1. bekkur

Lykilhæfni fyrir 1. bekk

Megintilgangur náms og kennslu í lykilhæfni er að þroska sjálfsvitund og samskiptahæfni nemenda, búa þau undir virka þátttöku í lýðræðissamfélagi og að þeir öðlist getu til að nýta sér styrkleika sína til áframhaldandi náms og starfsþróunar þegar þar að kemur. Lykilhæfni snýr að nemandanum sjálfum, er ætlað að stuðla að alhliða þroska hans og tengist öllum námssviðum. Góð lykilhæfni gerir einstaklingum kleift að læra við ólíkar aðstæður, takast á við breytingar, vinna í samfélagi með öðru fólki og bregðast við á þann hátt sem hentar þeim sjálfum til uppbyggingar og farsæls lífs. Lykilhæfni er hæfni fyrir borgara framtíðarinnar, einstaklinga sem þurfa að vera tilbúnir að læra allt lífið (Gunnar E. Finnbogason, 2016).

Hæfniviðmið Aðalnámskrár

Námsmarkmið

Vinnulag nemenda til að uppfylla hæfniviðmiðin

Talað mál, hlustun og áhorf

Framsögn:

beitt skýrum og áheyrilegum framburði

Dæmi um námsmarkmið:

að nemandi geti:

tjáð sig á skiljanlegan hátt

leikið sér með röddina og breytt raddblæ og tónfalli

borið fram öll stafahljóðin og lesið einfaldan texta skýrt

gert sér grein fyrir gildi góðrar framsagnar

aðlagað framsögn að ólíkum áheyrendahópi og/eða aðstæðum

sagt frá eða kynnt eigin verkefni fyrir samnemendum og/eða kennara

Málnotkun og tjáning í lifandi námsumhverfi

Markmið námsins er að efla sjálfstraust nemenda við að nota íslensku sem lifandi verkfæri. Áhersla er lögð á skýran og áheyrilegan framburð þar sem nemendur læra að beita röddu og blæbrigðum málsins til að miðla boðskap sínum af öryggi í lýðræðislegu samfélagi.

Vinnulag og aðferðir:

Skipulag: Unnið er samkvæmt Læsis-fimmunni þar sem lestri, ritun, orðavinnu og hlustun er fléttað saman í stöðvavinnu.
Samvinna: PALS-félagalestur og hópavinna styrkja eftirtekt og nákvæmni í samskiptum.
Fjölbreytni: Námið fer fram í gegnum leik, námsspil, útikennslu og þemanám þar sem leikræn tjáning og frásagnir fá stórt hlutverk.
Verkfæri: Stuðst er við efni á borð við Lestrarlandið og fjölbreytt verkefni til að byggja traustan grunn í málhljóðum og lestri.

Með því að tengja saman markvissa þjálfun og skapandi flæði fá nemendur mörg tækifæri til að nýta röddina og standa með eigin skoðunum í náttúrulegu samhengi.

Tjáning:

sagt frá atburði eða fyrirbæri, tjáð sig frammi fyrir hópi og staðið fyrir máli sínu

Dæmi um námsmarkmið:

að nemandi geti:

tjáð sig skýrt

tekið þátt í samræðum og sagt frá eftirminnilegum atburðum

lesið eða flutt stuttan texta fyrir hóp

endursagt efni sem hlustað hefur verið á, horft á eða lesið

tjáð skoðanir sínar og hlustað á skoðanir annarra

Vandaður framburður og virk tjáning

Megináhersla námsins er að nemendur læri að nota röddina sem áhrifaríkt tæki í samskiptum. Með því að þjálfa skýran og áheyrilegan framburð efla nemendur getu sína til að miðla skoðunum, rökræða og eiga í innihaldsríkum samskiptum við aðra.

Lykilþættir í þjálfun:

Mótun hljóða: Unnið er markvisst með myndun sérhljóða og samhljóða svo hvert málhljóð heyrist greinilega.
Raddbeiting: Nemendur æfast í að stilla raddstyrk, tónhæð og talhraða þannig að mál þeirra verði skýrt og áheyrilegt fyrir hópinn.
Lykilhæfni: Samskipti og rökræður eru þungamiðjan, þar sem nemendur læra að hlusta á aðra og tjá eigin hugsanir á skipulegan hátt.

Kennsluaðferðir og skipulag:

Fjölbreyttar æfingar: Notast er við samlestur, kórlestur, leiklestur og endursögn til að þjálfa framsögn í öruggu umhverfi.
Vinnulag: Innlögn og umræður fléttast saman við stöðvavinnu, þrautir og námsspil. Unnið er bæði í einstaklingsvinnu og í pörum (t.d. K-PALS) til að efla eftirtekt.
Skapandi umhverfi: Leikræn tjáning, þemanám og útikennsla gefa nemendum tækifæri á að æfa framkomu í raunverulegum og fjölbreyttum aðstæðum.

Með þessari nálgun verður framburður og tjáning að eðlilegum hluta af daglega náminu, þar sem leikur og markviss þjálfun skapa grunn að öruggri málnotkun.

Hlustun og áhorf:

hlustað og horftaf athygli á valið efni og greint frá upplifun sinni

Dæmi um námsmarkmið:

að nemandi geti:

fylgst með og hlustað á efni á fjölbreyttu formi, s.s. upplestur, ljóð, söngva og leikið efni

hlustað eða horft á efni frá ólíkum miðlum

hlustað/horft á efni og haldið athygli

hlustað af athygli á upplestur bóka af mismunandi lengd

hlustað og horft með athygli á upplestur, leikið efni, ljóð, tónlist og tjáð sig um það

Virk hlustun og meðvitað áhorf

Hlustun og áhorf á lifandi flutning er undirstaða þess að skilja samfélag og menningu. Markmiðið er að nemendur læri að njóta og meðtaka fjölbreytt efni á borð við sögur, ljóð og leikrit, og þrói með sér þá tillitssemi og einbeitingu sem þarf til að vera góður áheyrandi.

