Χαρτογραφώντας τις αναπτυξιακές και αναδυόμενες δεξιότητες της πρώιμης παιδικής ηλικίας: Από τη διαγνωστική εκτίμηση, στον σχεδιασμό εξατομικευμένης δομημένης εκπαίδευσης.
Takeaway: Το PEP-R δεν κρίνει το παιδί με βάση τις ελλείψεις του, αλλά προσφέρει τον πρακτικό οδικό χάρτη για τη διδασκαλία νέων δεξιοτήτων μέσα από τα δικά του δυνατά σημεία.
Το Αναθεωρημένο Ψυχοεκπαιδευτικό Προφίλ (Psychoeducational Profile - Revised / PEP-R) αναπτύχθηκε από τους Δρ. Έρικ Σόπλερ (Dr. Eric Schopler), Ρόμπερτ Ράιχλερ (Robert Reichler), Όστιν Μπάσφορντ (Austin Bashford), Λάνσινγκ (Lansing) και Μάρκους (Marcus) στο πλαίσιο του προγράμματος TEACCH του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας. Σχεδιάστηκε για να καλύψει την ανάγκη για ένα αξιόπιστο εργαλείο αξιολόγησης παιδιών με αυτισμό, τα οποία συχνά αποτύγχαναν στα παραδοσιακά ψυχομετρικά τεστ νοημοσύνης λόγω των γλωσσικών και κοινωνικών τους δυσκολιών.
Στην Ειδική Αγωγή και την Πρώιμη Παρέμβαση, το PEP-R αποτελεί ένα από τα πλέον πολύτιμα εργαλεία για τη διαμόρφωση του θεραπευτικού πλάνου. Αντί να πιέζει το παιδί να ανταποκριθεί σε αυστηρές λεκτικές εντολές, χρησιμοποιεί ελκυστικά παιχνίδια και οπτικά ερεθίσματα, αποτυπώνοντας την πραγματική αναπτυξιακή του εικόνα.
Φιλοσοφία: Σταθμισμένο διαγνωστικό και αξιολογικό εργαλείο του προγράμματος TEACCH, σχεδιασμένο ειδικά για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού ή με αναπτυξιακές διαταραχές επικοινωνίας, το οποίο αξιολογεί αναπτυξιακές και συμπεριφορικές λειτουργίες.
Κύριοι Στόχοι: Η αναλυτική αποτύπωση των δυνατών σημείων, των αναδυόμενων δεξιοτήτων (emerging skills) και των συμπεριφορικών ιδιαιτεροτήτων για τη διαμόρφωση του Εξατομικευμένου Προγράμματος Εκπαίδευσης (ΕΕΠ).
Ενδείξεις: Βρέφη, παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας (από 6 μηνών έως 7 ετών) με υποψία ή διάγνωση Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) ή αναπτυξιακής καθυστέρησης.
Πλεονεκτήματα: Παιγνιώδης και μη λεκτική δομή, εστίαση στις αναδυόμενες δεξιότητες, άμεση σύνδεση με τη θεραπευτική στοχοθεσία TEACCH.
Περιορισμοί: Απαιτεί εξειδικευμένο κιτ υλικών, εκπαιδευμένο αξιολογητή και κατάλληλα διαμορφωμένο, αισθητηριακά ήρεμο χώρο.
Αλλαγή Παραδείγματος: Μετάβαση από τη στατική μέτρηση ενός ακαδημαϊκού ή νοητικού δείκτη (IQ) στον εντοπισμό των περιοχών όπου το παιδί είναι έτοιμο να μάθει με την κατάλληλη οπτική δομή και υποστήριξη.
Το πρόγραμμα TEACCH (Treatment and Education of Autistic and Related Communication-Handicapped Children) δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από τον Δρ. Έρικ Σοπλερ (Dr. Eric Schopler) και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας (UNC Chapel Hill). Αποτέλεσε το πρώτο κρατικά υποστηριζόμενο, ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών για τον αυτισμό παγκοσμίως, φέρνοντας επανάσταση στον τρόπο που η επιστημονική κοινότητα αντιλαμβάνεται και εκπαιδεύει τα αυτιστικά άτομα.
Στον χώρο της Ειδικής Αγωγής και της Αποκατάστασης, το TEACCH αποτελεί το χρυσό πρότυπο για τη Δομημένη Εκπαίδευση (Structured Teaching). Βασίζεται στην παραδοχή ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού έχουν ένα ιδιαίτερο γνωστικό προφίλ (δυνατή οπτική επεξεργασία, δυσκολία στην οργάνωση, την προσοχή και την αφηρημένη έννοια του χρόνου), το οποίο απαιτεί ένα περιβάλλον σαφές, προβλέψιμο και οπτικά οργανωμένο.
Η κεντρική φιλοσοφία του TEACCH στηρίζεται στην έννοια της «Κουλτούρας του Αυτισμού» (Culture of Autism). Το πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει τον αυτισμό ως σύνολο «ελαττωμάτων» προς εξάλειψη, αλλά ως έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης, μάθησης και αντίληψης του κόσμου.
Η θεραπευτική προσέγγιση του TEACCH βασίζεται στην προσαρμογή του περιβάλλοντος στις δυνατότητες του ατόμου (Environment Adaptation). Μέσω της Δομημένης Εκπαίδευσης, οι αφηρημένες έννοιες του «πού», «πότε», «τι» και «για πόσο» μετατρέπονται σε συγκεκριμένες, οπτικά αντιληπτές πληροφορίες.
Παρακάτω, βρίσκονται περισσότερα σχετικά πλήρη άρθρα από το Ψηφιακό Αρχείο.
⭐ Πηγή Άρθρου (συνδρομητικό)
Ψηφιακό Αρχείο 💪 Trust Hub
Συνδέουμε την τεκμηριωμένη γνώση, με ομοτίμους με βιωμένη εμπειρία και με παρόχους υπηρεσιών ή ελεγμένες δομές σε ένα ακραίο ενιαίο οικοσύστημα με το διεθνές πρότυπο 👌 E-E-A-T.💡 Βελτίωση Εμπειρίας Χρήσης
🗨️ Editorial
Η προοπτική με την οποία αντιλαμβανόμαστε τον αυτισμό βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση. Βιώνουμε τη σύγκρουση του «ιατρικού μοντέλου» (σύνδρομο / ελλείμματα) με το «κοινωνικό μοντέλο» (διαφορετικότητα / νευροποικιλομορφία). Αυτή η μετάβαση δημιουργεί δύο βασικά μέτωπα. Διάβασε το Editorial του NOESI.GR: