2. bekkur

Nemendur efli sjálfstraust til að nota móðurmálið/íslensku sem lifandi verkfæri í samskiptum. Nemendur læra að beita röddinni af meðvitund og vanda framburð sinn svo boðskapur þeirra komist skýrt til skila, hvort sem um er að ræða lestur eða frásögn. Með því að æfa sig í að flytja mál sitt og hlusta á aðra öðlast nemendur dýpri skilning á blæbrigðum tungumálsins og mikilvægi þess að vera áheyrilegur í lýðræðislegu samfélagi þar sem skýr miðlun er lykill að samvinnu.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem hinar fimm stöðvarnar (sjálfstæður lestur, félagavinna, ritun, orðavinna og hlusta á lestur) skapa ramma utan um námið. Samhliða vinnu í Ritrúnu 1, Lestrarlandinu, skriftarbókum og Litlu Lesrúnu, nýta nemendur markviss námsspil og fjölbreytt verkefni frá kennurum sem hvetja til vandaðs málfars. Notast er við PALS (félagalestur) sem styrkir samvinnu í pörum og eykur nákvæmni í framburði og eftirtekt, sem fellur vel að áherslum Byrjendalæsis um ríkulegt og örvandi málumhverfi þar sem texti og tal mætast.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn, umræðum og vinnu í flæði þar sem nemendur fá mörg tækifæri til að nota röddina. Kennsla fer fram í gegnum stöðvavinnu þar sem nemendur spreyta sig á verkefnum frá kennurum sem reyna á framsögn, leikræna tjáningu og samskipti. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að æfa framkomu og frásagnir í náttúrulegu umhverfi, sem styrkir samskiptahæfni þeirra og getu til að standa með eigin skoðunum og miðla þeim á áheyrilegan hátt í samfélagi við aðra.

Nemendur þjálfa hæfni sína til að meðtaka upplýsingar og boðskap með virkri hlustun og gagnrýnu áhorfi. Lögð er áhersla á að nemendur læri að sýna öðrum virðingu með því að hlusta af eftirtekt og skilningi, hvort sem um er að ræða frásagnir samnemenda eða stafrænt efni. Með því að greina ólíka miðla og tjáningarform þróa nemendur með sér dýpri skilning á samhengi talmáls og mynda, sem gerir þeim kleift að vinna úr flóknum upplýsingum og bregðast við þeim á málefnalegan hátt í fjölbreyttu samfélagi.

Vinnulagið styðst við skipulag Læsis-fimmunnar þar sem stöðvarnar hlusta á lestur og félagavinna skipa stóran sess. Samhliða notkun á efni úr Lestrarlandinu og markvissum hlustunarverkefnum úr Byrjendalæsi, nýta nemendur tækni til að horfa á og hlusta á vandað málfar og sögur. Notast er við PALS (félagalestur) þar sem hlutverk hlustandans er jafn mikilvægt og lesarans; þar æfast nemendur í að fylgjast með nákvæmni, gefa endurgjöf og sýna samkennd í námi, sem styrkir málskilning þeirra og eftirtekt í sameiningu.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn, áhorfi og umræðum í flæði. Kennsla fer fram í gegnum stöðvavinnu þar sem nemendur spreyta sig á verkefnum sem reyna á hlustunarskilning, svo sem að fylgja fyrirmælum eða endursegja efni sem þau hafa séð. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að efla skynjun og hlustun í náttúrulegu umhverfi, þar sem hljóð og sjónræn áreiti úr umhverfinu eru notuð til að kveikja forvitni og æfa nemendur í að vera viðstaddir og meðvitaðir um umhverfi sitt og samferðafólk.

Nemendur byggja upp sjálfstraust og öryggi í lestri með það að markmiði að ná góðu flæði, sjálfvirkni og viðeigandi hryndi. Lögð er áhersla á að nemendur átti sig á að lesfimi er forsenda þess að geta einbeitt sér að innihaldi textans og notið bókmennta. Með því að þjálfa samspil nákvæmni og hraða öðlast nemendur tæki til að takast á við fjölbreytta texta í námi og leik, sem eflir getu þeirra til að vera virkir þátttakendur í upplýsingasamfélagi þar sem læsi er undirstaða allrar þekkingarleitar.