Lykilþættir í þjálfun:

Virk þátttaka: Nemendur æfast í að hlusta, spyrja viðeigandi spurninga og tengja það sem þeir heyra við eigin reynslu og þekkingu.
Fjölbreytni í flutningi: Lögð er áhersla á lifandi upplifun, svo sem frásagnir, kynningar, tónlist og samræður í rauntíma.
Lykilhæfni: Samskipti og tillitssemi eru í forgrunni, þar sem nemendur læra virðingu fyrir flytjandanum og mikilvægi þess að gefa öðrum rými.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Samræður og hvatning: Með sýnikennslu og umræðum fá nemendur leiðbeiningar um hvernig á að vera virkur hlustandi.
Stöðvavinna og flæði: Hlustun er fléttuð inn í daglegt skipulag, til dæmis í gegnum hlusta á lestur í Læsis-fimmunni og samvinnu í K-PALS.
Nám í leik og úti: Útikennsla og þemanám skapa náttúruleg tækifæri til að fylgjast með og hlusta á umhverfið og samnemendur í mismunandi aðstæðum.

Með því að skapa ríkulegt málumhverfi þar sem hlustun er metin jafnt og tal, þróa nemendur með sér dýpri skilning á samskiptum og gagnkvæmri virðingu.

Nýting miðla:

nýtt sér og endursagt efni á stafrænu formi

Dæmi um námsmarkmið:

að nemandi geti:

Nýting miðla og stafræn læsi

Í nútímasamfélagi er mikilvægt að nemendur séu færir í að nýta stafræna miðla til náms, leiks og sköpunar. Markmiðið er að nemendur geti meðtekið upplýsingar úr fjölbreyttu stafrænu efni, greint á milli aðal- og aukaatriða og miðlað eigin þekkingu á skapandi hátt.

Lykilþættir í þjálfun:

Upplýsingaöflun og skilningur: Nemendur læra að meðtaka og vinna úr efni sem þeir horfa eða hlusta á, svo sem hljóðbókum, fræðslumyndböndum og kvikmyndum.
Greining og endursögn: Lögð er áhersla á að nemendur geti greint aðalatriði frá aukaatriðum, endursagt efnið og lagt mat á það út frá eigin upplifun.
Skapandi miðlun: Nemendur nýta stafræna miðla og tækni til að vinna verkefni og sýna fram á nám sitt með fjölbreyttum skilum.

Kennsluaðferðir og lykilhæfni:

Aðgengi og fjölbreytni: Boðið er upp á fjölbreytt úrval miðla (t.d. útvarpsefni, sjónvarpsþætti og heimildarmyndir) til að tryggja virka hlustun og áhorf.
Málnotkun og miðlun: Unnið er með lykilhugtök eins og höfund, markhóp og stafrænt efni til að dýpka skilning á því hvernig upplýsingum er miðlað.
Lykilhæfni: Áhersla er á upplýsingaöflun, miðlanotkun og getuna til að útskýra ólíka upplifun eftir því hvaða miðill er notaður (t.d. muninn á því að hlusta á ævintýri eða horfa á leikmynd).

Með því að flétta stafræna miðla inn í verkefnavinnu og sköpun, verða nemendur meðvitaðir notendur sem geta nýtt tæknina til að dýpka eigin skilning og miðla honum til annarra á áheyrilegan hátt.

Lestur og lesskilningur

Lesfimi:

nýtt hugbúnað við gerð einfaldra kynninga,

Lesfimi: Flæði, nákvæmni og skilningur

Lesfimi er grundvallarfærni sem gerir nemendum kleift að lesa texta á áreynslulausan hátt með réttum áherslum og hryndi. Markmiðið er að lestrinn verði sjálfvirkur þannig að orka nemandans fari ekki í umskráningu stafa heldur í að skilja og njóta innihaldsins.

Lykilþættir í þjálfun:

Umskráning og sjónrænn orðaforði: Nemendur þjálfast í að þekkja stafi, hljóð og algengustu orð tungumálsins sjónrænt. Unnið er með orðhluta og hljóðkerfisvitund til að auka öryggi í lestri lengri orða.
Sjálfvirkni og flæði: Lögð er áhersla á að nemendur nái góðu flæði þar sem lestrinn hljómar eins og eðlilegt mál. Þetta felur í sér að stoppa við greinamerki og nota raddstyrk til að tjá túlkun á textanum.
Lesskilningur: Lesfimi er tæki til skilnings. Nemendur æfast í að gera grein fyrir megininntaki og aðalatriðum þess texta sem þeir lesa.

Kennsluaðferðir og skipulag:

Markviss þjálfun: Notast er við stafainnlögn, orðalista og „orð dagsins“ til að efla orðaforða. Nemendur greina raddlestur sinn og fá einstaklingsmiðaða endurgjöf (leiðsögn).
Lestrarhvetjandi umhverfi: Yndislestur, hljóðlestur og raddlestur eru hluti af daglegu starfi. Leikir, spil og athafnamiðað nám eru nýtt til að gera lestrarþjálfunina skemmtilega og hvetjandi.
Lykilhæfni: Sjálfstæði í vinnubrögðum og markmiðasetning eru miðlæg, þar sem nemendur fylgjast með eigin framförum í átt að auknu lestrarlæsi.

Með því að tengja saman nákvæma tæknivinnu og hvetjandi lestrarumhverfi verða nemendur færir um að nýta lestur sem öflugt tæki til náms og ánægju.

Ritvinnsla:

beitt aðferðum við umskráningu hljóða og stafa svo lestur flæði vel og merking texta komist til skila

Ritun: Frá hljóði til texta

Ritun í 1. bekk snýst um að breyta hugsunum og máli í letur. Markmiðið er að nemendur nái tökum á tæknilegu hliðinni (stafagerð og skrift) samhliða því að uppgötva ritmálið sem öflugt tæki til að segja frá, skýra og skapa.

Lykilþættir í þjálfun:

Stafagerð og skrift: Unnið er með rétta myndun hvers stafs, fínhreyfingar og rétt grip. Nemendur æfast í að tengja hljóð við staf og raða þeim saman í orð.
Skapandi ritun: Nemendur fá tækifæri til að skrifa eigin texta, allt frá einföldum orðum og myndatextum yfir í stuttar frásagnir þar sem áhersla er á miðlun frekar en fullkomna stafsetningu í upphafi.
Ritvinnsla og uppsetning: Nemendur læra grunnatriði í uppsetningu texta, svo sem bil á milli orða, stóra stafi í upphafi setningar og punkt á eftir.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Stafainnlögn og skriftarkennsla: Markviss vinna með skriftarbækur (t.d. Ritrúnu og Skrift) þar sem áhersla er á nákvæmni og vönduð vinnubrögð.
Læsis-fimmuna og stöðvavinna: Ritun er ein af fimm stöðvunum þar sem nemendur vinna fjölbreytt verkefni, t.d. að skrifa í vinnubækur, útbúa bækur eða vinna í stafaspilum.
Gæðatextar og samþætting: Í gegnum Byrjendalæsi vinna nemendur með orð og setningar úr sameiginlegum textum, sem eflir skilning á uppbyggingu málsins.
Stafræn ritun: Nemendur stíga sín fyrstu skref í að nota tölvur eða spjaldtölvur til að skrifa einföld orð og setningar, sem tengist nýtingu miðla.

