home









 Κ υ α ν ο τ υ π ί ε ς
                                                                                   

                                                                                 μυθολογικά       
                                                                                          μαθηματικά



     ___________________ ______                                                          


                                       
                       
                                    
          Η  Ωραία Ελένη ως Διάνοια 
 

Platonic Solids This is an animated GIF banner of spinning shapes.
     
   
          Η ιδέα της  αιθερικής  πραγματικότητας που υφαίνει 
ως δίχτυ ο Ήφαιστος με το πυρ του, είναι το μεγάλο 
κατόρθωμα της Ελληνικής μυθολογίας.

_________ ___      

      
        




  Εννοώ ότι το δίχτυ  με το οποίο παγίδευσε ο Ήφαιστος την συνεύρεση του Άρη  με την Θεά του έρωτα, είναι το πρότυπο της ερμαφρόδιτης ανθρώπινης νοητικής μορφής.  Όπου το γήινο πυρ των αισθητήριων παθών του θεού και το πνευματικό πυρ της θεάς σταθεροποιούνται στην  έκφραση της ανθρώπινης νοητικής μορφής, στον Αδάμ-αντα ενός εικοσάεδρου. 

   Ο σακάτης-Ήφαιστος είναι μια εκδοχή του τιμωρημένου Τιτάνα Προμηθέα, που δημιουργεί και εξελίσσει τις ανθρώπινες φυλές.
 

   Έχοντας  παρατηρήσει  στην διάρκεια των εργασιών του κτισίματος του νοητικού ναού, τις αντιστοιχίσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στους αστερισμούς, με τα μεγάλα όντα των ορέων, και τις ανθρώπινες ομάδες.

Οι προγονοί μας   κατέγραψαν τις σχέσεις και εγκατέστησαν ιερά τελώντας τα ανάλογα μυστήρια.  Λατρευόταν λοιπόν σε αντίστοιχο ιερό, στην περιοχή των Αμυκλών της Σπάρτης η καταστροφική όψη του θεού Απόλλωνα στα μυστήρια του θανάτου του Υάκινθου. Καθώς μυείται από τον Απόλλωνα με την βοήθεια του έρωτα-Ζέφυρου. Απόλλωνα που ομολόγησε στην τραγωδία Ελένη του Ευριπίδη, ότι έκανε τον τρωικό πόλεμο για να «εξαγνίσει» το άθλιο γένος των Αχαιών…

Εδώ στον Ταΰγετο, υπάρχει ένα τόσο ισχυρό όν στην πυραμιδική κορυφή του. Ώστε ο Όμηρος τοποθέτησε την κινητήρια δύναμη του έπους, που παρέσυρε το ελληνικό έθνος. Η Ταϋγέτη ήταν μια από τις πλειάδες που κυνηγούσε ο Ωρίων (βλ. τρία άστρα - τριπλή πυραμίδα της Αιγύπτου).  




  Η ωραία (σ)Ελένη, η αδελφή των Διοσκούρων   είναι η νοητική μονάδα στο κάτοπτρο της πανσελήνου.  Η πανσέληνος ορίζει την  έναρξη του κύκλου των πέντε αιθερικών στοιχείων του κόσμου της προσωπικότητάς μας.  Οι Διόσκουροι είναι οι δύο φύλακες της διάνοιας Ελένης που αποκαλύπτει εν καιρώ το μυστικό του κύβου των 7 ακτίνων...

Υπάρχουν τρεις πενταγωνικοί ήλιοι 5, 12, 22. Ο του πνεύματος 5 εκπέμπει 7 ακτίνες προς  αυτόν της ψυχής 5+7=12. (βλ. πυθαγόρειο θεώρημα).   Η οποία δια του αιθερικού εικοσαέδρου των 12 κορυφών  δημιουργεί τις 66 γραμμές των 22 τριγώνων του ήλιου της μούμιας της πενταγωνικής φυσικής μορφής

     Ότι η  Ελένη σημαίνει την νοητική  εποπτεία,   είναι διατυπωμένο υπέροχα από τον ποιητή Στησίχορο. Καθώς διαπιστώνει ότι τυφλώθηκε, επειδή την εξύβρισε ως υπαίτια  τόσων δεινών… αλλά η «όραση» του επανέρχεται όταν παλινωδεί το εγκώμιο της…  Λάθος το οποίο δεν έπραξε ο σοφός γέροντας βασιλιάς Πρίαμος,  ο οποίος θαύμασε εξ αρχής την θανατηφόρο θεϊκή ομορφιά της  νοητικής μορφής της…


    Εφόσον η γνώση είναι ένα ζήτημα ανάπτυξης της «όρασης», δεν είναι δύσκολο να σχετίσουμε τους Διόσκουρους με τους δύο οφθαλμούς (ηλιακός-ενορατικός-μέλλον, σεληνιακός-διανοητικός-παρελθόν) και την Ελένη στον κρυφό μετωπιαίο τρίτο οφθαλμό (Εωσφόρο) του παρόντος…


   Το πρόβλημα του ρόμβου   στην τομή των δύο οφθαλμικών κύκλων -κύστη ιχθύος, είναι το κεντρικό θέμα στο αινιγματικό βιβλίο Finnegans Wake του James Joys. Με τους δύο κύκλους ως δίδυμους αδελφούς και την μητέρα τους Άννα Λιβία Πλούραμπελ στην ρίζα της μύτης… να ξεκινά το κωμικό σκηνικό της ζωής τους με την ανατολή του ήλιου.

    










 Όσοι  επιθυμούν να εντρυφήσουν στις δυνατότητες που προσφέρουν ο ανταγωνισμός ή η  ισορροπία των δύο οφθαλμών ή ρωθώνων - πόλων του καρδιοειδούς-. Καθώς οι κρούσεις της  σεληνιακής διάνοιας και της Απολλώνιας ενόρασης εναλλάσσονται προσδίδοντας ασημί-γαλάζια ή  κόκκινη-χρυσή απόχρωση… στο βλέμμα μας.   Θα χρειαστεί να μελετήσουν τον δύωρο κύκλο των 5 (24λεπτων) στοιχείων. Την έναρξη  της πανσελήνου - Ελένης ή αιθέρα και τις  "νοητικές σεληνιακές παλίρροιες" των στοιχείων ή  Διοσκούρων (των γεννηθέντων εκ του ωού).  Ή καλύτερα την σύγκρουση των θεών του Ολύμπου κατά τον τρωικό πόλεμο...  Επειδή το Ομηρικό έπος είναι μια αλληγορία για τα πάθη της νοητικής υπόστασης του κόσμου μας, με βάση το Πυθαγόρειο θεώρημα (παρελθόν = παρόν + μέλλον)  και την χρυσή τομή ως λίμπιντο - ωραία Ελένη (Άρτεμη - σελήνη).    


