Voor het laatste nieuws
De praktische uitvoering van alle afspraken uit het Klimaatakkoord gebeurt in de zogenoemde Uitvoeringsoverleggen. De verantwoordelijkheid daarvan ligt bij de betrokken departementen.
Onder voorzitterschap van Ed Nijpels is er ook een Voortgangsoverleg Klimaatakkoord, dat de samenhang in de uitvoering bewaakt. Dit overleg is ingesteld door toenmalig minister Wiebes van Economische Zaken en Klimaat (EZK). De minister van Economische Zaken en Klimaat is ook eindverantwoordelijke.
Meer uitleg over de uitvoering staat de webpagina Uitvoering van het Klimaatakkoord.
Veel informatie over het Klimaatakkoord is te vinden op een gelijknamige website. De inhoud op die website valt onder de verantwoordelijkheid van het Voortgangsoverleg Klimaatakkoord. Daarbij geldt als kanttekening dat niet alle documenten en artikelen officiële overheidsstukken zijn. Voor de duidelijkheid wordt vermeld dat het ministerie van Economische Zaken en Klimaat de technische ondersteuning faciliteert.
Op een webpagina van klimaatakkoord.nl staan verwijzingen naar diverse documenten. Het betreft onder meer
De volledige tekst van het Klimaatakkoord zoals dat op 28 juni 2019 werd gepresenteerd. Dat document telt 250 pagina's.
De publicatie 'Het Klimaatakkoord in (meer) dan 70 vragen'. Het betreft een door het ministerie van Economische Zaken en Klimaat opgestelde samenvatting.
De brief van het kabinet aan de Tweede Kamer.
De brief van de voorzitter van het Klimaatberaad, Ed Nijpels, aan de Tweede Kamer.
De brief van de voorzitter van het Klimaatberaad, Ed Nijpels, aan deelnemers van het Klimaatakkoord.
In het Klimaatakkoord zijn meer dan 100 partijen overeengekomen om samen te werken aan de doelstelling om in 2050 de CO2-uitstoot in Nederland met 49% te hebben verlaagd ten opzichte van het niveau in 1990. Dat betekent op nationaal niveau een reductie met 48,7 Megaton. Er zijn 5 taakgebieden benoemd waar een taakstelling aan is verbonden. Bij de elektriciteitsproductie is de reductiedoelstelling 20,2 Megaton of 41% van het totaal; ten aanzien van industriële productie is de reductiedoelstelling 14,3 Megaton of 30% van het totaal; ten aanzien van mobiliteit is de reductiedoelstelling 7,3 Megaton of 15% van het totaal; ten aanzien van landbouw en landgebruik is de reductiedoelstelling 3,5 Megaton of 7% van het totaal; ten aanzien van de gebouwde omgeving is de reductiedoelstelling 3,4 Megaton of 7% van het totaal.
Die indeling komt terug in hoofdstukken van het Klimaatakkoord. Die zijn apart te downloaden. De informatie daarover is te vinden op een aparte webpagina. Daar staan de navolgende onderwerpen en de daarbij opgenomen "afspraken in een notendop":
Elektriciteit: In 2030 komt 70 procent van alle elektriciteit uit hernieuwbare bronnen. Dat gebeurt met windturbines op zee, op land en met zonnepanelen op daken en in zonneparken. Tegelijk groeit de vraag naar elektriciteit. Auto’s worden elektrisch, de industrie vervangt olie en gas door schone stroom. Gebouwen gaan van het gas af en zullen meer stroom nodig hebben voor verwarmen en koken.
Omdat de stroomvoorziening meer afhankelijk wordt van het grillige weer zijn veel maatregelen nodig om de levering betrouwbaar te houden.
Gebouwde omgeving: In 2050 moeten 7 miljoen woningen en 1 miljoen gebouwen van het aardgas af. Dat betekent isoleren en gebruikmaken van duurzame warmte en elektriciteit. Er moet flink wat gebeuren, maar daar is 31 jaar de tijd voor. Als eerste stap moeten in 2030 de eerste 1,5 miljoen bestaande woningen verduurzaamd zijn.
