Dordrecht - Kop van 't land

3 juli 2023                                                           

Juni was een hete en droge maand. Er werden records gebroken qua temperaturen en droogte. En Jack had - vooral in het begin van de maand - weer veel last van hooikoorts.

Gisteren reden we eerst naar Etten Leur, en hadden we nog een leuk middagje op de plaatselijke kermis. Samen met Yara en Evelien. Uiteraard ging opa ( en later ook oma) met Yara in de Flying Jumbo. Daarna reden we door naar ons verblijf voor één nachtje, hotel Brabantse Biesbosch.

De etappe die we vandaag gaan lopen stond gepland voor 14 juni. We hadden al een overnachting geboekt. Maar omdat het veer de “blue amigo” ivm. reparatiewerkzaamheden uit de vaart werd genomen ging de tocht niet door. We konden de reservering zonder problemen annuleren.

Ontbijten kan pas vanaf 08:30 u, dat is voor ons te laat omdat de laatste bus die ons naar Dordrecht kan brengen om 09:00 u komt. Dat redden we niet. Dus krijgen we een ontbijtpakket. Goed geregeld.

Het is even na 10:00 u als we bij het station van Dordrecht uit het busje stappen. Na de hitte van de vorige maand voelt het nu kil aan. Zijn we toch blij dat we een vest aan gedaan hebben. Vanuit het station wandelen we naar het oude historische gedeelte van de stad.

We herkennen het restaurantje waar we ongeveer 5 weken geleden gegeten hebben. Een oud pand, met een scheve gevel die zichtbaar naar voorover helt.

Bij een kruising vlak vóór de Visbrug moeten we linksaf, maar we lopen toch even naar het kleine plein waar een standbeeld van de Gebroeders De Witt staat. 

Ze werden in 1672 gruwelijk om het leven gebracht. Vanuit het plein hebben we leuke uitzichten en doorkijkjes op de grachten. We vervolgen onze wandeling over de Voorstraat, een van de oudste straten van de stad. We verlaten deze straat via de Lombardbrug. Vanaf deze brug links naar de gracht kijkend zien we een groot schilderij op een gevel.

Het wordt de Grachtwacht genoemd. Op het kunstwerk staan 5 bekende Dordtenaren afgebeeld.

We passeren het stadhuis dat rechts van ons ligt. We gaan naar links en wandelen wederom tussen eeuwenoude panden. Dan zien we een leuk koffiehuis. En koffie hebben we nog niet gehad vandaag, dus………… We gaan voor een cappucino en een latte macchiato in koffiehuis Remise. We worden vriendelijk bediend en genieten van deze Italiaanse koffiesoorten!

Na deze aangename pauze gaan we verder met de tocht terug in de tijd in de richting van de Grote Kerk, oftewel Onze-Lieve-Vrouwekerk. Deze immense kerk passeren we aan de linker kant over de Pottenkade. We zien dat aan deze zijde kleine huisjes tegen de kerk zijn “geplakt” ( gebouwd), vreemd, dat zie je hier niet zo vaak. Behoudens een pastorie dan. We houden rechts aan. Jack zou de kerk wel willen bezoeken vanwege een afbeelding over een oud verhaal over de Sint Elisabethsvloed. Dat gaat over een wiegje met een klein meisje dat door een kat gered werd. Helaas, het Godshuis is vandaag gesloten.

We steken de Engelenburgerbrug over, waarna we bij de Nieuwe Haven komen. Ook hier oude panden, maar langs de kade liggen mooie moderne jachten. En ongetwijfeld zijn er meerdere zeewaardig!

Een terugblik levert een mooi plaatje op, van de Lange Ijzeren Brug en de kerk op de achtergrond. De Nieuwe Haven eindigt bij de Roobrug.

Hier lopen we als ware tegen een oude hijsconstructie aan om schepen deels uit het water te tillen. Heel bijzonder, maar ook mooi dat dit bewaard is gebleven. We staan voor de Wolwevershaven. Hier meer oudere schepen waarvan er enkele gerestaureerd zijn of nog moeten worden opgeknapt. 

Zoals de Neerlandia, een oude klipper die in 1907 in IJlst in Friesland werd gebouwd. Iets verder in deze haven zien we een soort stoomboot met een redelijk hoge schoorsteen: de Pieter Boele. Het is een oude stoomsleper, gebouwd in Slikkerveer op het eind van de 19e eeuw. Helemaal opgeknapt, prachtig, je kunt er uren naar kijken.