   Όπως φαίνεται και στην εικονογράφηση του Χριστού ως νοητικού κάλλους   εντός της κύστης του ιχθύος, όπου στέκει  ως Ηνίοχος στην τομή του πνευματικού κύκλου-άρματος του πατέρα και των άλογων ουσιών του κύκλου της μητέρας. Η ωραία Ελένη-διάνοια είναι η γεωμετρική αλληγορία του ...666 ή μυητικού θηρίου που οδηγεί στην κατανόηση της πλάνης του κόσμου μας.  Στην τομή των δύο κύκλων δημιουργείται η νοητική βαρύτητα του ηλιακού εγώ ή τρωγω-εξελισσόμενη όψη* του φυσικού ήλιου - Απόλλωνα.  
    Ο Νεύτων υπέδειξε ως γενέτειρα του καρδιοειδούς μήλου  το άθροισμα  2 κύκλων που διαπερνούν τα κέντρα τους (360+360=720)  μείον την τομή τους, 720-54=666. Το 666  είναι έκφραση της χρυσής αναλογίας Φ  του κανονικού πεντάγωνου (αριθμός ανθρώπου)   Ο Wang (1996) έδειξε ότι:  Φ=-2sin(666o)

* Η Ελένη είναι έλανδρος, ελεναύς  και ελέπολις, καταστρέφει άνδρες, πλοία και πόλεις... 

      Το ζήτημα της χρυσής τομής (νόμου των πλατωνικών στερεών ή αισθήσεων) διατυπώνεται στον μύθο της γέννησης της Αφροδίτης ή  κόσμου των ιδεών κατά την αποκοπή των μορίων του Ουρανού από τον Κρόνο-Χρόνο. 

Η Χρυσή τομή είναι η  ρίζα της δευτεροβάθμιας εξίσωσης Χ–1/Χ = 1. Την οποία αναγνωρίσαμε στο συμβάν της αφαίρεσης του μορίου (1/χ)  του Ουρανού (χ). 
Ας σημειώσουμε λοιπόν προσεκτικά ότι ο μοναδικός αριθμός από τον οποίο η αφαίρεση του «αντιστρόφου» του δημιουργεί την μονάδα είναι ο 
«άρρητος», αποκαλούμενος και χρυσός αριθμός Φ 
της χρυσής τομής (√5 ± 1)/2.
  • Η θετική (1+√5)/2 είναι η ρίζα της επιθυμίας 
  • Η αρνητική (1-√5)/2 είναι η ρίζα της αγάπης-συνείδησης 
  • Η θετική κατέρχεται. Η αρνητική επιστρέφει διαπλεκόμενη με την κατ ερχόμενη τροχιά δημιουργώντας τα καρδιοειδή μόνιμα άτομα. (βλ κηρύκειο του Ερμή)  
  •        Ο Ουρανός αντιπροσωπεύει τον κόσμο των δυνατοτήτων, όπου όλα συλλαμβάνονται και πραγματοποιούνται την ίδια στιγμή, έτσι ώστε δεν υφίσταται δημιουργία μη υπάρχοντος του χρόνου-Κρόνου.
  • Η ανάγκη για έναν συγκεκριμένο κόσμο όπου ο Εαυτός Χ θα αποκτήσει συνείδηση (θα γίνει γνωστός) οδήγησε τον Κρόνο σε τραγική θέση... Η Μονάδα αντιστοιχεί λοιπόν στην στειρότητα-αγνότητα του Κρόνου που έτρωγε τα παιδιά του για να μην πέσει στην δημιουργία ενός κόσμου πολλαπλότητας και ταλαιπωριών...
  •   Έτσι η πρώτη δημιουργία είναι αυτή του Κρόνου-χρόνου και του νοητικού κόσμου  των ιδεών (Ουράνιας Αφροδίτης) από το μόριο των δυνατοτήτων του Ουράνιου πνεύματος. Η Έρις-ως  (ακόλουθος του Άρη) θα μεταφέρει το αίτημα της νοητικής δημιουργίας στο ανθρώπινο επίπεδο. Στο περιστατικό με το μήλο-καρδιοειδές  και την επιλογή της Αφροδίτης από τον Πάρη-συνείδηση του παρόντος.  






    Ο τρίτος οφθαλμός ή κύστη του ιχθύος p(666) είναι το σύμβολο της συνειδητής δημιουργικής ή  καταστροφικής ικανότητας στο ζώδιο των ιχθύων (ο ήλιος, η 19η κάρτα του ταροτ). Καθώς συνδυάζει τον ηλιακό με τον 19ετή σεληνιακό κύκλο του Μέτωνος στην έννοια του οφθαλμού-δισκοπότηρου ή Δέπας των σπερματικών ουσιών (ηλιακών βοδιών)  που εκτρέφονται στον οφθαλμό της νοητικής θεότητας Απόλλωνα.
1 2 3
4 5 6
7 8 9
Ο αρ. 5 είναι το (Ε) στο μέσον των 9 ψηφίων-γραμμάτων που διαλύεται στα 4 στοιχεία και ανασυντίθεται   στον καταστροφικό πνευματικό ήλιο των Ιχθύων... 

    

(R)     Οι  αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν το ζήτημα της δημιουργίας εξαιτίας των διχοτομήσεων ή συμμετρικών κατοπτρισμών της ουσίας, επί των αισθήσεων. Διαφύλαξαν την πληροφορία στο ιερογλυφικό wadjet των διχοτομήσεων... Καθώς η σειρά όσφρηση+όραση+σκέψη+ακοή+γεύση+αφή  δηλ. 1/2+1/4+1/8+1/16+1/32+1/64... τείνει στην μονάδα του πνεύματος χωρίς να γίνεται ποτέ εφόσον λείπει ένα 7ο κλάσμα αξίας 1/64. (Η συνείδηση)
Το μάτι του Ώρου (γεννήθηκε τυφλός) της συνείδησης σχετίζεται με την αυξανόμενη βαρύτητα των 6 δυναστειών ή κόσμων της Αιγυπτιακής μεταφυσικής ή ενός περοδικού πίνακα των στοιχείων-ιεραρχιών της δημιουργίας... 

Συνειδητοποιώντας σιγά-σιγά το βάθος της αιγυπτιακής μεταφυσικής στο συμβολικό μάτι του Ώρου 666 ή κύστη του ιχθύ ή δισκοπότηρο. Επαναλαμβάνουμε την διαπίστωση ότι η κύστη της τομής δύο κύκλων 360+360-54=666, αφορά την δημιουργία του αιθερικού σώματος ή Πλατωνικού σπηλαίου. Εντός της οποίας τομής ή οφθαλμού λαμβάνει χώρα η δημιουργία. (βλέπε επίσης την διαπλοκή των καβαλιστικών δένδρων ή τον ηνίοχο-ψυχή στο άρμα, ανάμεσα στα άλογα και το Πνεύμα )

Ο ηλιακός ζωδιακός 666 περιέχει τους 12 διαιρέτες του 666 (1,2,3,6,9,18  37,74,11,222,333,666) εκ των οποίων οι 5 πρώτοι αθροίζονται στην Παρθένο των 5 Άρτων 1+2+6+9 = 18 ή σεληνιακών Πατέρων Τιτάνων της μορφής.  Ο Ουρανός απέκτησε με την Γαία 18 απογόνους: τους 12 Τιτάνες,  τους 3 Κύκλωπες και τους 3 Εκατόγχειρες  (18 = 7+7+4 υποπεδία της προσωπικότητας).  
Στα ζώδια όμως πέραν του ζυγού γίνεται αντιληπτή η ψυχή ως οι άλλοι (οι δύο ιχθείς). Η κατανόηση της ψυχής ως ομαδικής ύπαρξης, προϋποθέτει την μεταβολή της διανοητικής σχέσης μεταξύ των ατόμων σε ενόραση της κοινής τους ομαδικής ταυτότητας… 