Vinnulagið er órjúfanlegur hluti af Læsis-fimmunni, þar sem stöðvarnar sjálfstæður lestur og félagavinna skipa lykilshlutverk í daglegri þjálfun. Stuðst er við gögn eins og Lestrarlandið, Litlu Lesrúnu og valda texta sem hæfa lestrargetu hvers og eins til að tryggja árangur og vellíðan í lestri. PALS (félagalestur) er kerfisbundið nýtt til að auka lesfimi, þar sem nemendur lesa hver fyrir annan, leiðrétta á uppbyggilegan hátt og endurtaka lestur til að ná tökum á textanum, í takt við áherslur Byrjendalæsis um markvissa þjálfun í hvetjandi umhverfi.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem lesfimi er þjálfuð með fjölbreyttum aðferðum í stöðvavinnu, svo sem með leiklesstri, kórlestri og notkun tímatöku sem hvatningar þegar það á við. Kennsla fer fram í flæði þar sem nemendur fá reglulega endurgjöf og hvatningu frá kennurum. Útikennsla og þemanám bjóða upp á tækifæri til að lesa texta við raunverulegar aðstæður, svo sem á skiltum, leiðbeiningum eða í náttúrufræðilegum verkefnum, sem sýnir nemendum fram á hagnýtt gildi þess að geta lesið af öryggi og hraða í mismunandi samhengi.

Nemendur þróa með sér fjölbreytt vopnabúr lestraraðferða sem gera þeim kleift að nálgast ólíkar tegundir texta af öryggi og dýpt. Markmiðið er að nemendur læri að beita markvissum aðferðum fyrir, á meðan og eftir lestur, svo sem að spá fyrir um efnið, tengja við fyrri þekkingu og draga saman aðalatriði. Með því að verða meðvitaðir um eigin lestrarskilning og læra að fylgjast með því hvenær merking glatast, öðlast nemendur sjálfstæði í námi og getu til að takast á við krefjandi verkefni í lýðræðislegu samfélagi þar sem gagnrýnin hugsun er lykilatriði.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem hinar fimm stöðvarnar skapa ramma utan um dýpkun skilsins. Samhliða vinnu í Ritrúnu, Lestrarlandinu og Litlu Lesrúnu, nýta nemendur hugtakakort og spurningaspjöld sem hvetja til vandaðs málfars og íhugunar. Notast er við PALS (félagalestur) þar sem nemendur æfa sig í að spyrja félaga sinn út úr textanum og draga saman efni málsgreina, sem fellur vel að áherslum Byrjendalæsis um ríkulegt málumhverfi þar sem unnið er markvisst með merkingu og samhengi orða.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn á nýjum aðferðum, sameiginlegum umræðum og sjálfstæðri vinnu í flæði. Kennsla fer fram í gegnum stöðvavinnu þar sem nemendur spreyta sig á verkefnum sem reyna á myndgerð (að sjá textann fyrir sér), spurningagerð og leit að lykilskiltum. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að æfa lestraraðferðir í raunverulegu samhengi, svo sem við lestur á náttúrufræðilegum fróðleik eða leiðbeiningum í vettvangsferðum, sem styrkir hæfni þeirra til að nota lestur sem raunverulegt verkfæri til að afla sér þekkingar og skilja heiminn í kringum sig.