Lykilhæfni:

Sjálfstæði í vinnubrögðum og vönduð umgengni við gögn. Nemendur læra að meta eigin framfarir í skrift og sýna þrautseigju við að móta texta sem aðrir geta lesið.

Með því að flétta saman tæknilega þjálfun og skapandi verkefni verður ritun að spennandi ferðalagi þar sem nemandinn sér sínar eigin hugmyndir verða að veruleika á pappír eða skjá.

Lestraraðferðir:

þekkt og beitt einföldum aðferðum við lestur og tilgreint dæmi um ólíkan tilgang lestrar

Lestraraðferðir og virkur lestur

Meginmarkmiðið er að nemendur nái valdi á fjölbreyttum lestraraðferðum sem styðja við bæði tækni og skilning. Með því að beita markvissum aðferðum fyrir, á meðan og eftir lestur verða nemendur sjálfstæðari og færir um að takast á við krefjandi texta í mismunandi tilgangi.

Lykilþættir í þjálfun:

Umskráning og lausnir: Nemendur læra að lesa óþekkt orð með því að hljóða sig í gegnum þau, búta þau niður eða draga ályktanir út frá samhengi.
Undirbúningur og spá: Lögð er áhersla á að skoða útlit texta (fyrirsagnir, myndir, kápur) og spá fyrir um innihaldið byggt á fyrri þekkingu áður en eiginlegur lestur hefst.
Fjölbreytt lestrarform: Nemendur taka þátt í samvinnulestri, svo sem kórlestri, bergmálslestri og leiklestri, sem eflir öryggi og flæði.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Gagnvirkur lestur: Nemendur æfast í að „hugs upphátt“, spyrja spurninga og staldra við til að athuga hvort þeir skilji textann.
Skilningstæki: Notast er við fjölbreytta tækni eins og kortagerð, ritunarramma og orðanámsaðferðir til að dýpka úrvinnslu úr texta.
Lykilhæfni: Sjálfskunnátta og markmiðasetning eru miðlæg; nemendur átta sig á muninum á hljóðlestri og raddlestri og velja viðeigandi aðferð eftir textategundum (ljóð, sögur, fræðitextar).

Með því að gera lestraraðferðir sýnilegar og nota þær í leik og starfi öðlast nemendur verkfæri til að verða gagnrýnir og færir lesendur sem skilja tilgang þess sem þeir lesa.

Orðaforði:

beitt góðum orðaforða við að skilja texta og notað einfaldar aðferðir til að ráða í merkingu ókunnra orða

Skilningur og skapandi tjáning

Öflugur orðaforði er lykillinn að bæði lesskilningi og ríkulegri tjáningu. Markmiðið er að nemendur læri að þekkja og nota ólík lög tungumálsins – allt frá hversdagslegum grunnfyrirbærum yfir í sérhæfð hugtök námsgreina og skólastarfs.

Lykilþættir í þjálfun:

Flokkun orðaforða: Unnið er með grunnorðaforða fyrir dagleg samskipti, námsorðaforða til að skilja fræðilegar hugmyndir og fagorðaforða sem tengist sérstökum viðfangsefnum eða störfum.
Orðhlutagreining og samhengi: Nemendur æfast í að búta niður samsett orð, greina forskeyti og nota samhengi texta eða myndefni til að ráða í merkingu óþekktra orða.
Dýpt í skilningi: Lögð er áhersla á að nemendur átti sig á að orð geta haft fleiri en eina merkingu, læri að nota samheiti og andheiti og nýti ný orð í eigin textagerð til að auka áhuga lesenda.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Markviss orðaforðakennsla: Notast er við aðferðir eins og „orð vikunnar“, orðaveggi og orðaspjall. Verkfæri eins og Frayer-líkanið og orðahlutavefir eru nýtt til að dýpka skilning.
Leikur og sköpun: Nemendur þróa orðaforða sinn í gegnum leiki, spil og athafnamiðað nám þar sem þeir fá tækifæri til að prófa ný orð í öruggu umhverfi.
Lykilhæfni: Sjálfstæði í orðaleit er mikilvægt; nemendur læra að spyrja aðra eða fletta upp í orðabókum þegar þeir mæta erfiðum orðum.

Markmið námsins:

Frá því að læra ný orð og útskýra einfalda atburði, þróast hæfnin yfir í að geta notað fjölbreyttan og blæbrigðaríkan orðaforða í sögu- og textagerð. Nemendur læra að rýna í eigin ritun og velja orð sem bæta flæði og gæði textans.

Lesskilningur:

skilið augljós efnisatriði valinna texta, greint og lagt mat á inntak þeirra og dregið einfaldar ályktanir

Virk úrvinnsla og gagnrýnin hugsun

Lesskilningur er hæfileikinn til að lesa texta af athygli og dýpka skilning með því að tengja nýjar upplýsingar við fyrri þekkingu. Markmiðið er að nemendur verði gagnvirkir lesendur sem geta túlkað boðskap, greint samhengi og lagt mat á það sem þeir lesa.

Lykilþættir í þjálfun:

Greining og endursögn: Nemendur æfast í að greina aðalatriði frá aukaatriðum og raka atburðarás í rétta röð. Þeir læra að finna lykilorð og lykilhugtök sem opna merkingu textans.
Ályktanir og spár: Lögð er áhersla á að lesa „milli línanna“ með því að nýta vísbendingar úr texta og myndum. Nemendur spá fyrir um innihald út frá bókarkápum og titlum og draga rökréttar ályktanir um framvinduna.
Spurningatækni og bakgrunnur: Nemendur læra að kalla fram bakgrunnsþekkingu sína (t.d. með K-V-L aðferðinni) og dýpka skilning sinn með því að spyrja ólíkra spurninga – allt frá beinum staðreyndaspurningum yfir í flóknari ályktunarspurningar.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Vöktun á eigin skilningi: Nemendur eru hvattir til að vera meðvitaðir um eigin skilning á meðan á lestri stendur, staldra við, endurlesa og leita skýringa á óþekktum orðum.
Samvinna og rýni: Unnið er með söguvegi, sögukort og samanburðarkort (Venn-skýringarmyndir) í samvinnu við námsfélaga. Þannig læra nemendur að ræða um líkindi og mismun í ólíkum textum.
Tenging við tilfinningar: Nemendur velta fyrir sér áhrifum texta á eigin líðan og tilfinningar, sem styrkir persónulega tengingu þeirra við bókmenntir.