Η μεταβολή της διάνοιας σε ενόραση δίνεται με τον συμβολισμό του βέλους της προσοχής του τοξότη. Στον μύθο του περιπλανώμενου Ηρακλή ή αλχημικού υδραργύρου, μας λέγουν ότι τα βέλη-ενοράσεις του τοξότη προέρχονται από το δηλητήριο ή αίμα της λερναίας ύδρας. Δηλώνοντας ότι η ουσία του τοξότη 111=37+74 είναι το άθροισμα των μαθημάτων στον ζυγό και τον σκορπιό.
Γνωρίζοντας όμως την σχέση του 111 με τον κύκλο των 108 ζωών που ελέγχει μια ψυχή (βλ. το βουδιστικό κομποσκοίνι με τους 108 κόμπους). Το 666=6*111 είναι ο αιθέρας του πενταγωνικού δωδεκάεδρου, βασικό μέτρο του οποίου είναι η πενταγωνική γωνία των 108 μοιρών. Συμπεραίνουμε ότι το βέλος του τοξότη ανάμεσα στην χορδή του τόξου και τον στόχο είναι η ενόραση της ψυχής 111 ή 108 …

Στον αιγόκερω 222 = 111+74+37 αθροίζονται οι ουσίες του ζυγού+σκορπιού+τοξότη αποκαλύπτοντας την Μονάδα της μνήμης… Η οποία ελευθερωμένη από τον υλικό βράχο της σκέψης-ομιλίας ανοίγει το βιβλίο της ζωής αποκαλύπτοντας τον ποταμό της ζωής και του θανάτου των πυρών της Κυβέλης-κύβου για τον καθαρισμό της κόπρου των 777 ενσαρκώσεων στον Υδροχόο 37+74+111+222+333=777 .
 
Υπάρχουν  δύο είδη ενόρασης:
α) Του τοξότη της ελευθερωμένης επιθυμίας-έφεσης ή επιστήμης, δηλαδή της στοιχειακής ουσίας που επιστρέφει, «το μυστήριο της μετάνοιας», συμπαρασύροντας την ανθρώπινη συνείδηση στην θέα των ουράνιων βασιλείων της υλικής, νοητικής φαντασίας.
β) της Μονάδας που αφυπνίζεται από τις πολλές κρούσεις του τοξότη, στην θέα του φυσικού πεδίου. Η πρώτη ενόραση, του υδραργύρου, κρύβεται στην “γεύση” των γενν. οργάνων, (αριθμητικού μέσου) του ερωτιδέα τοξότη. Η δεύτερη ενόραση-επίγνωση του αιγόκερω είναι το λαμπερό θείο της αλχημείας (ο γεωμετρικός μέσος), ή οσμή των επερχόμενων γεγονότων. Εδώ ομιλούμε για την μνήμη των πολλών ενσαρκώσεων που έχουν συσσωρευτεί στην διάρκεια των διαφορετικών φυλετικών περιόδων. Όπου η ίδια δομή βιώθηκε σε επαναλαμβανόμενους ρόλους.
Ο Αιγόκερως στρέφεται προς την ύλη και αντιμάχεται την επιτυχία του τοξότη ο οποίος φαντάζεται ότι ο στόχος του είναι τα μακρινά άστρα… Ο Σοφός δράκος-αιγόκερως του δείχνει, περιορίζοντας τον, τις άγνωστες διαστάσεις της ύλης που χρειάζονται να κρυσταλλωθούν και να αποφλοιωθούν στην ίδια την αιθερική μορφή του.  Ο «Χιτώνας του Νέσσου» υπήρξε το φονικό όργανο που  βοήθησε τον Ηρακλή  να αποβάλει τον ναό της μορφής του, οδηγώντας τον στην τελική αποθέωση...

    
    Ο ΘΕΟς κύβος του 9     

   Την ανάπτυξη της ουσίας του κόσμου μας σε τρεις εννεάδες στοιχείων ή ιεραρχιών διαπραγματεύεται το αλφάβητο.  

    Ο Ιάμβλιχος στα θεολογούμενα της αριθμητικής σχετίζει τo 5o γράμμα  Ε με τις διχοτομήσεις του κύκλου του Ο όμικρον (η 15η ιεραρχία) ο Σείριος*, πρώτα σε Θ (8η ιεραρχία) η σελήνη (που κρύβει τον νοητικό κόσμο των ιδεατών στοιχείων tattwas) και κατόπιν σε φυσικό ήλιο Απόλλωνα  Ε ή 5η ιεραρχία... νομοθέτη του κόσμου μας. Προσεγγίζεται έτσι το θέμα των 3 φώτων της τρισηλίου θεότητας του κόσμου μας (Ο,Θ,Ε) της λέξης (ΘΕΟς). Το ς είναι προφανώς το φίδι.
    Στον Κρατύλο του Πλάτωνα σχετικά με την ετυμολογία των λέξεων υπονοείται  αντεστραμμένη η σειρά του Ιαμβλίχου  για τις μέσες θέσεις ή συμμετρίες... Με  το γράμμα Φ φως  αξίας 500, ως 5ο γράμμα από το τέλος στο αλφάβητο των 27 γραμμάτων να συμβολίζει την κάθετη γέννηση του φωτός, σε αντίθεση με το οριζόντιο φως του Θ (8) του θνητού νοητικού κόσμου. Επίσης το Ρ (100) που είναι το μισό Φ βρίσκεται στην 9η θέση από το τέλος ενώ το άλλο μισό κόππα q Q έχει αξία 90. Οι λέξεις …(R)ua και (q)ueen υποδεικνύουν έτσι τον Φ ως ερμαφρόδιτο. Επειδή 100+90=190 δεν θα διστάσουμε να συσχετίσουμε τον 19 ετή κύκλο    των σεληνιακών δεσμών ή Διοσκούρων με τις 190 = 19*10 γραμμές που συνδέουν τις 20 κορυφές του δωδεκάεδρου (γεωμετρικού ερμαφρόδιτου).  Ενώ το Κ βρίσκεται στην 17η θέση από το τέλος. Οπότε ,  πράγματι οι λέξεις  (Φ)ορά, (Ρ)οή και (Κ)ίνηση είναι οι έννοιες που γεννούν όλες τις άλλες ! 
Το γεγονός ότι συγχέεται το ελληνικό με το λατινικό αλφάβητο ας μην μας ξενίζει, καθώς οι μεσογειακές γλώσσες έχουν κοινή καταγωγή...
Η κανονική σειρά των γραμμάτων περιγράφει λοιπόν την πτώση της ουσίας, ενώ η αντεστραμμένη την νοητική δημιουργία... Ας θυμηθούμε την δήλωση του γνωστικού ευαγγελίου για τον κύβο (ΑΩ) που περικλείει όλα τα στοιχεία... ότι το μυστήριο του Α είναι το ίδιο με του Ω. (βλ. Κααβάς... Κηφάς-Πέτρος ο κυβικός λίθος του 9 επί του οποίου είναι κτισμένη η εκκλησία)   
*Οι ιεραρχίες 14-17 αποδίδονται στον Σείριο


