Epiloog

Tot besluit, 17 juni 2018


Motto: Wie goed doet, wie goed ontmoet


Zo we zijn weer thuis en hebben al weer drie nachten in het eigen bed geslapen. Het eerste wat me daarbij opvalt is de rust en het comfort van de eigen omgeving. Wat ik mis zijn de leerlingen, de collega's en de hectiek. Overdag ben je steeds alert geweest, dat er geen ongelukken gebeuren, dat er geen ruzietjes ontstaan en dat alle activiteiten zich binnen de afgesproken tijdsmarges afspelen.

Ik denk dat het zo'n 40 jaar geleden is dat ik als student van de kweekschool op uitnodiging van mijn vriendin meeging op een schoolkamp naar Lunteren. Dat vond ik toen heel enerverend, helemaal toen er tijdens een boswandeling met een groepje leerlingen luid knorrend vlak voor ons een gezin wilde zwijnen de weg overstak, de kleintjes met hun pyjamaatjes nog aan. Ik had gehoord dat moederzwijnen met kroost nog wel eens agressief konden reageren. Dus verzocht ik de leerlingen die, vertederd door de kleine zwijntjes, het liefst achter ze aan waren gerend, heel stil te blijven. Gelukkig bleef deze bijzondere ontmoeting zonder gevolgen.

Deze week loop ik weer bij Lunteren met een groep leerlingen door het bos en in de kern is er niets veranderd. In de rol van leerkracht/begeleider ben je ervoor verantwoordelijk dat de kinderen die je onder je hoede hebt, een fijne en veilige tijd hebben en positieve ervaringen opdoen in deze dagen, die ze nog langs bij zich zullen dragen en waar ze ook in de toekomst hopelijk op een positieve manier aan terugdenken. Daarom is dit ook zo'n leuk en zinvol werk. Het mooie van een aantal dagen samen op pad is dat je je met elkaar in een hogedrukpan bevindt, doordat je 24 uur per dag op elkaar bent aangewezen. Aan jonge stelletjes wordt ook vaak het advies gegeven om eerst eens samen met elkaar op vakantie te gaan, voor te gaan samenwonen. Na een week weet je wie de ander is en wat je aan elkaar hebt, maar ook dat je elkaar nodig hebt om er een goeie tijd van te maken. Daarnaast zie ook dat als de leerlingen eenmaal uit de eigen comfortzone zijn gehaald er al veranderingen in het gedrag en gewoontes optreden. Een mooi voorbeeld is de mobiele telefoon. In Nijmegen spraken we af dat de mobiele telefoons tijdens het fietsen in de auto bleven. Een storm van protest ging op, maar wij weken niet. Dit betekende dat ze ook tijdens de stops niet de beschikking hadden over de telefoon. Met als gevolg dat ze meer op elkaar aangewezen waren om de tijd door te brengen, dus ontstonden er gesprekken en leerden ze elkaar sneller kennen. De andere dagen hebben we ze niet meer om de telefoon horen roepen. Een verademing.

Deze week hebben de jongens elkaar ook leren kennen en dat ging soms wel eens grauw en een snauw, zeker in het begin, maar uiteindelijk is alles steeds in der minne geschikt en ontstond er begrip voor de persoon van de ander. Daarbij moet een groot compliment uitgaan naar de begeleiders, die continue alert waren en veel misverstanden in de kiem wisten te smoren. Vaak met een grap of juist door begrip voor het standpunt van de ander te vragen of aan te geven wat een opmerking teweeg kan brengen bij een ander. Die pedagogische kwaliteiten hebben ongetwijfeld bijgedragen aan het succes van deze tocht. Wij bieden de leerlingen vertrouwen en ondersteuning en dagen de leerlingen daarnaast uit in hun weg naar competentie, autonomie en het streven naar relatie.