Nemendur  rýna í texta á virkan hátt og tengja innihaldið við eigin reynslu og þekkingu. Nemendur læra að spá fyrir um efni bóka út frá titlum og myndum og nýta vísbendingar úr textanum til að draga einfaldar ályktanir og „lesa á milli línanna“. Með því að kalla fram bakgrunnsþekkingu, til dæmis með K-V-L töflum, og velta fyrir sér áhrifum texta á eigin líðan og tilfinningar, dýpka nemendur skilning sinn og sjálfsvitund. Þessi vinna eflir getu þeirra til að greina aðalatriði, vinna með lykilorð og átta sig á því að leit að skýringum á óþekktum orðum er forsenda þess að öðlast raunverulegan skilning á texta.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem allar fimm stöðvarnar vinna saman að því að byggja upp skilning. Í orðavinnu greina nemendur lykilhugtök og læra að taka í sundur samsett orð til að opna á merkingu textans, á meðan ritunarstöðin er nýtt til að svara spurningum, skrá niður aðalatriði eða búa til Venn-kort og samanburðarkort yfir það sem er líkt og ólíkt í frásögnum. Notast er við PALS (félagalestur) þar sem nemendur svara spurningum í samvinnu við námsfélaga og æfa sig í að búa til eigin spurningar úr textanum til að spyrja hvern annan. Í gegnum efni úr Byrjendalæsi, Litlu Lesrúnu, Ritrúnu 1 og Lestrarlandinu fá nemendur markvissa þjálfun í að tengja saman lestur, ritun og orðgreiningu.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn, umræðum og skapandi verkefnum í flæði. Kennsla fer fram í gegnum fjölbreyttar stöðvar þar sem námsspil og sérsniðin verkefni frá kennurum hvetja nemendur til að ræða inntak textans og deila upplifun sinni. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að tengja lesskilning við raunveruleg fyrirbæri í umhverfinu, sem styrkir samskiptahæfni þeirra og getu til að miðla ályktunum sínum á skýran hátt í skriftarbækur sínar. Með því að vinna markvisst að því að spyrja, skrifa og rýna í texta, þroskast nemendur sem gagnrýnir og hugsandi lesendur í lýðræðislegu samfélagi.

Nemendur kynnist fjölbreyttum heimi sagna og ljóða og þjálfa þá í að greina og túlka innihaldið á skapandi hátt. Nemendur læra að þekkja hefðbundna uppbyggingu ævintýra og ljóða og æfa sig í að bera saman ólík einkenni þeirra, til dæmis með notkun Venn-korta. Með því að fylgjast með heilli skáldsögu yfir lengra tímabil og raða atburðum í rökrétta röð, eflast nemendur í að skilja samhengi frásagna og tjá sig um líðan eða einkenni persóna. Þessi vinna styrkir sjálfsvitund þeirra og getu til að setja sig í spor annarra, sem dýpkar skilning á mannlegum samskiptum og menningarlegum gildum.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem bókmenntir eru skoðaðar frá mörgum hliðum. Í stöðvunum hlusta á lestur og sjálfstæður lestur kynnast nemendur klassískum ævintýrum og nútímasögum úr Litlu Lesrúnu og efni frá kennurum. Ritunarstöðin og orðavinnan eru nýttar til að endursegja efnið, skrá niður einkenni persóna í Ritrúnu 1 eða skriftarbækur, og vinna með atburðarás í gegnum myndir og texta. Samhliða þessu nýta nemendur PALS (félagalestur) til að ræða boðskap sagna og ljóða við félaga sinn, sem eflir gagnrýna hugsun og orðaforða úr Lestrarlandinu og Byrjendalæsi.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn, lifandi frásögn og skapandi verkefnum í flæði. Kennsla fer fram í gegnum fjölbreyttar stöðvar þar sem námsspil og leikræn tjáning eru nýtt til að gæða sögurnar lífi. Útikennsla og þemanám gefa nemendum tækifæri til að upplifa bókmenntir í tengslum við umhverfið, t.d. með því að hlusta á ljóð úti eða sviðsetja ævintýri í náttúrunni, sem styrkir samskiptahæfni þeirra og getu til að miðla túlkun sinni til annarra á fjölbreyttan hátt.

Nemendur kynnist menningarverðmæti liðinna tíma og dýpka skilning þeirra á sögu og samfélagi. Nemendur læra að hlusta á og lesa einfalda texta frá fyrri tímum, svo sem þjóðsögur, draugasögur og klassísk ævintýri, og æfa sig í að setja sig í spor fólks sem uppi var í allt öðruvísi veruleika. Með því að bera saman líf persóna í gömlum sögum við eigið líf í dag og ræða muninn á skáldsögum og ævintýrum, eflast nemendur í að draga ályktanir og skilja samhengi sögunnar. Þessi vinna, sem felur einnig í sér að kynnast helstu barnabókahöfundum sögunnar, styrkir sjálfsvitund þeirra og virðingu fyrir fjölbreyttum menningararfi.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem bókmenntaarfurinn er rannsakaður með fjölbreyttum hætti. Í stöðvunum hlusta á lestur og sjálfstæður lestur kynnast nemendur sögum frá fyrri tímum úr Litlu Lesrúnu og sérvöldu efni úr Byrjendalæsi. Í orðavinnu er lögð áhersla á að greina og útskýra eldri orðaforða sem kemur fyrir í þjóðsögum, á meðan ritunarstöðin og vinna í Ritrúnu 1 og Lestrarlandinu eru nýttar til að skrá niður samanburð á lífi barna þá og nú. 