           Το   θέμα των  3ε   φώτων  που  διαπλέκονται δημιουργώντας τον τριαδικό κόσμο μας (Ο,Θ,Ε) (ΘΕΟς) αναγνωρίζονται στις 3Θεότητες  Ήρα, Αθηνά, Αφροδίτη αλλά και στα πολλαπλά πρόσωπα της  Ελένης

      Ο Ευριπίδης μας πληροφορεί, ότι στην Τροία ήταν το νοητικό είδωλο της Ελένης-σελήνης, ενώ η πνευματική ιδέα της Ελένης  παρέμεινε φυγαδευμένη από την Άρκτο-Ήρα στην Αίγυπτο με τον βασιλιά Νηρέα (Φαντασία)…   Η πληροφορία αυτή παραπέμπει στην πανσέληνο που ανοίγει την πύλη της εσωτερικής γης ή νοητικού κόσμου των ιδεών. ( Η μυθική  Ατλαντίδα, η Υπερβόρεια γη...)   Με τα 7 επίπεδα και τους 7 δείκτες-καρφιά, αστέρες της μεγάλης άρκτου Καλλιστώς, ιέρειας της Αρτέμιδος. Αλλά και στον μυστηριώδη χορό των 7 πέπλων της Ιστάρ Σαλώμης-σελήνης ή Αφροδίτης που ελευθερώνει την νοητική ουσία (κεφάλι του Ιωάννη-Ωάννη ή Ταμούζ από την υλική φυλακή στον αντίστοιχο βαβυλωνιακό μύθο).  H   Ελένη σελήνη ή αιθέρας (ωοειδής) όπως και τα αδέλφια της είναι γεννημένοι όλοι από τα ωά του κοσμικού αιθέρα (κύκνου). Τα δύα αδέλφια είναι το φως της προσωπικότητας Κάστωρ (νότιος σεληνιακός δεσμός) και το φως της ψυχής Πολυδεύκης  (βόρειος δεσμός). Η Σελένη λαμβάνει δύο ακραίες θέσεις: της κάλλιστης πανσελήνου και της σκοτεινής  σελήνης απ όπου λατρεύεται και ως η μαύρη-γυναίκα [βλ. την Πενθούσα Δήμητρα στις Μανιάτισσες μοιρολογίστρες].

     

     Υπάρχει και το γεωπολιτικό κλειδί στην κατανόηση του μύθου της.                                                                                     (Ένας χάρτης με πολλά ορθογώνια τρίγωνα )   


    Κάτω από τον Ταΰγετο άκμασε η θαυμαστή και τρομερή Πολιτεία της Σπάρτης, προφανώς υπό την εποπτεία των ενδεδυμένων με ερυθρούς χιτώνες πολεμιστές αγγέλους του πλανήτη Άρη. Αναφέρομαι στο κύμα των ψυχών που λέγει η μυστική δοξασία  ότι βοήθησε την ανθρώπινη εξέλιξη, στα πρώιμα στάδια της. Λέγεται ότι πίσω από την αιθερική γραμμή της μεγάλης τριπλής πυραμίδας, με την κορυφή του Ταϋγέτου, (Ωρίων-πλειάδες) βρίσκεται το ενδιαφέρον του  Δία-Σεραπι, στο Λούξορ που … ενσαρκώθηκε ως  Λεωνίδας.

  Η ωραία Ελένη ταξίδεψε στην Αίγυπτο πριν καταλήξει στην (αργότερα βυζαντινή) Τροία.  Όπου ταξίδεψε η Ελένη-Αφροδίτη υπάρχει  το «νοητικό αλχημικό της μέταλλο» ο χαλκός , ειδικά στην Κύπρο, που σ αυτό οφείλει το όνομά της … και προβλήματα. 

    Ο Αλκιβιάδης, «ο πανέμορφος» παρεξηγημένος μυημένος, ο αγαπητός μαθητής του Σωκράτη, αφού ανακάτεψε τους πάντες ως άλλο θηρίο… αυτοανακηρύχθηκε προς το τέλος της ζωής του πρώιμος βυζαντινός αυτοκράτωρ στην περιοχή της χιλιόχρονης αυτοκρατορίας …!  Παρακολουθώντας ανήμπορος να επέμβει, την συντριβή των Αθηναίων από τον Σπαρτιάτη  ναύαρχο  Λύσανδρο  στην ναυμαχία παρά τους Αιγός ποταμούς (Καλλίπολη) στο τέλος του πελοποννησιακού πολέμου..

   Αργότερα η μεσαιωνική πόλη του Μυστρά  προσέφερε τον Κ. Παλαιολόγο τον τελευταίο Βυζαντινό αυτοκράτορα. Στον Μυστρά επίσης  τοποθέτησε η ιδιοφυία του Γκαίτε την συνάντηση του …Φάουστ με την ωραία Ελένη…  όπου γέννησαν τον Ευφορίωνα στον οποίο κάποιοι στοχαστές είδαν τον Λόρδο Μπάιρον.

   Οι Άγγλοι ενστερνίστηκαν συνειδητά στον κύκλο του Αρθούρου, την μεγάλη μάχη των ιδεών, που συμβολίζει η ωραία Ελένη. Φρόντισαν λοιπόν να συντριβούν και αυτοί στα τείχη της Τροίας.  Εννοώ τους κλέπτες των μαρμάρων του Παρθενώνα, που κατατροπώθηκαν στην Καλλίπολη από τον Κεμάλ τον σύγχρονο Έκτωρα…  Θα μπορούσα να επεκταθώ στο παγκόσμιο ιστορικό σκηνικό δια μέσου της κλοπής του θησαυρού της ωραίας Ελένης, από τους Γερμανούς και τους Ρώσους. Γεγονός που αναλογεί στην αναζήτηση του χρυσόμαλλου δέρατος ή της  φιλοσοφικής λίθου…

   Σήμερα εξακολουθεί να είναι κρυφός εθνικός πόθος η Αγία του Θεού Σοφία με τον Πατριάρχη στο ίδιο σημείο. Δηλαδή μετά από τόσα χρόνια εξακολουθούμε να θέλουμε την… Ωραία Ελένη του Ιδεατού πεδίου. Επειδή υπάρχει αυτή η εγκατεστημένη αιθερική γραμμή ανάμεσα στα ιερά σύμβολα.

   Ομιλώντας για σύμβολα η φαντασία μας διακρίνει την εκπληκτική ομοιότητα των στενών του Ελλήσποντου, με το στενό αιδοίο στην είσοδο της μήτρας του Εύξεινου πόντου και την Τροία στην περιοχή της ήβης. Ενώ η ελληνική χερσόνησος ομοιάζει με φαλλό, του οποίου οι όρχεις ευρίσκονται στην   Χαλκιδική, και  η βάλανος στην Πελοπόννησο…  Το  γεωγραφικό σύμβολο από μόνο του εξηγεί την ερωτική μανία του τρωικού πολέμου…

   Ο Όμηρος (Αίολος) έχει χαράξει το επαναλαμβανόμενο πεπρωμένο μας στον αιτιατό μυθολογικό χώρο των ιδεών.  Η Ιλιάδα περιγράφει το πρώτο μέρος του κτισίματος της νοητικής  γέφυρας του Ουράνιου τόξου, δια μέσου της αναζήτησης της Διάνοιας ή Ελένης στην ατραπό του τοξότη. Ενώ η Οδύσσεια το δεύτερο, δια μέσου της αναζήτησης της ειμαρμένης ή Πηνελόπης στην ατραπό της σελήνης της μεγάλης ιέρειας…