Lykilhæfni:

Rökræða, gagnrýnin hugsun og nákvæmni. Nemendur þróa með sér spyrjandi hugarfar og vanda vinnubrögð sín við að túlka og miðla efni á skýran hátt.

Lestrarmenning:

valið og lesið sér til ánægju fjölbreytt lesefni sem hæfir aldri

Ánægja, val og ríkulegt umhverfi

Lestrarmenning snýst um að skapa umhverfi þar sem lestur er sjálfsagður og eftirsóknarverður hluti af daglegu lífi. Markmiðið er að nemendur þrói með sér jákvætt viðhorf til bóka, finni lestraránægju í gegnum yndislestur og læri að velja sér lesefni við hæfi.

Lykilþættir í þjálfun:

Sjálfstætt val og áhugasvið: Nemendur æfast í að velja sér lesefni út frá eigin áhuga og tilgangi. Þeir læra að greina á milli ólíkra tegunda lesefnis, svo sem sagna, myndasagna og fræðibóka, og velja það sem hentar þeim hverju sinni.
Fjölbreyttar leiðir til njóta: Lögð er áhersla á að lestur sé ekki bundinn við augun ein; nemendur átta sig á að hægt er að njóta bókmennta með „eyrunum“ í gegnum hljóðbækur og fjölbreytt upplesið efni.
Miðlun og samfélag: Nemendur fá tækifæri til að kynna uppáhaldsbækur sínar fyrir samnemendum, sem skapar lifandi samræður um bækur og hvetur aðra til lestrar.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Lestrarhvetjandi umhverfi: Skólinn tryggir aðgang að ríkulegum og stöðugt uppfærðum bókakosti. Lögð er áhersla á reglulegar yndislestrarstundir þar sem nemendur fá frið til að sökkva sér ofan í bækur að eigin vali.
Fyrirmyndir og upplifun: Nemendur kynnast höfundum og persónum og sjá fullorðna sýna lestri áhuga í verki. Rithöfundaheimsóknir og umfjöllun um bækur eru mikilvægur hluti af því að gera lestur lifandi.
Lykilhæfni: Sjálfþekking og markmiðasetning eru í forgrunni; nemendur læra að þekkja sinn eigin smekk og setja sér markmið um árangur í lestri.

Markmið námsins:

Að nemandinn verði meðvitaður um gildi lestrar sér til ánægju og fróðleiks. Með því að bjóða upp á val og fjölbreytni í „lestrarvalmyndinni“ (myndlestur, hljóðlestur, yndislestur) byggjum við grunn að ævilangri lestrarást.

Bókmenntir

Lestur og túlkun bókmennta:

unnið með ævintýri, sögur og ljóð ætluð börnum

Bókmenntir: Heimur sagna, ævintýra og ljóða

Bókmenntakennsla snýst um að opna hlið að menningararfi og sköpun. Markmiðið er að nemendur kynnist ólíkum textategundum, átti sig á uppbyggingu þeirra og geti lifað sig inn í heim sagnanna með samúð og skilningi.

Lykilþættir í þjálfun:

Greining og samanburður: Nemendur læra að þekkja muninn á ljóðum, sögum og ævintýrum. Þeir nota verkfæri eins og Venn-kort til að bera saman einkenni ólíkra texta og ræða áhrifamátt þeirra.
Uppbygging og atburðarás: Lögð er áhersla á að nemendur átti sig á hefðbundinni uppbyggingu sagna (upphaf, miðja, endir) og geti raðað lykilatriðum eða myndum í rétta atburðaröð.
Túlkun og samúð: Nemendur æfast í að tjá sig um líðan og einkenni persóna og setja sig í þeirra spor. Þeir draga saman efni, túlka boðskap og deila eigin upplifun af lestrinum.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Samfélag lesenda: Bókahópar, bókaklúbbar og raddlestur skapa vettvang fyrir samræður og sameiginlega upplifun. Nemendur hlusta á eða lesa heilar skáldsögur yfir lengra tímabil, sem þjálfar úthald og samhengi.
Skapandi úrvinnsla: Notast er við leiki, spil og athafnamiðað nám þar sem unnið er með myndmál og sköpun. Lestrardagbækur og bókakynningar eru nýttar til að gera námið sýnilegt og persónulegt.
Markviss orðavinna: Unnið er með bókmenntatengd hugtök og orðaforða sem styrkir getu nemenda til að rökræða um texta.

Lykilhæfni:

Sköpun, rökræða og orðaforði. Nemendur þróa með sér dýpri skilning á hvernig ólík tilgangur býr að baki mismunandi bókmenntagreinum og læra að njóta þeirra á gagnrýninn og skapandi hátt.

Bókmenntagreining:

beitt eiföldum bókmenntahugtökum í umfjöllun um bókmenntir

Uppbygging, persónur og boðskapur

Bókmenntagreining gerir nemendum kleift að skilja hvernig sögur eru uppbyggðar og hvernig ólíkir þættir vinna saman að því að miðla boðskap. Markmiðið er að nemendur geti greint sögur á kerfisbundinn hátt og notað bókmenntahugtök til að lýsa upplifun sinni.

Lykilþættir í þjálfun:

Atburðarás og uppbygging: Nemendur læra að endursegja sögur með skýru upphafi, miðju og endi. Þeir greina atburði, vanda (átök) og lausn þeirra, sem hjálpar þeim að skilja söguþráðinn.
Persónusköpun og umhverfi: Lögð er áhersla á að nemendur þekki muninn á aðal- og aukapersónum og geti lýst einkennum þeirra. Þeir læra einnig að greina umhverfi sögunnar og hvernig það hefur áhrif á framvinduna.
Tegundir og boðskapur: Nemendur kynnast ólíkum tegundum bókmennta (sögum, ljóðum, ævintýrum, þjóðsögum) og átta sig á tilgangi þeirra. Þeir æfast í að finna og útskýra þann boðskap sem höfundurinn vill koma á framfæri.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Sjónræn skipulagning: Notast er við sögukort, hugtakakort og teikningar til að gera uppbyggingu sögunnar sýnilega. Nemendur hanna jafnvel sögusvið og vinna með persónur í gegnum leik og spil.
Samræður og miðlun: Umfjöllun um bókmenntir fer fram með margs konar hætti, svo sem samræðum, ritun, kynningum og hljóðupptökum. Þetta hvetur til virks lestrar og dýpkar skilning á bókmenntahugtökum eins og höfundi, myndhöfundi og rými.
Bundid mál: Nemendur vinna með frásagnir í bundnu máli og kynnast einkennum ljóða, til dæmis rími og hryndi.

