Verhalen van oud-leden

Een ligplaats had ik niet maar wel een stel vrienden die met hun schepen in een grind gat in Oosterbeek lagen. Daar was ik van harte welkom en ben ik bij een vriend langszij gaan liggen. Toen kon het feest beginnen!!! Een toilet, douche, keuken, generator, omvormer, accu's, enz. had ik nog niet maar wel een hele hoop vettigheid en rommel dus werk genoeg!!!Na zes maanden klussen en genieten op mijn nieuwe aanwinst werd de rust hevig verstoord...

Lees verder in Scheepsnar nummer 2 april 2007

Anouska a/b Toras

Ruim vier jaar geleden heb ik een leuk hoekhuis gekocht uit 1925. Hoewel ik het een erg leuk huisje vond begon ik steeds meer het gevoel te krijgen vast te zitten en een soort van vrijheid en ruimte om me heen te verlangen. Tja wat dan? Zomaar je huis verkopen?

En dan? Een ander huis? Dat leek me niet de oplossing voor mijn onrustige gevoel.

Mijn vader heeft een sleepbootje en een ijsselaak, maar meer voor recreatiedoeleinden en met vaste ligplek. Pas toen ik door vrienden meer in het botenwereldje terecht gekomen ben en zag en meemaakte hoe het er daar aan toe ging, ben ik bij mezelf gaan afvragen of ik ook op een boot zou kunnen wonen. De vrijheid, ruimte en de eenvoudigere manier van leven spraken mij erg aan, maar de andere kant is natuurlijk het gedoe met het niet hebben van een ligplek (de meeste gemeenten staan niet te juichen bij de komst van woonboten) en de vraag of ik het zou gaan redden in m’n eentje met mijn beperkte technische kennis.

Lees verder in Scheepsnar nummer 1 november 2006