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn, sögustundum og skapandi verkefnum í flæði. Kennsla fer fram í gegnum fjölbreyttar stöðvar þar sem námsspil og verkefni frá kennurum hvetja nemendur til að nota ímyndunaraflið og lifa sig inn í heim fortíðarinnar. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að heimsækja söguslóðir eða skapa aðstæður sem minna á fyrri tíma, sem styrkir samskiptahæfni þeirra og getu til að miðla þekkingu sinni á sögu og bókmenntum í skriftarbækur sínar af öryggi og áhuga.

Nemendur nái valdi á ritmálinu sem verkfæri til tjáningar. Lögð er áhersla á að nemendur læri að halda rétt á skriffæri og nýti hjálparlínur til að tryggja skýra og læsilega skrift. Með því að þjálfa sjálfvirkni í ritun bókstafa og stuttra texta, þar sem hugað er að lágstöfum, bili á milli orða og punktum í lok málsgreina, eflast nemendur í að ganga vel frá verkum sínum. Þessi grunnur, sem nær einnig yfir fyrstu skrefin á lyklaborð, styrkir sjálfsvitund þeirra og getu til að miðla hugsunum sínum á vandaðan hátt í samfélagi við aðra.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem stöðin ritun er miðpunktur skriftarþjálfunar og sköpunar. Notast er við Ritrúnu 1, Lestrarlandið og sérstakar skriftarbækur þar sem nemendur fá reglulega þjálfun í að draga rétt til stafs. Í gegnum Byrjendalæsi og læsisfimmunnar fá nemendur tækifæri til að lesa yfir eigin skrif og félaga síns, sem hvetur til aukinnar nákvæmni og vandaðs frágangs. Samhliða þessu nýta nemendur verkefni frá kennurum og spjaldtölvur til að gera einfaldar æfingar á lyklaborði, sem fléttast inn í upplýsingatækni og tölvulæsi.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman stuttri innlögn um stafagerð og vinnu í flæði á stöðvum. Kennsla fer fram með fjölbreyttum hætti þar sem nemendur nota bæði hefðbundin skriffæri og stafræn tól til að sýna öryggi í ritun. Útikennsla og þemanám gefa tækifæri til að æfa skrift í öðruvísi umhverfi, t.d. með því að skrifa í sand eða nota náttúruleg efni, sem styrkir fínhreyfingar og skilning á formi bókstafanna. Með því að leggja metnað í frágang læra nemendur mikilvægi þess að vanda til verka og bera virðingu fyrir eigin afrakstri og annarra.

Nemendur verði meðvitaðir um að ritun er fjölbreytt tæki sem þjónar ólíkum tilgangi eftir aðstæðum. Nemendur læra að greina á milli sögugerðar, upplýsandi fræðitexta og texta þar sem tekin er afstaða til málefna með rökum. Með því að nýta fyrirmyndir og prófa sig áfram með ólík form, svo sem minnislista, auglýsingar og myndlýsingar, eflast nemendur í að velja viðeigandi orðaforða og uppsetningu. Þessi vinna dýpkar skilning þeirra á því að ritun felur ávallt í sér merkingu og skilaboð til viðtakanda, sem styrkir sjálfsvitund þeirra og getu til að hafa áhrif í lýðræðislegu samfélagi.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem stöðin ritun er miðpunktur sköpunarinnar. Notast er við Ritrúnu 1, Lestrarlandið og efni úr Byrjendalæsi til að kynna ólíkar textategundir og fyrirmyndir. Félagavinnu þar sem nemendur nota söguspil til að skapa sögu. Í samvinnu í stöðvum fá nemendur tækifæri til að ræða markmið sín með rituninni og fá endurgjöf frá félögum sínum. Samhliða þessu nýta nemendur sögubækur og verkefni frá kennurum til að skrifa texta út frá eigin áhugasviði, hvort sem um er að ræða stutta sögu með atburðarás eða rökstuddar skoðanir á málefnum sem standa þeim næst.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman innlögn um einkenni texta og hagnýtri vinnu í flæði. Kennsla fer fram í gegnum fjölbreyttar stöðvar þar sem námsspil og markviss orðavinna hjálpa nemendum að laga málnotkun sína að tilgangi hvers verks. Útikennsla og þemanám eru kjörin tækifæri til að skrifa raunverulega texta, svo sem leiðbeiningar eða náttúrulýsingar, sem styrkir samskiptahæfni þeirra og skilning á því hvernig ritun tengist daglegu lífi og umhverfi. Með því að prófa margvíslegar textategundir verða nemendur öruggari í að miðla hugsunum sínum á markvissan hátt.