     


Η Διάνοια Ελένη και ο τρώγω εξελισσόμενος τρωικός πόλεμος 



Η αρπάγή της εις το Ίλιον της Τροίας μας επισημαίνει ότι η διάνοια δεν
είναι προσιτή στον ζωάνθρωπο, αλλά χρειάζεται να αγωνιστεί για να την
κατακτήσει. Το Ίλιον (ήλιος-καρδιά) υπενθυμίζει την πνευματική
καταγωγή της διάνοιας-Ελένης, από το ιδεατό πεδίο. Ως κόρης του Δία-κύκνου και της Λήδας.
Στον μεσαιωνικό κύκλο των ιπποτών του Αρθούρου έχουμε ανάλογες καταστάσεις:
  • Οι ήρωες και των δύο έργων υποδύονται ένα και μόνον πρόσωπο. 
  • Την πολλαπλή μας προσωπικότητα η οποία καθίσταται ολοκληρωμένη μόνον μετά την απόκτηση του απόρθητου κάστρου της καρδιάς … Ίλιον… Κάμελοτ
  • Το Ίλιον αλώθηκε όπως και το Κάμελοτ (η έρημη χώρα). Η έρημος είναι η καθαρισμένη καρδιά στην οποία όταν αποσυρόμαστε ονειρευόμενοι  γίνεται δυνατή η επαφήμε την μονάδα της θεότητας. (Την φωνή του βοώντος στην έρημο) 
  •  Η  ωραία Ελένη ..... Η Μαύρη  γυναίκα... Ο πύργος του ταροτ. το μοιραίο  
  •  Η προσωπικότητα … Ο Αγαμέμνονας… ο Αρθούρος
  •  Η ισχύς του γενετήσιου κέντρου … Ο Αχιλλέας… ο Λάνσελοτ
  •  Ο υιός της Θέτιδος … ο ιππότης της λίμνης
  • Το τραύμα στην πτέρνα από το θεϊκό βέλος… το τραύμα από το εξκάλιμπερ
  • Ο Κληρονόμος των όπλων και συνεχιστής … Ο Οδυσσέας… ο Πάρσιφαλ
  • Ο εκπορθητής.... Ο Οδυσσέας… ο αγνός ιππότης Γκάλαχαντ
  • Ο θάνατος …Ο Έκτωρ… ο πράσινος ιππότης
  • Η Μονάδα …Η Αθηνά… ο Μέρλιν 
  • Η διαμάχη του Αγαμέμνονα με τον Αχιλλέα για την Βρισηίδα όπως και η διαμάχη του Αρθούρου με τον Λάνσελοτ για την βασίλισσα Γκουίνεβιρ  συμβολίζουν τον αγώνα της προσωπικότητας για την μετουσίωση των πανίσχυρων ενστικτωδών δημιουργικών ενεργειών σε νοητικό έργο. (λίμπιντο-πολιτισμός) ή (έρως μορφής - έρως ψυχής) ή (ορμή γνώσης-ορμή θανάτου) ή (φιλότης - νείκος)
  • Ο Οδυσσέας (συνείδηση) συμφιλιώνει τον Αγαμέμνονα -προσωπικότητα με τον Αχιλλέα - γεννητικά όργανα και γίνεται ο κληρονόμος των όπλων του Ηφαίστου και ο πρωταγωνιστής του δεύτερου μέρους του έπους.
  • Ο Πάρσιφαλ-Λάνσελοτ  υπερασπίζεται την τιμή της βασίλισσας, χρίζεται ιππότης στην ανάλογη διαμάχη, κληρονομεί το εξκάλιπερ και γίνεται ο ήρωας των πνευματικών κατακτήσεων του κύκλου.
  • Η πανουργία (ατραπός του τοξότη) του Οδυσσέα και ο δούρειος ίππος που χρησιμοποίησε με την υπόδειξη της Αθηνάς για να εισέλθει στον πνευματικό κόσμο είχαν σαν ολέθρια συνέπεια την βεβήλωση της καρδιάς…
  • Παρόμοια ο Ούθερ χρησιμοποίησε την μαγεία του Μέρλιν για να συνευρεθεί με την Αγκρέην μεταμορφωμένος ως σύζυγος της, για να γεννηθεί ο Αρθούρος με ολέθριες συνέπειες για τον ίδιο…   
(Ο R. Steiner διατυπώνει την   θέση ότι το περιστατικό του δούρειου ίππου περιγράφει τον διαχωρισμό της ανθρώπινης φύσης από αυτήν των πνευματικά  εμπαθών αλογανθρώπων-Κενταύρων ή δρακόντων. Απαραίτητος όρος για την δόμηση του  νοητικού κατόπτρου και την είσοδο στο καρδιακό κέντρο).    
  • Ο Οδυσσέας εφονεύθη από τον υιό του με την μάγισσα Κίρκη Τηλέγονο
  • Ο Αρθούρος εφονεύθη από τον υιό του με την μάγισσα Μοργκάνα Μάντρεντ.
  • Η Ιλιάδα αναφέρεται σε ζητήματα οργάνωσης της προσωπικότητας έως την πρώτη επαφή με τα καταστρεπτικά πυρά του πνεύματος. Οπόταν ο ήρωαςέρχεται συνειδητά αντιμέτωπος με τον νόμο της ανταπόδοσης και τις προγονικές ανθρωπότητες των 12 δημιουργικών ιεραρχιών της μυθολογίας-αστρολογίας. 
 
 
Η Οδύσσεια    

Η Πηνελόπη είναι η υφάντρια, το σύμβολο του αριθμού 3 ή κρόνου. Η θεϊκή Μητέρα που καρτερεί από την αρχή έως το τέλος στον αιτιατό κόσμο των ιδεών – Ιθάκη, την επιστροφή του «ασώτου», υπομένοντας τους μνηστήρες. Οι τελευταίοι δεν είναι άλλοι από τις παρελθούσες προσωπικότητες του Οδυσσέα που αναμένουν την κρίση τους.
Στο ζεύγος Πηνελόπης-Τηλεμάχου έχουμε την έκφραση  του "υιού της χήρας" του αιγυπτιακού τεκτονισμού. Που αναζητούν  όπως η Ίσις και ο Ώρος τον χαμένο Όσιρη-Οδυσσέα. 
Ο Οδυσσέας μετά την απελευθέρωση της διάνοιας – Ελένης εισέρχεται πλέον στον νοητικό κόσμο αντιμέτωπος με την γεωγραφία του μύθου-χρόνου, τον ζωδιακό.
Η συμμετοχή του Οδυσσέα στον πόλεμο περιλάμβανε 12 πλοία με τους συντρόφους του από τους οποίους τελικά δεν επέζησε κανείς. 
Η διαρκής απώλεια των συντρόφων σε ποσότητες πολλαπλασίων του 12 (72,6,6) αναφέρεται στην ανάγκη εξόντωσης των ψυχολογικών χαρακτηριστικών που υποκρύπτονται στους 12 μήνες του έτους έως ότου παραμείνει μόνον η μία συνείδηση.  «Μία η χώρα ένας ο Βασιλιάς» είναι ο απαραίτητος όρος για την  επιστροφή στον πνευματικό κόσμο των μονάδων.


