PERBERTSIO GOZOA
Zu eta bion artekoa
ez da agian ohikoena,
zu gabe ez dut nahi bizi, baina ez zaitut nahi niretzat.
Goxo dut sentitzea
besteen laztanak zure azalean
zure hitz-ele-berbak xuxurlaz
inoren belarrietan
eta zure mihi bustia
lagunen ezpainetan.
Zure gorputz txiki hori
gozatu dezatela!
Maitasunez zein maitatu gabe berdin zait, maitea.
Ez dut giltzaz itxiko
loak bilutsik hartzen zaituen logela;
nola gozatuko zaituzte bestela,
zoritxarrez,
beste batzuen aldean
ez zara hain ederra.
Hau perbertsio xamurra!
Hau grina zentzungabea!
Zuretzat beste bat baino ez nuke inzan nahi, maitea.
Ai baneki nola ekarri izaki horiek zure beso artera!
Horretarako sentitu
behar al dira sabelean,
maiteminduen eran
emozio kilimatxoak,
zurekin gaudenean?
Milaka ezpain berrik, ba
musuka zaitzatela!
Izan nadila amodio ahantzi soil bat zuretzat.
Eta lokartu nadila
zure ahoa nirean, ezin ulerturik
zer den zurekin kateatu nauena
azken batean
hizkuntza zahartxo bat baino
ez zara ene maitea,
ez zera ene maitea.
Ai zer zira, ene maitea!
DULCE PERVERSIÓN
Lo que tenemos entre tú y yo
no es quizás lo más normal,
no quiero vivir sin tí, pero no te quiero para mí.
Me resulta agradable
sentir las caricias de los demás en tu piel
tus palabras en los oídos
de otra persona
y tu lengua húmeda
en los labios de l@s amig@s.
Que disfruten
tu pequeño cuerpo!
Me da igual que sea con amor o sin amor.
No cerraré con llave
el dormitorio que te acoge desnuda;
de lo contrario ¡cómo disfrutarte!
Por desgracia
en comparación con otras...
no eres tan hermosa.
¡Qué suave perversión!
¡Qué pasión sin sentido!
Sólo quisiera ser otr@ más para tí.
¡Ay, si supiera cómo atraer
a todos esos seres a tus brazos!
¿Acaso para ello es necesario sentir,
al igual que los enamorados,
cosquillas de emocíón,
cuando estamos contigo?
¡Que te besen
miles de nuevos labios!
¡Que no sea yo más que un amorío olvidado!
Y que me duerma
con tu boca en la mía
sin poder entender qué es
lo que me ha encadenado contigo,
ya que, en definitiva,
no eres más que una lengua viejita,
querida mía.