Lykilhæfni:

Rökræða, ályktun og orðaforði. Nemendur þróa með sér hæfni til að draga ályktanir út frá texta, ræða um mismunandi túlkanir og nota viðeigandi hugtök til að dýpka samtalið um bókmenntir.

Bókmenntaarfurinn:

lesið einfalda texta frá fyrri tímum og sett sig í spor persóna og lesenda í fortíðinni

Brú á milli kynslóða

Bókmenntaarfurinn veitir nemendum innsýn í menningu og sögu þjóðarinnar. Markmiðið er að kynna nemendur fyrir „fyrri tímum“ í gegnum texta og munnlega geymd, svo þeir læri að bera líf og aðstæður fólks í gamla daga saman við eigið líf í nútímanum.

Lykilþættir í þjálfun:

Tenging við fyrri tíma: Nemendur hlusta á og lesa þjóðsögur, ævintýri, draugasögur og Íslendingaþætti. Þeir æfast í að bera saman umhverfi, atburði og líf persóna í gömlum sögum við eigið líf í dag.
Orðaforði og málfar: Unnið er með orðaforða frá fyrri tímum, sem dýpkar skilning á þróun tungumálsins og menningararfsmíðum.
Innlifun og skilningur: Nemendur læra að setja sig í spor fólks frá fyrri kynslóðum og tengja bókmenntir við eigin reynslu, sem eflir samúð og sögulegan skilning.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Rannsóknarvinna og miðlun: Nemendur skoða mismunandi tíðaranda, t.d. með því að ræða við eldra fólk eða horfa á myndbönd. Notast er við samræður, sýnikennslu og orðaforðaleiki til að gera efnið lifandi.
Gagnvirkur lestur: Unnið er með spádóma, hugtakavinnu og úrvinnslu aðalatriða til að tryggja að nemendur nái merkingu eldri texta.
Skapandi nýting: Nemendur kynnast helstu barnabókahöfundum og nýta hugmyndir úr bókmenntaarfinum í eigin ritun og sköpun.

Lykilhæfni:

Gagnrýnin hugsun og áreiðanleiki. Nemendur læra að rýna í heimildir, bera saman ólíka tíma og átta sig á hvernig bókmenntir varðveita menningararfinn og flytja hann á milli kynslóða.

Ljóð:

áttað sig á grunneinkennum ljóða og unnið með innihald þeirra

Rím, hrynjandi og skapandi tjáning

Ljóðakennsla snýst um að opna heim tilfinninga, stemningar og myndmáls í stuttu og hnitmiðuðu máli. Markmiðið er að nemendur kynnist íslenskum ljóðaformum, læri að njóta þeirra með því að lesa og hlusta, og fái tækifæri til að skapa eigin ljóð á skapandi og fjölbreyttan hátt.

Lykilþættir í þjálfun:

Hljómur og form: Nemendur læra að þekkja og nota rím og hrynjandi. Þeir kynnast ólíkum ljóðaformum eins og þulum, vísum og ferskeytlum og æfast í að finna rím í þekktum barnalögum og söngljóðum.
Myndmál og túlkun: Lögð er áhersla á að nemendur skilji hvað myndlíking er og geti fundið hana í ljóðum. Þeir ræða um innihald ljóða og átta sig á að ljóð geta túlkað tilfinningar og hugmyndir á myndrænan hátt.
Menningararfur og sköpun: Nemendur kynnast íslenskum ljóðskáldum og hefðbundnum ljóðagerðum. Samhliða því fá þeir að búa til sín eigin ljóð, hvort sem það er í bundnu eða óbundnu máli.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Gagnvirk úrvinnsla: Nemendur hlusta á upplesin ljóð, flytja þau sjálfir og hlusta á tónlist sem tengist ljóðum. Notast er við samræður og hugmyndavinnu þar sem nemendur safna orðum til að nota í eigin ljóðagerð.
Leikur og þjálfun: Leikið er með rím og ljóðlínur í gegnum athafnamiðað nám og spil. Nemendur hanna jafnvel myndir við ljóðin sín til að dýpka myndlíkinguna og sköpunina.
Orðavinna: Markviss vinna með orðaforða, þar sem nemendur raða upp orðum í ljóðlínur sem geta verið fyndin, bull eða haft skýran boðskap.

Lykilhæfni:

Sköpun, orðaforði og gagnrýnin hugsun. Nemendur þróa með sér næmi fyrir blæbrigðum tungumálsins og læra að meta hvernig tónlist, hrynjandi og orð mætast í ljóðinu.

Ritun

Skrift og frágangur:

dregið rétt til stafs, skrifað skýrt og læsilega og á lyklaborð

Uppbygging texta:

búið til setningar og málsgreinar og notað til þess algengar samtengingar

Listin að móta mál

Skrift er fínhreyfing sem krefst þjálfunar og nákvæmni. Markmiðið er að nemendur nái tökum á tæknilegu hliðinni á ritun svo þeir geti miðlað hugsunum sínum á læsilegan og skipulegan hátt, hvort sem er með blýanti eða á lyklaborð.