Μια πιθανή κατάταξη των ταξιδιών του Οδυσσέα     

Ο κριός Η άλωση του Ιλίου και η βεβήλωση των ιερών.
Ο ταύρος Οι Κίκονες (ο θάνατος των 72 συντρόφων-πενθημέρων επιθυμιών )
Οι δίδυμοι Οι λωτοφάγοι (η λήθη του ανώτερου εαυτού)
Ο καρκίνος Οι κύκλωπες (η κατώτερη ψυχική όραση) και η συνειδητοποίηση της αρνητικής νοητικής υπόστασης. (Ο κανένας του μηδενισμένου εγώ)
Ο λέων Η νήσος του Αιόλου (το δώρο της θέασης του σκοπού-Ιθάκης). Τα γεννητικά όργανα (ασκός του Αιόλου)
Η παρθένος Οι Λαιστρυγόνες (η μάχη με τα ένστικτα)
Ο ζυγός Η μάγισσα Κίρκη (η γοητεία της μορφής-χοίρου)
Ο σκορπιός Η σκύλα και η Χάρυβδη (δοκιμασία του νερού) 
Οι συμπληγάδες πέτρες (δοκιμασία της γης) 
Η κάθοδος στον Άδη (δοκιμασία του πυρός). Επαφή με την μονάδα - Τειρεσία) 
Οι σειρήνες (δοκιμασία του αέρα)
Ο τοξότης Οι βόες του θεού Ήλιου (το τέλος των συντρόφων-ψυχολογικών πρόσθετων)
Ο αιγόκερως Ωγυγία το νησί της Καλυψώς (αναμονή της θεϊκής ετυμηγορίας)
Ο υδροχόος Το παλάτι του Αλκίνοου (ανακεφαλαίωση)
Οι ιχθείς Οι μνηστήρες της Πηνελόπης-Θεϊκής Μητέρας (η κρίση των παλαιών προσωπικοτήτων)


Οι 10 κορυφές     

  1.  Όλυμπος
  2.  Η χώρα των Κυκλώπων
  3.  Ωγυγία (Καλυψώ) ο Γραμματέας του Ναού 
  4.  Σχερία, η χώρα των Φαιάκων, ο Αλκίνοος, ο Β Επόπτης του Ναού 
  5.  Ο Άδης
  6.  Ίλιον, Θρινακία η νήσος του ήλιου
  7.  Αιαία, η νήσος της Κίρκης
  8.  Λακωνική, ο Μενέλαος, ο Α Επόπτης του Ναού
  9.  Η Αιολία
  10.  Η Αυλίδα
      Η χορδή στο τόξο του Οδυσσέα είναι η διάνοια - ωραία Ελένη... Ο Οδυσσέας ήταν ο μόνος από τις προσωπικότητες στο παλάτι της Πηνελόπης -μοίρας που μπορούσε να το τεντώσει. Και να διαπεράσει με το βέλος της προσοχής του τα ευθυγραμμισμένα τσεκούρια - κέντρα της σπονδυλικής στήλης...
    Το τόξο του διδασκάλου είναι το ζώδιο του τοξότη. Κατευθύνοντας το βέλος της προσοχής σε οποιαδήποτε από τις ανώτερες σφαίρες.
    Η χορδή που μόνον αυτός μπορούσε να τεντώσει είναι η χορδή ... γέφυρα του ουράνιου τόξου, ανάμεσα στις νοητικές - ορμονικές ηπατικές λειτουργίες και τις αιθερικές λειτουργίες του αίματος στον σπλήνα. 
    Όλος ο τρωικός πόλεμος έγινε για την αιθερική χορδή που ενώνει το ήπαρ (Ερμή) της  επικοινωνίας, με τον σπλήνα
  (Αφροδίτη) που ελέγχει το αιθερικό σώμα -εικοσάεδρο, ώστε να αναπτυχθεί ο θείος Ερμαφρόδιτος. 
 Ένα ελοχίμ   με μεγάλες εξουσίες... που εκδικάζει την μοίρα, σε μια μόνο στιγμή.        (ο Τηλέμαχος)

  
    

    
   Η ωραία  Ελένη-Αφροδίτη που έλαβε το καρδιοειδές μήλο είναι συνώνυμη της μεσαίας στήλης του κάλλους (κορινθιακού ρυθμού ηλιακή) στον τεκτονικό Ναό, ανάμεσα στην δωρική στήλη της ισχύος (Ήρα 20-εδρο), και την ιωνική της σοφίας (Αθηνά σελήνη)...   Οι τρεις στήλες  συμβολίζουν τα είδη των κινήσεων: την κυκλική, την ευθεία και την μεικτή σπειροειδή. 

   Τα 32 σημεία ενδιαφέροντος ή τεκτονικοί βαθμοί φαίνονται να σχετίζονται με τα συμβάντα του αρχαιοελληνικού τεκτονισμού ή Ομηρικής διήγησης στις διαδρομές των προσώπων επί της τετρακτύος...







Σημειώσεις:   


    

     Επειδή το δένδρο της ζωής είναι ένα fractal επάνω στον νόμο της χρυσής τομής όπως αυτή εκδηλώνεται στο 20εδρο, του αιθερικού σώματος.   Η Ομηρική διήγηση διατρέχει τις ατραπούς πολλές φορές με διαφορετικούς κωδικούς αναγνώρισης.  Λ.χ.  η ατραπός των εραστών [17,6] δηλαδή το ζώδιο των διδύμων. Αναγνωρίζεται στον έρωτα  του Αχιλλέα για την Βρισηίδα, όπως και στον κύκλο του Αρθούρου (του Λάνσελοτ για την Γκουίνεβιρ).   Επίσης όμως περιλαμβάνεται στην Οδύσσεια ως οι Λωτοφάγοι, επειδή εκεί οι ήρωες ξεχνούν τον στόχο τους

*[Τόσο η Γκουίνεβιρ όσο και η Βρισηίδα αποσύρθηκαν ως ιέρειες στο μοναστήρι  (Ωγυγία) που επισκέφτηκε και ο Οδυσσέας για να τις συναντήσει στο πρόσωπο της ...Καλυψώς].

    Επίσης έχει σημασία η φορά με την οποία διατρέχονται οι ατραποί. Από επάνω προς τα κάτω έχουν θετική επίδραση, ενώ αντίστροφα ο Οδυσσέας ανερχόμενος συναντά τον όλεθρο στην πνευματική περιοχή της αβύσσου των ενστίκτων, με  τους  γίγαντες Κίκονες  τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες. Η περιοχή της καρδιάς αναγνωρίστηκε ως το Ίλιον  της Τροίας, αλλά στην Οδύσσεια αναγνωρίστηκε επίσης ως νήσος του ήλιου, όπου εκδηλώνεται η καταστροφική ηλιακή όψη του Απόλλωνα (ζώδιο του τοξότη). Με τους συντρόφους - πάθη  να σφάζουν τα βόδια - αρετές εξοργίζοντας την θεότητα.   Ούτε ο Αχιλλέας σεβάστηκε τον Απόλλωνα, ούτε οι Αχαιοί  τα ιερά της Τροίας, λαμβάνοντας όλοι την αναμενόμενη τιμωρία...  

