Tomasz Gęsiak
architekt
architekt
Centrum lokalne, które łączy zamiast dzielić - Projekt Konkursowy. Zrównoważone centrum lokalne Zabjelo w Podgoricy to miejsce, w którym przychodnia, sale wykładowe i przestrzeń społeczna dzielą jeden główny hol, jedno naturalne światło i jeden otwarty plac. Budynki o funkcji mieszanej zazwyczaj projektuje się przez rygorystyczny podział. Typowym rozwiązaniem jest osobne wejście, niezależny korytarz, odrębna winda — wszystko po to, by wykreować zamknięte, hermetyczne strefy. W efekcie powstają dwie lub więcej grup użytkowników, które nigdy się nie spotykają, choć każdego dnia mijają się w odległości zaledwie kilku metrów, pozostając w izolacji narzuconej przez architekturę. Koncepcja centrum lokalnego dla podgorickiego Zabjela zaczyna się od odważnego odwrócenia tego zachowawczego założenia i od pytania postawionego wprost: jak sprawić, by człowiek idący na rutynowe badanie medyczne i człowiek zmierzający na popołudniowy wykład znaleźli się w tym samym miejscu, zamiast rozejść się dwoma osobnymi, anonimowymi ciągami? Odpowiedzią jest jeden zdecydowany gest przestrzenny — załamanie bryły. To celowe zagięcie struktury budynku nie jest jedynie zabiegiem formalnym, ale przede wszystkim potężnym narzędziem społecznym. Dzięki niemu geometria obiektu naturalnie kieruje wszystkich odwiedzających do centralnego, przeszklonego łącznika. To właśnie w tym strategicznym punkcie krzyżują się ścieżki pacjentów, lokalnych działaczy, uczestników wydarzeń kulturalnych i zwykłych przechodniów. Zamiast budować niewidzialne mury, architektura zaprasza do interakcji, tworząc tętniące życiem, wspólne serce budynku. Dzielona przestrzeń wejściowa, zacieranie się granic między poszczególnymi strefami i widok na ten sam dziedziniec sprawiają, że wizyta w ośrodku zdrowia i wyjście do centrum kultury stają się elementami tego samego, integrującego doświadczenia miejskiego.
Projekt przedstawia wizję nowoczesnego kompleksu mieszkaniowego, który harmonijnie integruje architekturę z naturą. To miejsce, w którym mieszkańcy mogą cieszyć się komfortem, estetyką i bliskością zieleni, tworząc idealne warunki do życia, relaksu i integracji społecznej. Budynki wyróżniają się nowoczesną architekturą – prostymi formami z dużymi przeszklonymi fasadami, które zapewniają doskonałe naturalne doświetlenie wnętrz. Elewacje utrzymane są w neutralnej kolorystyce, podkreślonej ciepłymi odcieniami drewna.
Projekt Black & White, stworzony z myślą o Biennale Architektury w Tallinie 2026, stanowi manifest nowoczesnej architektury, która w swoim rygorystycznym, kwadratowym planie odnajduje odpowiedź na wyzwanie budowania obiektów o wysokiej wartości estetycznej przy znacząco ograniczonym budżecie. Projekt ten jest dowodem na to, że świadoma dyscyplina kosztowa może stać się kreatywnym bodźcem do tworzenia silnych, minimalistycznych przekazów, które nie tracą na monumentalności. Nawiązując do klasycznego kontrastu europejskiej elegancji, koncepcja operuje czytelną geometrią kwadratu, wprowadzającą strukturalny porządek w zastaną przestrzeń miejską. Kwadrat wybrano jako najbardziej podstawową formę, która podświadomie komunikuje widzowi ład przestrzenny i trwałość bryły. Odczucie objętości osiągnięto poprzez wyrazisty, niemal graficzny kontrast zewnętrznej bieli masztów i powiewających flag z aurą tajemniczości, którą wprowadza czerń centralnego panelu informacyjnego, tworząc w efekcie silny punkt orientacyjny w skali placu.
Nowoczesna elegancja spotyka się tu z kojącą, organiczną prostotą, tworząc spójną opowieść o współczesnym designie wnętrz. Projekty te charakteryzują się jasną, stonowaną paletą barw opartą na bieli, ciepłych odcieniach naturalnego drewna oraz subtelnych akcentach szałwiowej zieleni. Centralne punkty przestrzeni nocnych bazują na minimalistycznych formach – od niskich, drewnianych łóżek po eleganckie, ryflowane przeszklenia, które nadają wnętrzom lekkości. Duży nacisk kładziony jest na płynne przenikanie się stref oraz bliskość natury, co podkreślają wysokie przeszklenia wpuszczające do środka mnóstwo światła dziennego i widoki na bujną zieleń tarasów. Z kolei strefa łazienkowa udanie łączy surowy charakter betonu z ciepłem drewna i nowoczesnymi, czarnymi profilami kabin prysznicowych typu walk-in, dopełniając całość organicznymi akcentami roślinnymi. Całość tworzy harmonijną przestrzeń inspirowaną duchem japońskiego minimalizmu i nowoczesnego luksusu, idealną do codziennego wyciszenia i relaksu.