We komen bij de Damiatebrug die we oversteken. Aan de overzijde ligt een oud pand uit 1658. We gaan hier linksaf en volgen de kade langs de Oude Maas naar de Groothoofdspoort. Dit is een oude stadspoort waarvan de oorsprong in de 14e eeuw ligt. Uiteraard verkeert de poort niet meer in de staat zoals hij oorspronkelijk gebouwd is. Maar toch, de laatste restauratie in de vorige eeuw hebben ze fraai uitgevoerd! Vooral het ornament boven de doorgang heeft een prachtige uitstraling. We zien De Dordtse Maagd met in de ene hand het wapen van Dordrecht en in de hand een palmtak.

Net als we onder de oude poort door willen lopen begint het een beetje te druppelen. Dat hadden onze weergoeroe’s niet voorspeld. Maar de regen zet niet door, dus kunnen we verder. We lopen al weer gauw over de kade langs het water. We volgen de kade naar rechts en komen bij een oud sluisje. Hier staat een bankje en we nemen een korte pauze. Terwijl we wat eten bekijken we de omgeving. Het sluisje is oud, maar rechts en links van ons zien we moderne appartementen. De bewoners hebben een fraai uitzicht op de Merwede die in de verte stroomt.

Na de pauze wandelen we verder door de Noordendijk. De woningen hier hebben geen voortuin, de stoep loopt pal langs de ( waarschijnlijk) voorgevel. Nadat we een oude molen hebben gepasseerd  slaan we linksaf. Even later bevinden we ons op het Energieplein, waar culturele activiteiten plaats vinden. Er ligt ook een grote moderne bioscoop. Aan de overzijde zien we een bijzonder gebouw, en daar lopen we via een betonnen brug naar toe. Het is helemaal ommuurd, maar via poorten kan men in de mooi verzorgde tuin komen. Het is Villa Augustus, een hotel dat gevestigd is in een voormalige  watertoren. We lopen om het markante gebouw heen en steken een drukke weg over. Ons pad leidt nu door een park langs een vijver. Op het einde van dit pad gaan we linksaf over 2 bruggen, om daarna weer naar rechts een pad door het Wantijpark te nemen. Een mooi aangelegd park, met vijvers, een dierenweide en ook een speeltuin.

We passeren een oude schietbaanmuur en blijven het pad verderop naar links volgen tot aan een fietspad. Dit fietspad gaat rechts over de Prinses Amaliabrug. Na de brug moeten we volgens onze gids het graspad beneden langs het water volgen. Oké, doen we, met enige tegenzin. Maar het gras is wel gemaaid. We volgen het “pad” dat door een bomenrij gescheiden is van het water. Bij een brug is het even “hannesen”, hier is geen graspad meer, dus gaan we over een betonnen ondergrond onder de N3 door. We komen terug op het graspad. Na een paar honderd meter besluiten we om toch over het fietspad op de dijk te gaan lopen. Want daar zien we markeringen op lantaarnpaaltjes. Het fietspad verlaten we weer en komen op een smal grindpad. Als we een schuilhut zien pauzeren we weer even. Voor ons ligt een klein haventje, aan de overzijde ligt een natuurvriendenhuis van het Nivon. 

Het Nivon beheert meerdere natuurvriendenhuizen, maar zet ook LAW's ( langeafstandpaden) en Streekpaden uit. Als we weer verder gaan moeten we om het haventje en een klein gemaal. We komen weer op een grindpad op de dijk.  Rechts van ons ligt een mooie nieuwbouwwijk. We volgen het pad onder een spoorweg door totdat het naar rechts buigt. Onze route loopt onder langs de dijk naar rechts, eerst als graspad, maar na 100 mtr verhard. Links van ons liggen akkers met graangewassen. Na zo’n 2 km komen we weer in de bewoonde wereld. Alhoewel, hier liggen maar een paar huizen. Dit is Kop van ’t Land. De geschiedenis van dit gehucht gaat terug tot in de Tachtigjarige Oorlog toen de Spanjaarden vanuit Brabant Holland wilden binnenvallen.

Enfin, wij steken met de “blue amigo” ( het veerpont, dat meer rood dan blauw is!) de Nieuwe Merwede over en verlaten het eiland van Dordrecht. Aan de overzijde staat onze auto op de kleine parkeerplaats. Dit was een bijzonder mooie etappe!

Meer foto's:

Lees verder   Kop van 't land - Werkendam