en dat de hypocrieten doen alsof ze niet weten dat een komplot tegen de staat een te belangrijke zaak is om aan de vijanden van de staat over te laten - des te meer als het om een komplot gaat van een omvang zoals we op 11 september hebben gezien.

“Die tijgers hebben schapeharten, hoofden vol wind; je hoeft alleen maar hun taal te spreken om in hun rijen te kunnen doordringen.” (Maurice Joly, Dialoog in de hel tussen Machiavelli en Montesquieu)

Om hen doeltreffend onder controle te houden moeten de moslim-fundamentalisten van een netwerk als Al Qaeda blindelings gehoorzamen aan hun leiders, die op hun beurt gevormd en gefinancierd worden door de hen beschermende diensten van enkele staten en er wellicht, door een vreemde schizofrene mentaliteit, van overtuigd zijn op die manier te werken voor hun eigen perverse zaak. Op dit punt aanbeland veranderen goede, vaderlandlievende en nijvere Saoediërs in zelfmoordterroristen.

3. Wie trekt er profijt van de misdaad?

Dit verschijnsel van vermenging is slechts schijnbaar tegennatuurlijk; het is in de eerste plaats het resultaat van werkelijk gemeenschappelijke, strikt economische belangen, waaronder olie als voornaamste. Zo hadden de ‘vergeldingsacties’ tegen Afghanistan, die al maanden vóór de casus belli van 11 september waren gepland, ten doel de façade van de centrale macht in dat land een ander aanzicht te geven, om er tegen geringere kosten mee te kunnen onderhandelen over de aanleg en de bewaking van een Amerikaans-Saoedische pijpleiding die het zwarte goud uit Oezbekistan en Turkmenistan naar Pakistan moet vervoeren - tegen geringere kosten, dat wil zeggen zonder verder te hoeven gaan met het ongelukkige experiment van de Talibaan die hun vrouwen in kooien stoppen, en zonder Massoed. De winsten die bepaalde figuren verwachten van de exploitatie van de laatst bekende grote oliebronnen, staan in geen verhouding met de bijkomende speculatieve winst die diezelfde of andere figuren op 11 september hebben binnengehaald door middel van het banale vergrijp van voorkennis.

Het voornaamste gevolg op politiek gebied is al even duidelijk: de regering van de Amerikaanse staat, aan de macht gekomen door de eerste werkelijke non-verkiezingen in de geschiedenis van dat land, heeft zich nationaal en internationaal weten te legitimeren door een burleske tragedie in scène te zetten van een kermisaap die zich, verkleed als krijgsbevelhebber, aan het hoofd stelt van een wereldwijde kruistocht. Aldus verzekerd van een brede steun, kon die regering beginnen aan de maximale invoering van haar programma, ultra-liberaal op economisch gebied en ultra-repressief op het gebied van de publieke vrijheid. En dat binnen een minimum van tijd, ook al moest het Congres, als laatste democratische zeepbel van de Verenigde Staten, tijdelijk de mond worden gesnoerd door het organiseren van de ‘anthrax-psychose’.

Bijkomend effect is dat de leiders van de hele wereld, die door de gebeurtenissen gedwongen werden een hecht blok te vormen rond hun Amerikaanse ambtgenoten, deze buitenkans aangrijpen om op lokaal gebied zoveel mogelijk van datzelfde programma door te drukken. Zij gaan daarin zo ver dat zij bijvoorbeeld een ‘anthrax-psychose’-kit invoeren, zoals in Frankrijk en Duitsland, of een nationale variant verzinnen, zoals het spook van een zelfmoord-vrachtwagen in Italië. Allen verschaffen zich haastig de middelen om een eind te maken aan de brede beweging

van afwijzing die hen danig verontrust - en die van Seattle tot Teheran, en van Pretoria tot Tizi-Ouzou, op zoek is naar haar middelen en haar doeleinden; en allen haasten zich om van hun kortstondige triomf te genieten.

Het is dit koor van cynische jubeltonen dat de internationale solidariteit uitdrukt van een klasse die zich ten volle bewust is van de uitgestrektheid van haar heerschappij; en dat is in de kern het schandaal dat overal moet worden verzwegen en verborgen gehouden.