Nemendur verði færir um að rita mál sitt þannig að merking þess komist skýrt til skila. Nemendur læra að rita orð hljóðrétt og tileinka sér grundvallarreglur í málfræði, svo sem að nota stóran staf í upphafi málsgreina og punkt í lok þeirra. Með því að þjálfa eftirtekt gagnvart uppbyggingu orða og setninga eflast nemendur í að vanda frágang og sýna nákvæmni í öllum skrifum sínum. Þessi grunnur styrkir sjálfsvitund þeirra sem skrifara og gerir þá færa um að miðla hugsunum sínum á læsilegan og skipulegan hátt í samfélagi við aðra.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem hljóðkerfisvitund og stafsetning eru þjálfuð í gegnum orðavinnu og ritun. Notast er við Ritrúnu 1, Lestrarlandið og sérhæfðar skriftarbækur þar sem nemendur æfa sig í að greina hljóð orðanna og rita þau af öryggi. Í gegnum vinnu í Læsisfimmu og  Byrjendalæsi fá nemendur tækifæri til að rýna í texta, koma auga á stóra stafi og punkta, og nýta þá sem fyrirmyndir í eigin skrifum. Samhliða þessu nýta nemendur námsspil og verkefni frá kennurum sem hvetja þá til að leika sér með orð og setningar á þann hátt að stafsetning verði eðlilegur hluti af skapandi ferli.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem fléttað er saman stuttri innlögn um málfræðireglur og hagnýtri vinnu í flæði á stöðvum. Kennsla fer fram með markvissri leiðsögn þar sem nemendur fá endurgjöf á hljóðrétta ritun og greinarmerkjasetningu í eigin textum. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að skrá niður orð og stuttar málsgreinar úr umhverfinu, sem styrkir tengingu milli mælts máls og ritaðs. Með því að ná tökum á þessum einföldu reglum öðlast nemendur meira frelsi og öryggi til að tjá sig í rituðu máli á fjölbreyttan hátt.

Nemendur dýpka skilning sinn á uppbyggingu og innri gerð tungumálsins með það að markmiði að verða meðvitaðri málnotendur. Lögð er áhersla á að nemendur læri að þekkja helstu málfræðihugtök, átti sig á hlutverki ólíkra orðflokka og skilji hvernig beygingar og orðmyndun hafa áhrif á merkingu. Með því að rannsaka einkenni málsins á forvitnilegan hátt öðlast nemendur færni til að leika sér með tungumálið, bæta stafsetningu sína og efla málkennd sem nýtist þeim í öllum samskiptum og frekara námi.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem stöðin orðavinna spilar lykilhlutverk við að greina einkenni málsins. Samhliða vinnu í Ritrúnu, Lestrarlandinu og markvissum skriftarbókum, nýta nemendur námsspil sem reyna á orðhlutagreiningu, beygingar og hljóðkerfisvitund. Notast er við PALS (félagalestur) til að fylgjast með nákvæmni í lestri og hvernig endingar orða breytast, sem fellur vel að áherslum Byrjendalæsis um að skapa ríkulegt málumhverfi þar sem nemendur rannsaka texta og uppgötva reglur tungumálsins í samvinnu við aðra.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem málnotkun og einkenni máls eru gerð lifandi með innlögn og leikrænum æfingum í stöðvavinnu. Kennsla fer fram með þeim hætti að nemendur spreyta sig á verkefnum frá kennurum sem reyna á flokkun orða og skilning á málfræðilegum einkennum í flæði. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að leita að „lifandi málfræði“ í umhverfinu, svo sem með því að finna sagnorð í hreyfingu eða lýsingarorð í náttúrunni, sem styrkir getu þeirra til að nota tungumálið af öryggi og standa með eigin málfari í fjölbreyttu samfélagi.