We zijn dan ook heel trots op de deelnemende leerlingen en de twee kwartiermakers. In enkele zinnen stellen we de leerlingen nogmaals aan u voor:


Ivan is zoekende naar wie hij wil en kan zijn. Hij heeft een groot hart als het aankomt op de dingen die hij leuk vindt en begrijpt. De omgang met anderen binnen een groep kost hem nog wel eens moeite. Daarnaast is het een knokker die zich niet door zijn fysieke beperking laat weerhouden voor de volle 100% in te zetten. Op vrijdagochtend was hij al weer op school om aan het vak groen mee te doen.


Tarik wil graag iedereen te vriend houden, ondanks dat hij het soms lastig vindt. Hij maakt graag grappen, maar incasseren vindt hij nog wel eens lastig. Wel is hij een grote doorzetter, want ondanks zijn beperkte ervaring op de fiets en een hoge spierspanning bleef hij goed meetrappen in het peloton. Wel koste de bochten hem wel eens moeite en hetzelfde gold voor het stoppen bij de stoplichten, dan vergat hij wel eens op tijd te remmen.


Farlison bleek ook een bikkel, zeker nadat hij een flink gat in z'n knie was gevallen. Nadat de wond was verbonden stapte hij direct weer op. Hij was heel goed in staat om zijn eigen grenzen aan te geven en toen het hem de tweede dag teveel werd, vond hij het geen schande om in de bezemwagen plaats te nemen. Binnen de groep had hij zijn eigen plek. Farlison is ook zijn eigen man, die het graag zelf wil oplossen. Zo vroeg hij wel eens om een duwtje, maar als die hem dan werd aangereikt, begon hij zo hard te fietsen dat hij vanzelf terugkeerde in de groep.


Estefanio is een prater en legt met iedereen contact. Met alle jongens in de groep was hij op goede voet. Hij houdt van een grapje en maakt op een goede manier gebruik van zijn postuur en leuke kop. Hij neemt de mensen voor zich in en weet dat ook. Hij kon ook ongegeneerd om een duwtje vragen, wanneer de wind te hard tegen stond. Zodra de weg omhoog liep schoot hij naar voren, dat hij een lichtgewicht is, speelt dan in zijn voordeel.


Nadal. Er is een foto genomen van Nadal op de motor van meester Paul en die is wel tekenend voor hem. Hij kijkt daar met een onbevreesde blik de camera in, zo van, laat me nou ook maar een stukkie rijden. Hij ontpopt zich als de thrillseeker van de groep Hij heeft de grootste mond van allemaal, maar ook een klein hartje. Wel zoekt hij erkenning voor alles wat hij doet. Als het rustig is, dan vindt hij het al snel saai en moet er wat gebeuren. Zijn energie is eindeloos, 's nachts was hij ook het langste wakker. Hij stookte regelmatig onderling het vuurtje, maar was daarna ook weer snel bereidt om het goed te maken.


Timothy is echt de stille kracht van de groep. Een jongen die niet veel zegt, maar die er wel staat. Door zijn uitstraling van ik laat niet met me sollen, werd hij ook gerespecteerd door de anderen. Tevens is hij iemand die je de angel uit een dreigende situatie kan laten halen. Zo van, he Timothy ga jij even naast hem fietsen. Hij had het soms wel even zwaar met fietsen, maar gaf geen krimp. Het is een doorzetter, maar ook een binnenvetter. Irritaties uit hij niet zo snel.


Ensar is een geblokte jongen die bruist van de energie. Eerder werd hij al vergeleken met een echter sprinter. Hij is competitief en genoot van de tussensprinters heuvel op brug op. Alle dagen reed hij op de eerste rij en eigenlijk het liefst voorop. Hij is in de omgang met de anderen rustig, heeft wel de neiging om naar de ouderen in de groep te trekken. Heeft zijn zaakjes op orde. Blijft wat afstandelijk in zijn relatie tot de anderen, behalve met zijn schoolgenoot Ismael, met hem waren er een aantal keren aanvaringen, juist omdat het dezelfde winnaarstypes zijn. Is vrij snel weer tot rede te brengen. Maakt wel een serieuze indruk.