Lykilþættir í þjálfun:

Stafagerð og fínhreyfingar: Lögð er áhersla á að nemendur læri að draga alla stafi stafrófsins rétt, bæði hástafi og lágstafi. Þeir æfast í að hafa samræmi í stærð og hlutföllum bókstafa og nota hjálparlínur til stuðnings.
Handfjöllun og líkamsbeiting: Nemendur læra rétt grip á skriffæri og átta sig á tilgangi þess að sitja rétt og vanda vinnubrögðin. Sjálfvirkni í skrift hvers stafs er lykillinn að því að geta síðar einbeitt sér að innihaldi textans.
Frágangur og málgreinar: Nemendur læra grunnatriði í uppsetningu texta, svo sem að hafa bil á milli orða og nota punkt í lok málgreina. Smátt og smátt þróar hver nemandi með sér persónulega og læsilega rithönd.
Stafræn færni: Samhliða handskrift stíga nemendur fyrstu skrefin í fingrasetningu á lyklaborð og læra að rita einföld orð og stutta texta í tölvu.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Markviss þjálfun: Notast er við sýnikennslu og fjölbreytt verkefni sem þjálfa fínhreyfingar, eins og krákustíga og munsturgerð. Innlagnir á stafdrætti eru reglulegar til að tryggja rétt handbragð.
Læsis-fimmuna og leikur: Skrift er fléttuð inn í stöðvavinnu þar sem nemendur nota námsspil, þrautir og athafnamiðað nám til að gera æfingarnar skemmtilegar.
Sjálfsmat og endurgjöf: Nemendur læra að meta eigin framfarir, skoða sína eigin skrift og setja sér markmið um bætingu og nákvæmni.

Lykilhæfni:

Miðlun, árangur og sjálfsþekking. Með vönduðum vinnubrögðum og þrautseigju leggja nemendur grunninn að góðu lestrarlæsi og skapandi miðlun í framtíðinni.

Textategundir og málnotkun:

skrifað ólíkar textategundir og skilur að hverjum texta er ætlað ákveðið hlutverk

Fjölbreytt form og skapandi miðlun

Ritun er lifandi ferli þar sem nemendur læra að laga mál sitt að ólíkum aðstæðum og markhópum. Markmiðið er að nemendur öðlist öryggi í að nýta ritmálið sem verkfæri til að segja sögur, miðla upplýsingum og tjá eigin skoðanir.

Lykilþættir í þjálfun:

Bókmenntatextar: Nemendur æfast í að skrifa sögur með skýrri atburðarás (upphafi, miðju og endi), lýsandi fyrirsögnum og persónusköpun.
Upplýsingatextar: Lögð er áhersla á að skrifa upplýsandi texta um ákveðin viðfangsefni, þar sem notaðar eru skýrar fyrirsagnir og greinargóðar lýsingar til að koma fróðleik á framfæri.
Rökfærslutextar: Nemendur taka sín fyrstu skref í að rökstyðja eigin skoðanir, taka afstöðu til málefna og beita rökum til að skýra mál sitt.
Ritunarferlið: Unnið er með mismunandi stig ritunar, allt frá því að nota fyrirmyndir og drög yfir í skipulagða textagerð byggða á eigin áhugahvöt.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Stigskiptur stuðningur: Kennsla fer fram með sýnikennslu, sameiginlegri ritun og leiðsögn þar til nemandi er tilbúinn til sjálfstæðrar ritunar.
Samþætting og miðlun: Ritunin er tengd upplýsinga- og miðlalæsi þar sem nemendur nýta heimildir og kynna verk sín á „uppskeruhátíðum“.
Skapandi úrvinnsla: Nemendur setja upp fjölbreytt ritunarverk, svo sem örsögur, auglýsingar, lista og kort, og nota ólíkan orðaforða eftir tilgangi hvers texta.

Lykilhæfni: Sjálfþekking, spyrjandi hugarfar og vandvirkni. Nemendur læra að rýna í eigin framfarir, skilja tilgang þess að skrifa og átta sig á því hvernig vandaður frágangur eykur gæði miðlunarinnar.

Tjáning í texta:

sett fram eigin hugmynd í texta, metið og lagfært með eða án hjálpargagna

Frá hugmynd til birtingar

Ritun er meira en að setja orð á blað; hún er ferli sem gerir nemendum kleift að móta hugsanir sínar og bæta þær smátt og smátt. Markmiðið er að nemendur skilji að ritun felur í sér mismunandi skref – allt frá fyrstu hugmynd að fullbúnum texta – og læri að nýta endurgjöf til að ná meiri árangri.

Lykilþættir í þjálfun:

Ritunarferlið: Nemendur kynnast fimm skrefum ritunar: undirbúningi, uppkasti, umritun, yfirlestri og birtingu.
Sjálfsprottin og skapandi ritun: Lögð er áhersla á að nemendur fái frelsi til að koma eigin hugmyndum og skoðunum á framfæri í stuttum, sjálfsprottnum textum.
Leiðsögn og rýni: Nemendur læra að rýna í eigin ritun og nýta leiðsögn frá kennara eða jafningjum til að lagfæra og bæta textann sinn. Þeir nota matslista og fyrirmyndir til að átta sig á hvernig hægt er að gera góðan texta enn betri.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Dagleg ritun og ferlisvinna: Ritun er hluti af daglegu starfi þar sem nemendur spreyta sig á ólíkum verkefnum, svo sem fréttaskrifum, auglýsingum, ljóðum eða sögugerð.
Hjálpargögn og orðasöfn: Notast er við orðaveggi, orðabækur og „sögurammar“ til að styðja við textagerðina. Orðaleikir og spil eru nýtt til að efla hugmyndaflug og orðaforða.
Tjáning og birting: Nemendur fá tækifæri til að sýna eða lesa verk sín, sem eykur metnað og skilning á því að ritun er miðlun til annarra.

Lykilhæfni: Sköpun, sjálfsþekking og árangur. Nemendur þróa með sér þrautseigju við að vinna með sama textann yfir lengri tíma og læra að meta gildi þess að vanda til verka frá upphafi til enda.

Stafsetning og greinarmerkjasetning:

beitt einföldum stafsetningarreglum og eiföldum reglum við greinarmerkjasetningu

Grundvöllur skýrrar ritunar

Réttritun snýst um að fylgja sameiginlegum reglum tungumálsins til að tryggja að texti sé skiljanlegur og vandaður. Markmiðið er að nemendur nái tökum á einföldum stafsetningarreglum og greinamerkjasetningu samhliða því að byggja upp sjálfstæði í eigin textagerð.