    Στην ατραπό του ζυγού [22,8] αναγνωρίστηκε το πρόσωπο του Πάτροκλου. Επειδή ο ζυγός είναι ένα ζώδιο, στο οποίο εκτιμάται η αντιπαλότητα και η ισορροπία της, πριν την μάχη που θα ξεσπάσει  στον σκορπιό με τον Έκτορα. Οδηγώντας  τον Αχιλλέα στην μάχη. (Έρωτα ανίκητε στην μάχη...)

    Ο  Ήφαιστος  και ο Μενέλαος σύζυγοι  της Αφροδίτης-Ελένης δημοσιοποιούν στους άλλους την ανάγκη επαναπατρισμού της διάνοιας-Ελένης. Εξαναγκάζοντας  την καθαρτήρια  δράση. Ενώ είναι πανίσχυροι εμφανίζονται παθητικοί, προτιμώντας την παρασκηνιακή δράση. Αναγνωρίστηκαν στο ζώδιο του υδροχόου που συνδέει το ατομικό με  το κοσμικό αιθερικό σώμα. Εκεί  όπου δρουν οι πνευματικές ενέργειες των Κυκλώπων τέκνων του Ουρανού (Άργης, Βρόντης,  Αστερόπης) συνεργατών του Ήφαιστου-Προμηθέα

    Επίσης έχει μεγάλη σημασία η αναγνώριση  της τριαδικής Θεότητας (τριών κιόνων του ναού) στην πολλαπλότητα των 12 Θεών του Ολύμπου.   Ο Άρης, ο Ερμής και ο Πλούτων  είναι    μεταμορφώσεις της ίδιας πνευματικής αρχής, της θέλησης. Γεγονός που επισημαίνεται στους τρεις συζύγους και τα τρία τέκνα της θεάς Δήμητρας (Αρίων, Πλούτος και Περσεφόνη). Ο Άρης είναι η κατώτερη έκφραση του Ποσειδώνα.  Ο Ερμής φέρει τα νοητικά όπλα, ενώ μεταμορφώνεται στον κριτή των ψυχών Πλούτωνα όπως και ο Ερμής-Χριστός.  Που λατρευόταν (ο Χριστός !) μαζί με την Αθηνά στην Ακρόπολη ως Εριχθόνιος όφις (συνείδηση του πολίτη)    που αργότερα κυβέρνησε την πόλη των Αθηνών ( ως μεσσίας... ). Άλλη μια έκφραση της Αφροδίτης με τον ερωτιδέα, τους αρχαιότερους των θεών. Που εντός της δημιουργίας εμφανίζονται στα πρόσωπα των θηλυκών θεοτήτων και των πολλαπλών προσώπων του Ερμή...  ή συνείδησης του μη όντος της δημιουργίας.


Ο χορός στην σκακιέρα     

   Οι αθλητές διηγούνται  τις περίεργες εμπειρίες της διέγερσης του ονειρικού σπινθηρισμού κατά την κίνηση. Εξ άλλου οποιοσδήποτε μπορεί να βαδίσει ή να τρέξει για λίγο  με κλειστά τα μάτια για να κάνει τις δικές του παρατηρήσεις… Κάποιος που έτρεχε δύο μέρες συνέχεια ανέφερε ότι θα συνέχιζε… αν δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα παραισθήσεων. Καθώς σε μια στροφή βρέθηκε επάνω στο δένδρο  που προσπερνούσε να πηδά … από κλαδί σε κλαδί σαν πουλί.   

  Το θέμα της έκφρασης  της επιτάχυνσης ως τετραγώνου το προσδιόρισε  ο Νεύτωνας  και ο Αϊνστάιν για ακίνητο και κινούμενο παρατηρητή αντίστοιχα. Στους  προσδιορισμούς για την δύναμη που ασκείται προκειμένου να μεταβληθεί η ταχύτητα του σώματος μας  εντός της δράσης της προσωπικότητας. Με τον δεύτερο να επιχειρεί την έξοδο του νου στις μεγάλες ταχύτητες, όπου οι δυνάμεις της προσωπικότητας διαλύονται στις συναισθηματικές στοιχειακές δυνάμεις του ονείρου…

   Η απόπειρα των Αϊνστάιν-Οπενχάιμερ κλπ  να εισέλθουν βίαια στον αστρικό κόσμο ήταν επιτυχημένη αλλά πρωτόγονη.  Έτσι επέφερε τον όλεθρο της Απολλώνιας τιμωρίας για την βεβήλωση του χώρου, εφόσον η διάσπαση του ατόμου εξελίχθηκε σε κατάρα. Όπως και η αντίστοιχη είσοδος του Οδυσσέα με τους Αχαιούς στο Ίλιον του νοητικού ή ατομικού πεδίου. Κατά τον τρωικό, β΄παγκόσμιο πόλεμο…  



   Σε όλους τους πολέμους οι στρατιώτες υπό το φάσμα του θανάτου έχουν οράματα με αντίπαλες στρατιές αγγέλων-στοιχείων να μάχονται στον ουρανό. Όπως και στη μυθολογία.










  Οι χορευτικές τελετουργίες εκμεταλλεύονται την κυκλοειδή κίνηση των αριθμών εντός των μαγικών τετραγώνων ή σεληνιακών στοιχείων του ονείρου.  Διασπούν  το φράγμα, σέβονται  όμως την τάξη του κόσμου, καθώς ακολουθούν την αντίστροφη πορεία της δημιουργίας του...    

  Οι χοροί αυτοί διαφυλάσσονται στα τυπικά των βαθμών, δηλαδή  των μυητικών κινήσεων εντός του τεκτονικού ναού.  Ο Ναός είναι το πλατωνικό 20εδρο, πρότυπο του αιθερικού μας σώματος. Οι κινήσεις διεγείρουν τις αντίστοιχες αιθερικές γραμμές αλληλεπιδρώντας στο υποσυνείδητο, υποχρεώνοντας το πνεύμα να βεβαιώσει του λόγου το ασφαλές…

Η αποκωδικοποίηση των επών του Ομήρου προβάλει τον αρχαιοελληνικό τεκτονισμό, δηλαδή τα ταξίδια της συνείδησης - Οδυσσέα στις γραμμές του 20έδρου. Αποκαλύπτει τις κινήσεις που ενώνουν τις κορυφές ή αστρολογικούς πλανήτες στους τόπους  που εκείνος επισκέφτηκε. 

 Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ και η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων ή του Άρχοντα των δακτυλιδιών που προβάλει τις  ψυχολογικές περιοχές στον χάρτη του εδάφους. Είναι ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις στο ίδιο θέμα ανάλογες της εποχής που τις δημιούργησαν...  Όπως φυσικά και η σύγχρονη μυθολογία  της εικονικής πραγματικότητας του αιθερικού ιστού,  Matrix.   Όλες όμως συντίθενται στον ιστό του μυθολογικού ζωδιακού τον οποίο και επιχειρούμε να αναπτύξουμε  προωθώντας τις ιδέες των κτιστών του Ναού, του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης.    


  
  Στο χρυσό ορθογώνιο του τεκτονικού ναού, το μέσον τετράγωνο τμήμα απεικονίζει τον νοητικό  κόσμο  ή ζωδιακό, γύρω από τις σφαίρες 4,5,6,7,8. 