Ismael is zeer nieuwsgierig. Hij wil zoveel mogelijk van alles weten. Trekt ook veel naar de volwassenen toe, gaat regelmatig naast ze fietsen. Vraagt veel en is geïnteresseerd. Aan de andere kant is hij snel beledigd en heeft dan moeite om zijn emoties onder controle te houden. Evenals Ensar is hij sterk competitief ingesteld en dat leidt wel eens tot problemen. Hij blijft wat langer in zijn boosheid hangen. Houdt erg van gezelligheid. Is wel een sfeermaker binnen de groep en houdt van een grap.


Morinyo ging dit jaar voor de tweede keer mee, nu in de verzorging. Hij toont daarbij aan dat het werken in een restaurant wel bij hem past. Hij is voorkomend naar de anderen en in zijn gedrag toont hij zich volwassener dan de nieuwe deelnemers. Trekt tijden de tocht ook veelal met meester Sietse op. 's Avonds wil hij graag even met zijn moeder bellen, op wie hij zeer gesteld is.


Shauquille heeft zich deze dagen ontpopt als de cabaretier van de groep. Hij is snel van de tongriem gesneden en adrem in het gesprek. Shauquille reed vaak met de vader van meester Frank mee en die was erg gecharmeerd van de voorkomendheid van hem. Hij profileerde zich gedurende de tocht als Doctor Love. Bij alle jongens, maar ook vrijgezelle begeleiders probeerde hij te laten geloven dat hij hun liefdesleven tot nieuwe hoogten kon doen opbloeien. Hij heeft namelijk een rolodex met namen en nummers van mooie jongedames. Wel werd duidelijk dat Shauquille in de rolverdeling met Morinyo dan meer de gastheer is die de mensen naar hun plaats begeleidt en Morinyo degene die zorgt dat ook alles daadwerkelijk op tafel verschijnt.

Hiermee zijn alle deelnemers aan de sponsortocht van 2018 van stichting Orion voor Spieren voor Spieren nog eens goed in het zonnetje gezet. Het doel van deze tocht is tweeledig. Ten eerste geld ophalen voor een goed doel, vorig jaar KiKa en dit jaar Spieren voor Spieren. Ten tweede de deelnemers, die omdat ze op het speciaal onderwijs zitten vaak ten onrechte een stempel hebben, laten ervaren dat het positief is om wat voor een ander te doen. Het is deze positieve benadering die geheel Orion hoog in het vaandel heeft staan. Als stichting voor openbaar speciaal onderwijs in Amsterdam is het de missie van Orion om haar leerlingen zoveel als mogelijk participerende burgers in de maatschappij te laten worden. Een belangrijk aspect daarvan is het besef dat niemand dat op eigen kracht kan, maar dat je elkaar daarbij nodig hebt. Mogelijk halen we dit jaar weer een flink bedrag op voor het goede doel Spieren voor Spieren, maar wat de leerlingen de afgelopen week geleerd hebben is welhaast onbetaalbaar.

Als begeleiders spreken we de hoop uit dat dit project de komende jaren nog breder gedragen gaat worden binnen Orion en een vast onderdeel van het jaarprogramma wordt. Wij, als ervaringsdeskundigen, werpen ons daarbij graag op om daar een plan voor op papier te zetten. Binnen het curriculum van het vak burgerschap zal dit best een plaats kunnen innemen. Op die manier wordt ook heel Orion eigenaar van dit project, waar het nu nog zwaar steunt op enkele enthousiastelingen en het commitment van onze bestuurder Cor de Ruiter, die het project zijn ruimhartige steun geeft.


Bedankt aan als medewerkers voor hun inzet en sponsoren voor hun donatie. Doneren kan trouwens nog tot 4 juli 2018.


Jongens jullie waren top.