Lykilþættir í þjálfun:

Stafsetningarreglur: Nemendur læra undirstöðuatriði eins og hvenær á að nota stóran eða lítinn staf, sérstaklega í upphafi málsgreina og í sérnöfnum manna og dýra. Þeir kynnast einnig reglum eins og ng- og nk-reglunni, n/nn-reglunni og notkun einfaldra og tvöfaldra samhljóða.
Greinamerkjasetning: Lögð er áhersla á rétta notkun punkta í lok málsgreina. Einnig er farið yfir notkun spurningarmerkja, gæsalappa, tvípunkta og annarra algengra merkja til að afmarka texta og skýra merkingu.
Hljóðrétt ritun: Nemendur æfast í að rita stutt orð hljóðrétt, sem er mikilvægt skref í átt að sjálfvirkni í ritun.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Fjölbreytt þjálfun: Notast er við ritunarsmiðjur, sýnikennslu og sameiginlega ritun þar sem kennari veitir leiðsögn. Nemendur fá tækifæri til að æfa sig í að leiðrétta eigin texta og skoða málfar í gegnum leiki, spil og athafnamiðað nám.
Sjálfstæði og orðaforði: Réttritun er tengd auknum orðaforða og sjálfstæðum vinnubrögðum. Nemendur læra að nýta hjálpargögn eins og orðaveggi og handbækur um ritun til stuðnings.

Lykilhæfni: Orðaforði og sjálfstæði. Með því að ná tökum á grunnatriðum réttritunar öðlast nemendur öryggi í að miðla hugmyndum sínum á skýran og réttan hátt.

Mál og málnotkun

Einkenni málsins:

þekkt og rætt ýmis einkenni málsins

Skilningur á grunneiningum og málnotkun

Nám um einkenni málsins miðar að því að nemendur átti sig á hvernig tungumálið er samsett og hvernig það breytist eftir aðstæðum. Markmiðið er að þeir læri að greina á milli hljóða, orða og málsgreina og skilji að málið hefur ólíka birtingarmyndir í ræðu og riti.

Lykilþættir í þjálfun:

Grunneiningar tungumálsins: Nemendur þjálfast í að skilja muninn á bókstaf, hljóði, orði og málsgrein. Þeir læra að klappa atkvæði og átta sig á hvernig orðhlutar og orðamyndun virka.
Hlutverk orða: Lögð er áhersla á að skoða hlutverk mismunandi orða, svo sem heiti á hlutum (nafnorð), orð sem lýsa útliti (lýsingarorð) og orð um það sem er gert (sagnorð).
Málnotkun og blæbrigði: Nemendur læra að þekkja ólíkar leiðir til að tjá sig, t.d. muninn á kveðjum eins og „Hæ“ og „Góðan dag“. Þeir ræða einnig muninn á málnotkun barna og fullorðinna og átta sig á að mál er mismunandi eftir því hvort það er talað eða ritað.
Leikur með merkingu: Unnið er með samheiti, andheiti og myndmál. Nemendur leika sér með orð og merkingu, til dæmis í gegnum rím og orðaleiki.

Kennsluaðferðir og vinnulag:

Samræður og sýnikennsla: Kennari sýnir og útskýrir mismunandi birtingarmyndir tungumálsins, takt og hrynjandi. Notast er við samræður um talmál og ritmál til að dýpka skilning.
Athafnamiðað nám: Nemendur vinna með áhrif orðaforða á tungumálið í gegnum leiki, spil og fjölbreyttar æfingar.
Málhljóð og ritun: Unnið er með tengsl málhljóða og bókstafa til að styrkja grunninn í lestri og ritun.

Lykilhæfni: Orðaforði og leiðsögn. Nemendur þróa með sér næmi fyrir tungumálinu sem hjálpar þeim að velja viðeigandi orð og orðafæri í mismunandi samhengi.

Fjölbreytt málnotkun:

beitt töluðu máli og rutuðu af nokkru öryggi og með orðaforða og málskilningi sem hæfir aldri

Fjölbreytt málnotkun: Mál í mismunandi samhengi

Málnotkun snýst um að nemandinn átti sig á því að við tölum og skrifum á mismunandi hátt eftir því við hvern við tölum og í hvaða tilgangi. Á þessu fyrsta stigi er áherslan á að þekkja grunnatriði í kurteisi og muninn á talmáli og ritmáli.

Námsmarkmið (Nemandi getur):

Viðeigandi kveðjur: Nemandinn þekkir og notar algengar kveðjur (t.d. „Hæ“ og „Góðan daginn“) og áttar sig á því hvenær þær eiga við.
Munur á málnotkun: Nemandinn veltir fyrir sér og ræðir muninn á því hvernig börn og fullorðnir tala. Hann byrjar að átta sig á því að fólk notar mismunandi orðfæri í ólíkum hópum.
Talmál vs. ritmál: Nemandinn sýnir skilning á því að það er munur á því hvernig við tölum saman dags daglega og hvernig texti er settur upp í bókum eða verkefnum.
Blæbrigði málsins: Nemandinn tekur eftir og ræðir um mismunandi blæbrigði í máli, svo sem raddblæ og orðaval, sem hefur áhrif á hvernig skilaboð komast til skila.

Dæmi um vinnulag og kennsluaðferðir:

Hlutverkaleikir: Nemendur æfa sig í mismunandi félagslegum aðstæðum, t.d. að panta í búð, heilsa vini eða tala við skólastjóra, til að prófa ólíka málnotkun.
Samræður um dæmi: Skoðuð eru dæmi úr barnabókum eða myndböndum þar sem persónur tala á ólíkan hátt og rætt hvers vegna það er.
Orðasöfnun: Safnað er saman mismunandi kveðjum og kurteisisorðum sem notuð eru í skólanum og heima.

Lykilhæfni: Sjálfsvitund og félagsfærni. Með því að skilja fjölbreytileika málsins verður nemandinn færari í samskiptum og lærir að laga tjáningu sína að þeim sem hlusta.

Sköpunarkraftur:

áttað sig á sköpunarmætti tungumálsins svo sem með því að ríma og fara í orðaleiki

Ímyndunarafl og tjáning

Sköpunarkraftur snýst um að virkja ímyndunaraflið og gefa nemendum tækifæri til að tjá sig á persónulegan og frumlegan hátt. Á þessu stigi er lögð áhersla á að nemandinn fái að njóta þess að skapa án strangra krafna um tækni, heldur sé ferlið og gleðin í fyrirrúmi.

Námsmarkmið (Nemandi getur):

Tjáning í gegnum myndir og orð: Nemandinn teiknar myndir og segir sögu út frá þeim. Hann notar teikningar sem leið til að miðla hugmyndum sínum áður en ritað mál tekur við.
Leikur með form: Nemandinn tekur þátt í skapandi starfi þar sem hann fær að prófa sig áfram með ólík tjáningarform, svo sem leik, liti og einfalda textagerð.
Sjálfsprottin sköpun: Nemandinn sýnir frumkvæði í að búa til eitthvað nýtt, hvort sem það er stutt saga, vísir að ljóði eða myndræn framsetning á eigin reynslu.

