Een Italiaanse oude dame

Angie

Ik zat op een bank bij het treinstation van La Spezia. Het was de laatste dag van mijn reis. Ik had echt pech tijdens de reis. Het sneeuwde hard telkens als ik ergens naartoe ging. Ik was trouwens slaperig vanwege het tekort aan slapen. Maar ik kon toch niet slapen omdat de trein eraan kwam. Dankzij het verwarrende Italiaans op het scherm moest ik de aankomsttijd aan iemand vragen.

Ik zag een oude dame op het perron. Ik vroeg haar in het Engels of het de juiste trein naar Milaan was. In het begin schudde ze haar hoofd en zei iets in het Italiaans tegen mij. Maar toen ze het woord Milaan hoorde, knikte ze snel met een grote glimlach. Wat een aardige dame, dacht ik.

Nadat ik instapte, merkte ik dat we naast elkaar zaten. Het was een kleine elegante oude dame. Zij zette haar grote koffer neer en deed haar bontjas uit. Rustig glimlachte ze naar mij en keek naar de schilderachtige kustlijn.

Toen de trein door de sneeuwbedekte bergen reed, stopte het op een station. Na een kwartier stond de trein nog steeds stil. Opeens werd er iets omgeroepen in het Italiaans.Van alle kanten klonken er boze reacties.

‘Wat gebeurt er? ’vroeg ik in paniek. ‘Vanwege de sneeuw,’ antwoordde de oude dame met gebaren en een beschaamde glimlach. Ik was kwaad om het verschrikkelijke weer in Italië. Maar de andere Italiaanse passagiers deden hun ding gewoon alsof er niets aan de hand was. ‘Goed, laat ze,’dacht ik.

‘Ik ga in Milaan het vliegtuig nemen naar Nederland,’ zei ik tegen de oude dame. ‘Nederland?’ zei ze in het gebroken Engels, ‘ik Zwitserland op vakantie met trein.’ Ze was in een uitgelaten stemming en giechelde kinderlijk. Ondanks dat we uit verschillende landen kwamen konden we toch elkaar verstaan. Ik kreeg een gevoel van opluchting van haar vreugde.

Na ruim een uur vertrok de trein langzaam. We stonden te juichen. Uiteindelijk kwam de trein aan op het station van Milaan en ik stapte uit. We zwaaiden elkaar uit. Ik keek terug naar de oude dame. In de zestig zag ze er nog sierlijk en fatsoenlijk uit. Zo vrolijk en zelfstandig ging zij op reis naar een ander land.

We zullen allemaal oud worden. Maar als je een kinderlijk hart behoudt, dan blijf je voor altijd jong.

Page updated

Report abuse