Wnętrze świątyni stanowi harmonijne połączenie nowoczesnych rozwiązań przestrzennych z odniesieniami do tradycyjnej architektury sakralnej. Centralnym motywem przestrzeni jest wyeksponowana konstrukcja drewnianych belek klejonych, które zbiegają się promieniście w jednym punkcie zwornikowym, zawieszonym wysoko pod dachem. To nie tylko element konstrukcyjny, ale także symboliczny – nawiązujący do idei wspólnoty, jedności i Boskiego centrum, ku któremu zmierza całe założenie przestrzenne. Geometria wnętrza wynika bezpośrednio z układu zewnętrznego – dach o czterech połaciach, oparty na nieregularnym sześcioboku, przenosi swój dynamiczny rytm do wnętrza. W efekcie przestrzeń nasycona jest ruchem linii i światła, ale nie traci przy tym sakralnego spokoju. Rytmiczne rozmieszczenie belek tworzy czytelną strukturę, która nadaje wnętrzu porządek i sprzyja skupieniu. Światło dzienne wpada przez przeszklenia umieszczone w szczytach dachowych – szczególnie dobrze widoczne jest to od strony wschodniej, gdzie duży trójkątny świetlik rozjaśnia prezbiterium. Dzięki temu przestrzeń nabiera naturalnego, duchowego wymiaru – światło nie tylko doświetla wnętrze, ale też symbolicznie prowadzi ku górze, ku transcendencji. Prezbiterium zostało zarysowane poprzez cofnięcie i wyodrębnienie ściany tylnej w charakterystycznym, uproszczonym kształcie domu. W jego centrum znajduje się nisza przeznaczona na ołtarz główny.
Forma przestrzenna znaku to tradycyjna arabska łódź żaglowa Dhow wpływająca do zatoki a nocą przy odpowiednim podświetleniu głównej konstrukcji przechodzi w formę półksiężyca wybijającego się nad horyzontem witając przybywających do miasta, mówiącą dużo o miejscu w którym została zlokalizowana. Poprzez swoją wysokość mówi o skali, a kształt nawiązujący do tradycji żeglugi przypomina o położeniu miasta. Forma konstrukcji jest oparta na przestrzennej kratownicy trójkątów o zwężeniu na wierzchołkach, gdzie dolny wierzchołek mocowany przegubowo do podłoża daje możliwość reagowania materiału (stali) na występujące w zadanej lokalizacji wiatry oraz zmiany temperatur. Całość konstrukcji jest spięta wiotkimi cięgnami w układzie wschód zachód. W części zachodniej (od zatoki) w formie tradycyjnego rozwiązania konstrukcji – linearnego, w części wschodniej w nowoczesnej formie w zdwojonym układzie lin w kształcie litery Y z naprzemiennym mocowaniem. Układ ten symbolizuje tradycyjne podejście z nad morza do nowej futurystycznej dzielnicy przez formę przestrzenną sugerującą miejsce przejścia. Wysokość konstrukcji przyjęto: 135,00 m Rozmiar ramion mocowania cięgien: część zachodnia 55,0m, w części wschodniej 50,0m Konstrukcja wraz z jej fundamentem zawiera się w granicach zadanej lokalizacji. Efekt iluminacji dziennej zostanie osiągnięty poprzez wykończenie warstwą malarską elementów konstrukcji ( o parametrach maksymalnie odbijających światło słoneczne ). Efekt iluminacji nocnej zostanie osiągnięty poprzez podświetlenie konstrukcji punktowo oraz smugowo od dołu z reflektorów zlokalizowanych przy mocowaniach konstrukcji do podłoża. Fundament konstrukcji zostanie wykonany z elementów żelbetowych, zrównanych z terenem zieleni, oparty na systemie pali żelbetowych stabilizujących całość konstrukcji w gruncie. ZOBACZ WIĘCEJ
Na zdjęciu widzimy przestronny i nowoczesny salon, który stanowi doskonały przykład aranżacji wnętrz apartamentu. Wnętrze jest jasne, pełne naturalnego światła dzięki dużym oknom sięgającym od podłogi do sufitu, które zapewniają panoramiczny widok na zewnątrz. Podłoga z jasnego drewna ociepla wnętrze, tworząc przytulną atmosferę. W centralnej części salonu znajdują się wygodne, kremowe sofy, ustawione wokół niskich, minimalistycznych stolików, które sprzyjają relaksowi lub spotkaniom towarzyskim. Na jednej ze ścian znajduje się nowoczesna zabudowa z telewizorem, a obok niej duża, kolorowa biblioteka. Książki w różnych odcieniach pomarańczu, niebieskiego i żółtego wprowadzają ożywienie do przestrzeni i nadają wnętrzu indywidualny charakter. Z lewej strony widzimy nowoczesny, prosty stół jadalniany z eleganckim, metalowym krzesłem oraz ozdobą w postaci miski z owocami i rośliny doniczkowej. Nad stołem wisi duża, designerska lampa, która podkreśla nowoczesny styl pomieszczenia. Aranżacja wnętrza łączy funkcjonalność z estetyką, tworząc przestrzeń idealną do odpoczynku, jak i pracy czy spotkań z bliskimi. ZOBACZ WIĘCEJ