Dat gaat wijk voor wijk, maar wel in een steeds hoger tempo. De gemeentes weten in 2021 welke wijk, wanneer aan de beurt is. Bewoners worden daarbij betrokken. Het is de bedoeling dat de investering in verduurzaming betaald kan worden uit de opbrengst van een lagere energierekening.
Industrie: In 2050 is de industrie circulair en stoot vrijwel geen broeikasgas meer uit. De fabrieken draaien dan op duurzame elektriciteit uit zon en wind of energie uit aardwarmte, waterstof en biogas. De grondstoffen komen uit biomassa, reststromen en -gassen. De restwarmte gebruikt de industrie zelf of levert die aan de tuinbouw of gebouwen en woningen. De industrie is dan naast gebruiker van energie ook producent en buffer van energie.
In 2030 moet de industrie al flink minder CO2 uitstoten. Dat is een tussenstap op weg naar volledige duurzaamheid. Veel van de nieuwe manieren van produceren staan nog in de kinderschoenen en zijn nog te duur. Bedrijven investeren zelf in deze vernieuwing. Er is ook subsidie om de ontwikkeling op gang te krijgen. Op die manier kan de industrie uitgroeien tot de meest CO2-efficiënte industrie in Europa, en wel op een manier die de internationale concurrentiepositie niet in gevaar brengt.
Landbouw en landgebruik: In 2050 moet de landbouw en het landgebruik klimaatneutraal zijn. Een ingewikkelde uitdaging, daar een deel van de uitstoot van broeikasgas niet te vermijden is: koeien produceren methaan en uit kunstmest komt lachgas vrij, beide broeikasgassen. Anderzijds legt de sector ook CO2 vast: in de bomen, de bodem en het gras. Dat draagt weer bij aan de reductiedoelstelling.
Het klimaatbeleid staat ook niet op zichzelf, maar is onderdeel van de noodzakelijke verduurzaming van onze voedselproductie en -consumptie. Er is dan ook zo veel mogelijk synergie gezocht met andere doelen, zoals beschreven in de visie Landbouw, Natuur en Voedsel ‘Waardevol en verbonden’. Voor ondernemers is dit van groot belang, omdat de verschillende maatregelen samenkomen op het boerenerf. Een integrale aanpak maakt de slagingskans groter.
Mobiliteit: Mobiliteit in 2050 is emissieloos en van hoge kwaliteit. Nog niet alle oplossingen zijn voorhanden. Bijvoorbeeld voor het vrachtvervoer. Maar het moet wel schoner, slimmer en dus anders. Hierover zijn tientallen afspraken gemaakt tussen betrokken partijen en de overheid. Die zorgen dat er voor 2030 structurele veranderingen in gang worden gezet. Elektrisch rijden is daarbij belangrijk.
Samenhang tussen sectoren: Sommige onderwerpen spelen in een aantal of in alle sectoren tegelijk. Om de transitie naar een CO2-arme samenleving te maken is op een groot aantal terreinen afstemming nodig. Denk aan afstemming van het elektriciteitssysteem en transport, maar ook arbeidsmarkt en scholing, en kennis en innovatie.
Over de totstand koming van het Klimaatakkoord is hier informatie te vinden. Daar staat onder meer dat "De gesprekken om tot een Klimaatakkoord te komen, ..... in 2018 en 2019 (hebben) plaatsgevonden aan vijf sectortafels en één overkoepelende tafel, het Klimaatberaad. Daarnaast bestond er een aantal taakgroepen.
Alles gebeurde in opdracht van het kabinet, dat de regie had over de totstandkoming van het Klimaatakkoord. Het klimaatbeleid is een gezamenlijke opgave van de ministeries van Economische Zaken en Klimaat (EZK), Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK), Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) en Infrastructuur en Waterstaat (IenW)."
Ten aanzien van duurzame energieopwekking op land hebben gemeenten de specifieke rol dat deze in regionaal verband een Regionale EnergieStrategie (RES) dienen op te stellen. Door de rijksoverheid zijn daartoe 30 regio's bepaald. Zie verder de afzonderlijke pagina over de Regionale EnergieStrategie (RES).