  Στον κύκλο του Αρθούρου, αναζητώντας το άγιο δισκοπότηρο (η ατραπός της Ιφιγένειας), υπάρχει αναφορά για το "κάστρο του σκακιού", όπου υποχρεώθηκε να παίξει σε ένα μαγικό σκάκι με κάποιον ιππότη...

  Έχει διαρρεύσει ότι οι θέσεις των δύο εποπτών και αυτή του γραμματέα του ναού, υποδεικνύουν το πυθαγόρειο ορθογώνιο τρίγωνο στο οποίο γίνεται αντιληπτή η θέληση του θεού. Έτσι η κίνηση του νεόφυτου περιέρχεται τις τρεις αυτές θέσεις. 
    
  •      Η τετράγωνη σκακιέρα 8X8 με την δημιουργική τριάδα  στο κέντρο είναι ο νοητικός κόσμος, με τα 5                      είδη στοιχείων ή φιγούρων όπου λαμβάνει χώρα η Τιτανομαχία και η δημιουργία της ύλης    
  • [Βασιλιάς-πυρ, Βασίλισσα-αιθέρας, αξιωματικός-αέρας, άλογο-νερό, πύργος-γη]


  • Οι Εκατόγχειρες, οι εκατό Γίγαντες, δηλώνουν την νοητική φύση (εκατό) της σύρραξης που γίνεται αντιληπτή στην νοητική σκακιέρα, [36 (ο 666) + 64(ο 8ος) =100] όπου τα πιόνια (οι θνητοί) όταν καταφέρνουν να διαβούν το νοητικό πεδίο της μάχης (8Χ8) μεταμορφώνονται στις προνομιούχες μορφές των   στοιχείων
  • Από τους μεταγενέστερους μυθογράφους, ως Κύκλωπες θεωρήθηκαν και οι Γίγαντες. Μολονότι είχαν θεϊκή καταγωγή ήταν θνητοί ή τουλάχιστον για να σκοτωθούν έπρεπε να χτυπηθούν ταυτόχρονα από ένα θεό και ένα θνητό…   Τους Κύκλωπες φύλακες του Τάρταρου τους σκότωσε ο Απόλλων για να εκδικηθεί τον Δία για τον θάνατο του γιού του Ασκληπιού. Χάρη στις ιατρικές ιαματικές ικανότητές του ο Ασκληπιός (όπως ο Χριστός-Ιασίων), είχε επαναφέρει στην ζωή πολλούς νεκρούς και γιαυτό ο Δίας για τιμωρία τον σκότωσε δια κεραυνοβολισμού. Με τον θάνατο των Κυκλώπων η επαφή των θνητών με τις Μονάδες (Τιτάνες) είναι πλέον εφικτή



   Η είσοδος του ναού φυλάσσεται από δύο φύλακες όφεις (τους Διόσκουρους) που διαχωρίζουν την ουσία από την προσωπικότητα του εισερχομένου.
Η Θέση του ζυγού των φυλάκων στην πρώτη φάση του έργου (Ιλιάδα) βρίσκεται στην δυτική πλευρά του Ναού στην κατεύθυνση Κριού-ζυγού (ανατολής-δύσης), υποδηλώνοντας τους νεφρούς - φύλακες παραστάτες της διάνοιας του υποψήφιου  ή Διόσκουρους.   ..."ότι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφρούς καὶ καρδίας, καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν"

    Στην δεύτερη φάση (Οδύσσεια), ο ζυγός της δικαιοσύνης των σεληνιακών δεσμών, τοποθετείται πλησίον του 2ου Επόπτη, που ελέγχει τις εργασίες εντός του ναού. Ενώ  ο Υδροχόος τοποθετείται στην δυτική είσοδο , εξαιτίας της απόκρυφης έξαρσης της σελήνης στον Υδροχόο (με το μυστικό ύδωρ της ζωής).  

  •    Η είσοδος στον Ναό αποκλείεται  στους ακάθαρτους που έχουν γεννηθεί το πρώτο τεταρτημόριο,  δηλ 06-12 πμ...  καθόσον δηλαδή ανατέλλουν τα τρία χειμερινά ζώδια των παγωμένων κολάσεων του βουδισμού. 
  • Η αιτία αυτής της παραλλαγής   οφείλεται στην φύση της δεύτερης φάσης του έργου, όπου χρειάζεται ο υποψήφιος να διαχωρίσει την νοητική του φύση από αυτήν των πεπτοκότων αγγέλων, δηλαδή του αλόγου-δράκου και της λαγνείας των κενταύρων (νοητικών εφέσεων του τοξότη). 
  •    Το αντίστοιχο περιστατικό στα Ομηρικά έπη είναι εκείνο του  Δούρειου ίππου...  Καθώς εδώ δίδονται τα 3 κτυπήματα στην θύρα του νοητικού ναού, προκειμένου να εισέλθει εις το Ίλιον. 
  •     Ο Οδυσσεύς (δύσμοιρος ή άσωτος) χρειάζεται να   έχει επίγνωση των 3ων  βασικών ελαττωμάτων   που σύμφωνα με την βουδιστική κοσμογονία δημιουργούν τους 6 κόσμους στις τρεις κατευθύνσεις των αστρολογικών σταυρών...

  •   Φίδι, κακία-Αιγόκερως  
  •   πετεινός, λαγνεία-Τοξότης
  •   χοίρος, αφέλεια-ιχθύς 
  •    Ο ζωδιακός των ανατολικών αναγνωρίζει το φίδι του μίσους ως την  κινητήρια δύναμη που επιφέρει τον πόνο στους κολασμένους κόσμους,  με πολικό αντίθετο την υπερηφάνεια της αγνότητας του μακάριου βασιλείου των θεών των θερινών ζωδίων.
  •    Ο χοίρος την άγνοια ή αφέλεια που γεννά τον φόβο στον κόσμο των ζώων (τέλος του χειμώνα) και την ζήλια των Τιτάνων που διαφωνούν με την διακυβέρνηση των θεών ενώ  υποχρεώνονται να υπηρετούν (αρχές φθινόπωρου)...
  •    Ο πετεινός την λαγνεία που γεννά την πείνα στον Άδη του κόσμου των φαντασμάτων ή προσωπικοτήτων και την αλαζονεία του κόσμου των ανθρώπων. Που όμως παρέχει την ευκαιρία για την έξοδο από τον κύκλο των ενσαρκώσεων της κοιλάδας του χρόνου. 
  •        Ο ΑΒΡΑΞΑΣ=365 (ΙΑΩ)  είναι το  αντίστοιχο  σύμβολο  της  ελληνικής  μυθολογίας  για  τις ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις της υλικής δημιουργίας, αποτελούμενος από τον ήλιο Ηλεκτρύωνα (πετεινό) με τα δύο φίδια της αναπνοής-φαντασίας...

  •    Στην 666η μοίρα της δεύτερης ή αντεστραμμένης περιστροφής.  Στο εαρινό σημείο της ανάστασης (σατανάς  είναι αναγραμματισμός του αναστάς) και το λαμπρό άστρο του Σείριου, ή της Αφροδίτης κρύβεται μάλλον η πύλη της  εξόδου...   για τους γνωστούς γεωμετρικούς λόγους.

 email :  patsleon@gmail.com


Free Hit Counter
Subpages (1): Το Λάβδωμα

Sign in  |  Recent Site Activity  |  Terms  |  Report Abuse  |  Print page  |  Powered by Google Sites