Prezentowane wnętrze koncepcji MICRO HOUSE to prawdziwy przykład elegancji w prostocie. Przestrzeń, mimo swojego minimalistycznego wystroju, emanuje komfortem i spokojem, które są wynikiem przemyślanego projektowania oraz harmonii z otaczającą przyrodą. Centralnym punktem tego wnętrza jest łóżko, zlokalizowane bezpośrednio przy wielkoformatowych oknach sięgających od podłogi do sufitu, oferujących niesamowity widok na otaczający krajobraz – w tym przypadku zrelaksowany oceaniczny horyzont. Transparentność i otwartość przestrzeni sprawiają, że wnętrze dosłownie łączy się z naturą, zapewniając ciągły kontakt z zewnętrznym światem, jednocześnie chroniąc intymność i prywatność dzięki lekkim, powiewającym zasłonom. Drewniany sufit z delikatnym oświetleniem LED tworzy przyjemny, ciepły klimat, kontrastując z surowością szkła i prostotą łóżka. Ten detal pokazuje, że komfort można osiągnąć bez zbędnych dodatków – wystarczy połączenie naturalnych materiałów i odpowiednio zaprojektowanej przestrzeni. Wnętrze to doskonale wpisuje się w filozofię MICRO HOUSE – mniej znaczy więcej. Dzięki eliminacji zbędnych elementów, przestrzeń staje się miejscem odpoczynku dla ciała i umysłu, a jednocześnie jest maksymalnie funkcjonalna. To idealne rozwiązanie dla tych, którzy cenią sobie życie w bliskim kontakcie z naturą, jednocześnie nie rezygnując z nowoczesnych udogodnień. Architektura ta pokazuje, jak nowoczesny design może współgrać z naturą, oferując równocześnie wygodę, estetykę i zrównoważone podejście do życia. ZOBACZ WIĘCEJ
Czy możliwe jest, aby całe miasto zmieściło się w jednym budynku? Projekt autorstwa Tomasza Gęsiaka to odważna odpowiedź na to pytanie. Wieżowiec o wysokości 2 kilometrów to nie tylko futurystyczna wizja, ale i realna propozycja rozwiązania problemów, z którymi mierzą się współczesne miasta. Zamiast niekontrolowanego rozlewania się zabudowy na tereny zielone i rolnicze, całość funkcji mieszkaniowych, usługowych i rekreacyjnych została skondensowana w jednym, monumentalnym obiekcie. Budynek działa jak „superjednostka” urbanistyczna, w której znajduje się to, co zwykle jest rozproszone po całym mieście – mieszkania, biura, sklepy, restauracje, strefy kultury, rekreacji i zieleni. Takie rozwiązanie nie tylko chroni otaczający krajobraz, ale też redukuje koszty infrastruktury – zamiast rozbudowywać kilometry dróg, sieci wodociągowych czy energetycznych, wszystkie instalacje skupione są w jednym organizmie architektonicznym.
Projekt powstał jako koncepcja zabudowy małej - standardowej działki w Dubaju, przeznaczony dla średniej klasy. Największym zadaniem projektu było rozdzielenie funkcji wewnętrznych budynku przy zachowaniu kameralności środka. Rozdzielono funkcję: dzienną i nocną oraz dodatkowo wydzielono funkcję techniczną: garaż, służbówkę, gabinet i pomieszczenia techniczne. Aranżacja budynku na działce powoduje natrualne wydzielenie dwóch atriów: zewnętrznego - podjazd, wejście, ogrodzenie, zieleń oraz wewnętrznego - rekreacja mieszkańców. Strefa nocna została zlokalizowana na I piętrze rezdyencji w celu wydzielenia jej wizualnego - zapewnienia prywatności użytkowników a zareazem otwarcia na patrio wewnętrzne przez wewnętrznie otwarty taras, zadaszenia parteru części dziennej. Taras posiada własne niezależne zejście do ogrodu - dziedzińca wewnętrznego.
Architektura zaczyna się na poziomie koncepcji i idei. W tej sekcji dzielę się swoimi tekstami, refleksjami i opiniami na temat urbanistyki, procesów społecznych i praktyki projektowej. Czerpiąc z ponad dwudziestoletniego doświadczenia rynkowego, przyglądam się, dokąd zmierzają nasze miasta – i zapraszam do lektury i wymiany myśli. AKTYWNOŚĆ
Jestem architektem z ponad dwudziestoletnim stażem, absolwentem Politechniki Krakowskiej i członkiem Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP. Łączę pasję projektowania z głębokim zrozumieniem procesów miejskich i społecznych. Patrzę na architekturę nie tylko przez pryzmat bryły, ale jako na żywy ekosystem stworzony dla ludzi. Tworzę rozwiązania oparte na twardej praktyce, doświadczeniu i realnych potrzebach współczesnych miast.