Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu
Kompozytorka, wokalistka i teoretyk muzyki. Swoją edukację muzyczną rozpoczęła w wieku pięciu lat uczęszczając na lekcje fortepianu do Marii Natanson. W roku 2010 ukończyła z wyróżnieniem studia II stopnia w zakresie kompozycji pod kierunkiem Krystiana Kiełba oraz Cezarego Duchnowskiego (kompozycja komputerowa) i Zbigniewa Karneckiego (kompozycja teatralna i filmowa) w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W 2011 roku ukończyła studia II stopnia w zakresie teorii muzyki pod kierunkiem Krystiana Kiełba, otrzymując dyplom z wyróżnieniem. W 2014 roku uzyskała stopień doktora sztuki w zakresie kompozycji. Od 2023 pracuje na stanowisku adiunkta w rodzimej uczelni muzycznej. Jest członkiem m.in. Związku Kompozytorów Polskich, Stowarzyszenia Autorów ZAiKS czy STOART.
Jej utwory były wykonywane na festiwalach takich jak m.in. Musica Polonica Nova, Musica Electronica Nova, Warszawska Jesień, Sound Screen Festiwal, Gwiazdy Promują, Muzyka Epok oraz licznych koncertach w Polsce i zagranicą. Jest laureatką ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów oraz projektów kompozytorskich. Przedstawienia teatralne z jej muzyką były wystawiane na deskach teatrów na terenie całej Polski. W kręgu największych zainteresowań Katarzyny Dziewiątkowskiej leży muzyka wokalno-instrumentalna, liturgiczna, filmowa i teatralna oraz wpisująca się w nurt sztuki synkretycznej. Zamiłowania badawcze Katarzyna Dziewiątkowskiej z zakresu teorii muzyki dotyczą w szczególności muzyki wokalnej oraz teatralnej i filmowej. W latach 2004-2007 uczyła się śpiewu klasycznego w klasie Bogdana Makala. Jako wokalistka dokonała wielu prawykonań i wykonań utworów kompozytorów młodego pokolenia.
Katarzyna Dziewiątkowska ma bogate doświadczenie w zakresie muzyki popularnej, którą wykonuje od najmłodszych lat. Jako wokalistka, kompozytor, aranżer i producent uczestniczyła w licznych produkcjach realizowanych dla stacji telewizyjnych takich jak TVP2, TVN, Polsat, TVP Rozrywka i TVP Kultura oraz dokonała licznych nagrań, które znalazły się na albumach wydanych przez Universal Music Polska, Pomaton EMI, MTJ czy Luna Music. Koncertowała na największych scenach Polski oraz w USA, Kanadzie, Anglii, Niemczech i Litwie.
Wpływ substancji psychoaktywnych na popkulturę. Studium wybranych przepadków
Popkultura (kultura masowa, kultura popularna) w najszerszym znaczeniu tego określenia to kultura przeznaczona dla masowego odbiorcy. Jest to termin z zakresu socjologii i antropologii kulturowej, oznaczający charakterystyczny dla społeczeństw nowoczesnych typ kultury, której treści cechują się m.in. wysokim stopniem standaryzacji. Dotyczy zatem zjawisk, powiązanych z masowym rozpowszechnianiem, masową komunikacją, powielaniem za pomocą środków technicznych. Ze względu na to – pomimo że początków kultury masowej możemy się już dopatrywać w średniowieczu, gdyż popkultura istniała od zawsze i stanowiła to, co trafiało do masowego widza w danej epoce – największy rozkwit tego zjawiska przypada na połowę XX wieku, kiedy dzięki radiu, prasie i telewizji, możliwe stało się rozpowszechnianie danego dzieła czy produktu na całym Świecie.
Za kolebkę współczesnej kultury popularnej można uznać Stany Zjednoczone, gdzie nowo powstające amerykańskie ruchy kontestacyjne w latach sześćdziesiątych XX wieku rozwijały się równolegle ze środkami masowego przekazu. Jako wartości nadrzędne postulowano indywidualną wolność, dążenie do samorealizacji, pogłębioną duchowość. M.in. w związku z tym zaczęto poszukiwać nowych brzmień i estetyki w zakresie muzyki rozrywkowej. Nie sposób nie wymienić tutaj The Beatles, Boba Dylana, The Doors, The Mamas & the Papas czy Janis Joplin. Popularne stało się wówczas eksperymentowanie z substancjami psychoaktywnymi w poszukiwaniu nowych doznań i poszerzaniu świadomości. Wielu artystów zaczęło je traktować jako medium dla swojej twórczości oraz ucieczkę od przytłaczającej ich popularności i presji. Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat można wymienić dziesiątki muzyków popularnych, których ścieżka artystyczna krzyżowała się z substancjami psychoaktywnymi, a nawet na nich kończyła (np. 27 Club).
Wykład ma na celu przybliżenie wskazanej, zmieniającej się nieco na przestrzeni lat problematyki przez pryzmat wybranych artystów – ich twórczości oraz losów kariery zawodowej.