Dæmi um vinnulag og kennsluaðferðir:

Skapandi ritun og teikning: Notast er við opnar verkefnatillögur þar sem engin ein rétt lausn er til. Nemendur fá að „skrifa“ og teikna sögur þar sem ímyndunaraflið fær að njóta sín.
Samþætting listgreina: Sköpunarkrafturinn er efldur með því að tengja íslenskuna við myndmennt, tónlist eða leikrænni tjáningu.
Hvatning og frelsi: Lögð er áhersla á að skapa öruggt umhverfi þar sem nemendur þora að deila sínum skapandi hugmyndum án ótta við gagnrýni.

Lykilhæfni: Sköpun og sjálfstraust. Með því að virkja sköpunarkraftinn strax í upphafi námsins lærir nemandinn að treysta eigin hugmyndum og finna sína einstöku rödd í tungumálinu.

Orðflokkar:

áttað sig á mismunandi hlutverki nafnorða, lýsingarorða og sagnorða

Grunneiningar málsins

Á fyrsta stigi námsins læra nemendur að átta sig á hlutverki orða á einfaldan hátt. Í stað flókinnar beygingafræði er lögð áhersla á að flokka orð eftir því hvað þau merkja (hlutir, gerðir eða eiginleikar).

Námsmarkmið (Nemandi getur):

Nafnorð (Heiti): Nemandinn getur nefnt dæmi um orð yfir eitthvað sem hægt er að snerta eða sjá, svo sem heiti á hlutum, fólki og dýrum.
Lýsingarorð (Eiginleikar): Nemandinn þekkir orð sem lýsa útliti eða eiginleikum hluta og getur notað þau til að dýpka frásögn sína (t.d. stór, rauður, glaður).
Sagnorð (Gjörðir): Nemandinn getur fundið orð yfir það sem einhver gerir eða það sem gerist í stuttum texta eða leik.
Orðhlutar: Nemandinn tekur þátt í að skoða hvernig sum orð eru samsett úr tveimur smærri orðum.

Dæmi um vinnulag og kennsluaðferðir:

Málfræði í samhengi: Notaðar eru vandaðar barnabækur til að benda á ólík hlutverk orða í sögum.
Leikir og hreyfing: Nemendur fara í „hlutaleit“ (nafnorð), gera „skipanir“ (sagnorð) eða lýsa hlutum í poka (lýsingarorð).
Orðasöfnun: Búnir eru til orðaveggir þar sem orðum er raðað upp eftir hlutverki þeirra til að styðja við ritun og tal.

Lykilhæfni: Orðaforði og ályktunarfærni. Með því að þekkja grunnhlutverk orða verður nemandinn færari í að byggja upp merkingarbærar málgreinar og skilja flóknari texta.

Orðtök og málshættir:

leikið sér með margræðni tungumálsins svo sem í gegnum orðtök, einfalda málshætti og föst orðasambönd

Myndmál og viska

Vinna með orðtök og málshætti á fyrsta stigi snýst um að kynna nemendur fyrir því að tungumálið getur haft aðra merkingu en þá bókstaflegu. Lögð er áhersla á að nemendur kynnist algengum orðatiltækjum sem hluta af daglegu máli og menningu.

Námsmarkmið (Nemandi getur):

Kynning á hugtökum: Nemandinn kynnist algengum orðtökum og málsháttum í gegnum hlustun og samræður.
Myndmál: Nemandinn áttar sig á því að orðtök og málshættir hafa yfirfærða merkingu (myndmál) sem er önnur en bókstafleg merking orðanna.
Skilningur í samhengi: Nemandinn getur rætt um merkingu einfaldra málshátta og orðtaka sem koma fyrir í sögum eða daglegu starfi.

Dæmi um vinnulag og kennsluaðferðir:

Sögur og vísur: Notast er við texta þar sem orðtök og málshættir koma fyrir náttúrulega og merkingu þeirra velt upp í sameiningu.
Skapandi túlkun: Nemendur teikna myndir af bókstaflegri merkingu orðtaks (t.d. „að vera með bakið í vegginn“) og ræða svo hvað það þýðir í raun og veru.
Orðasöfnun: Safnað er saman málsháttum sem nemendur heyra eða finna og búnir til „málsháttaveggir“ eða spil til að efla skilning.

Lykilhæfni: Orðaforði og ályktunarfærni. Með því að læra orðtök og málshætti eflist málskilningur nemandans og hann lærir að njóta blæbrigða tungumálsins á dýpri hátt.

Gögn og hjálpartæki:

raðað í stafrófsröð og gert sér gein fyrir notakgildi þess við leit og skipulag

Stuðningur við nám og ritun (Stig 1.1)

Markmiðið er að nemendur átti sig á því að til eru tól og gögn sem geta hjálpað þeim við lestur, ritun og skilning. Á þessu stigi er áherslan á að kynna nemendur fyrir grunnhjálpargögnum í skólastofunni og hvernig þau eru nýtt.

Námsmarkmið (Nemandi getur):

Nýting hjálpargagna: Nemandinn nýtir leiðbeiningar og fyrirmyndir við textaskrif, svo sem að líta á stafaborð eða orðalista.
Skipulag með myndum: Nemandinn getur notað teikningar, orð og einföld kort til að skipuleggja ritun sína og meta framvindu hennar.
Orðaveggir og bækur: Nemandinn þekkir og notar hjálpargögn í umhverfinu, eins og orðaveggi og orðabækur, til að finna stafsetningu eða merkingu orða.
Sjálfstæði í vinnu: Nemandinn byrjar að sýna sjálfstæði í vinnubrögðum með því að leita í gögn í stað þess að spyrja strax um aðstoð.

Dæmi um vinnulag og kennsluaðferðir:

Gerð hjálpargagna: Nemendur taka þátt í að búa til orðaveggi eða hugtakakort sem hanga uppi í skólastofunni.
Sýnikennsla: Kennarinn sýnir markvisst hvernig á að fletta upp í einföldum orðabókum eða nota stafsetningarforrit og stafræna miðla.
Athafnamiðað nám: Nemendur vinna verkefni þar sem þeir verða að nýta ákveðin hjálpargögn til að ljúka vinnunni.

Lykilhæfni: Sjálfstraust og sjálfsþekking. Með því að læra að nota hjálpartæki eflist trú nemandans á eigin getu og hann verður meðvitaðri um hvaða leiðir hjálpa honum best við að læra.

Page updated

Report abuse