POLITIK

Beliau merupakan seorang pendukong dasar berbilang kaum dan bangsa. Selain dari itu, dia menentang rasuah secara intelektual dengan keras. Kebenciannya terhadap amalan rasuah telah menghasilkan beberapa pengajian mengenai kejahatan itu yang telah diterbitkan dalam bentuk buku. (The Sociology of Corruption (1968), Corruption: Its Nature, Causes and Functions (1990) dan Corruption and the Destiny of Asia (1999).)

beliau menyatakan bahawa faktor utama yang menyebabkan berterusannya keadaan kurang pembangunan ini adalah kepimpinan intelektual. Sejak tahun lima puluhan, beliau telah mengambil perhatian tentang masalah ketiadaan suatu kelompok intelektual yang berfungsi di Malaya. 

Beliau ada menyatakan bahawa satu prinsip dalam politik zaman dahulu iaitu sebagai "Feudalisme". sebelum hadirnya penjajah dari eropah yang mengatakan bahwa feudalisme merupakan satu fahaman yang buruk di mata orang orang barat,walaupun penduduk di tanah melayu pada abad ke 19 hidup dengan aman dan patuh kepada pemerintah masing masing walaupun ianya merupakan satu kesetiaan melulu dan membuta tuli, kata beliau.

Beliau juga ada terlibat dalam politik di negara Malaysia dengan menubuhkan MAGERAN pada tahun 1970 apabila negara Malaysia pada dahulu kala pernah mengalami masalah ketegangan kaum serta rusuhan perkauman di negeri negeri besar seperti di Kuala Lumpur serta di bandar bandar besar yang lain. Hal ini untuk mengelakkan sebarang ketegangan antara kaum berlaku secara terus menerus dan rakyat dapat hidup di negara dengan aman.

pendapat beliau dalam ahli politik Ketika itu mengkritis korupsi yang berlaku di dalam politik, sekaligus membuatkan beliau tidak berminat dalam berkecimpung dalam hal hal politik. walaupun beliau dijangka menjadi seorang ahli politik atas sebab ayah dan ibunya merupakan seorang yang amat berpengaruh Ketika itu. 

beliau mengemukakan pendapat politik sebagai satu jalan penyelesaian yang tidak memerlukan antara keamanan dan perang, sebaliknya mengatakan bahawa melalui politik perbincangan boleh dilakukan antara dua pihak untuk mencapai kata sepakat. 

beliau mengemukakan pendapat politik sebagai satu jalan penyelesaian yang tidak memerlukan antara keamanan dan perang, sebaliknya mengatakan bahawa melalui politik perbincangan boleh dilakukan antara dua pihak untuk mencapai kata sepakat. 

Plato mengatakan bahawa melalui keadilan, sistem politik dalam sesebuah negara dapat berkembang dengan lebih maju dan lebih efisien sekaligus mewujudkan satui kelebihan besar kepada rakyat dan pemimpin seperti ianya sesuatu keprluan seperti kesihatan yang berpanjangan