Nemendur virkja ímyndunarafl sitt og sköpunargleði til að gæða texta og mál lífi á eigin forsendum. Markmiðið er að nemendur læri að nota tungumálið sem leikvöll þar sem ólíkar hugmyndir fá að njóta sín, hvort sem um er að ræða ljóðagerð, sögugerð eða leikræna tjáningu. Með því að þora að fara út fyrir hefðbundinn ramma og treysta eigin innsæi öðlast nemendur sjálfstraust til að setja mark sitt á umhverfið og þróa frumlega hugsun sem er dýrmæt í lýðræðislegu samfélagi þar sem nýsköpun og fjölbreyttar lausnir skipta máli.

Vinnulagið er samofið skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem stöðvarnar ritun og félagavinna veita svigrúm fyrir skapandi úrvinnslu. Samhliða vinnu í Ritrúnu, Lestrarlandinu og skapandi verkefnum úr Byrjendalæsi, nýta nemendur opnar vinnubækur og stafræna tæki til að fanga hugmyndir sínar í máli og myndum. Notast er við hvatningu úr PALS (félagalestur) þar sem nemendur deila hugmyndum og gefa hver öðrum hvetjandi endurgjöf, sem styrkir samvinnu og hvetur þá til að dýpka frásagnir sínar og finna sína eigin rödd í ríkulegu málumhverfi.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem sköpunin fær að flæða í gegnum innlögn, hugarflug og frjálsa vinnu í stöðvavinnu. Kennsla fer fram með þeim hætti að nemendur spreyta sig á verkefnum sem reyna á frumleika, svo sem að semja nýja endi á sögur, búa til eigin orð eða gæða persónur lífi. Útikennsla og þemanám eru nýtt sem innblástur þar sem náttúran og umhverfið kveikja nýjar hugmyndir og veita nemendum tækifæri til að skapa í beinum tengslum við raunveruleikann, sem styrkir getu þeirra til að miðla sýn sinni á áheyrilegan og skapandi hátt.

Nemendur kynnast þeim mikla fjölbreytileika sem íslensk tunga geymir í gegnum orðtök og málshætti sem geyma lífsspeki og myndmál kynslóðanna. Markmiðið er að nemendur læri að greina merkingu bak við orðin, skilji hvenær viðeigandi er að nota föst orðasambönd og geti nýtt þau til að gera eigið mál líflegra og blæbrigðaríkara. Með því að fletta ofan af sögunni bak við algeng orðtök öðlast nemendur dýpri menningarlæsi og skilning á því hvernig tungumálið speglar reynslu og gildi samfélagsins í gegnum tíðina.

Vinnulagið byggist á skipulagi Læsis-fimmunnar þar sem stöðvarnar orðavinna og hlusta á lestur nýtast vel til að rannsaka fleyg orð. Samhliða vinnu í Ritrúnu, Lestrarlandinu og sérvöldum dæmisögum, nýta nemendur markviss verkefni þar sem orðtök eru sett í nútímalegt samhengi. Það fellur vel að áherslum Byrjendalæsis um að skapa ríkulegt málumhverfi þar sem nemendur velta fyrir sér orðum og orðasamböndum sem hafa margræða merkingu.

Lögð er áhersla á virkt vinnulag þar sem orðtök og málshættir eru gerð lifandi með skapandi verkefnum og myndskreytingum í stöðvavinnu. Kennsla fer fram með þeim hætti að nemendur spreyta sig á verkefnum sem reyna á að tengja saman bókstaflega og yfirfærða merkingu í gegnum leik og teikningu. Útikennsla og þemanám eru nýtt til að tengja málshætti við raunverulegar aðstæður eða náttúruna, sem styrkir getu þeirra til að nota íslenskuna sem lifandi verkfæri og miðla hugsunum sínum á áheyrilegan og kjarnyrtan hátt í samfélagi við aðra.