Dag 1

Dag 1, maandag 3 juni 2019.

Route: Amsterdam - Soest,

Afstand: 47,5 km

Motto: De eerste dag is vaak de lastigste

De fietsers verzamelden deze ochtend op Orion College Drostenburg, alwaar de waren uitgenodigd om eerst een flink ontbijt te nuttigen, zodat we gevrijwaard bleven van de beruchte hongerklop. Twee jaar geleden had een leerling Roché van de zenuwen 's ochtends geen hap door zijn keel kunnen krijgen. Halverwege de tocht was al zijn energie op en moest hij gekweld door hevige krampen zich bij de bezemwagen melden. De organisatie heeft dit als een les ter harte genomen en daarom vorig jaar en dit jaar besloten de dag met een stevige maaltijd te starten. Ook nu waren er sommige leerlingen die bijna geen hap door de keel kregen, maar zien eten doet eten, dus uiteindelijk gingen er toch nog wat krentenbollen en bananen naar binnen.

Tegelijkertijd met onze tocht ging OC Drostenburg met haar leerlingen naar Berlijn op schoolkamp. Het was een fantastisch gezicht zoals alle betrokkenen, leerkrachten, ondersteuners en ouders meehielpen om alle leerlingen in de busjes te krijgen. Nadat zij waren uitgezwaaid gingen wij aan tafel. Na het ontbijt en nadat alle bagage in het busje van Ouke Baas was geladen, dit bij ontstentenis van de camper van Sietse, gingen we met de fietsers op pad, uitgezwaaid door ouders en collega's.

Als een echt wielerpeloton zetten we koers naar Abcoude. Meester Hans had ondertussen de strava aan op zijn fiets aangezet, zodat we aan het eind van de dag een goed beeld van de gereden route en afstand zouden hebben. De twee oefenritten bleken al snel geen overbodige luxe geweest, maar ook te weinig om de fietsregels er goed in te stampen, want menig deelnemer had wat moeite om zijn handen aan het stuur en rechts te houden, niet in te halen, niet te dicht op het wiel van zijn voorganger te fietsen en niet te schreeuwen tegen zijn medefietsers. Even voorbij Abcoude viel Dimmy over Kevin, die bij het bestijgen van een brug plotseling stilviel. Dimmy kwam er met een enkele schaafwond aan knie en elleboog vanaf. Verder ging het al snel daarna weer. We kwamen even verderop bij een spiksplinternieuwe brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. De beklimming en afdaling gingen prima, iedereen reed netjes achter elkaar, misschien toch een beetje geschrokken.

Even verderop moesten we een pontje over de Vecht nemen. We probeerden in het kader van het goede doel waarvoor we fietsen iets van de overzetprijs af te pingelen. Waarop de veervrouw ons vertelde dat dit veer sowieso gratig was. De service die ze ons wel verleende was dat we met z'n 13en op het pontje mochten waar 12 eigenlijk het maximum was. In Nederhorst hielden we na ruim een uur fietsen een tussenstop, we hadden, sneller dan verwacht de eerste 20 km afgelegd. Dimmy stilde zijn honger aldaar met een fricandel speciaal en een mexicano, de gezonde school is voor de fietsers deze week even met vakantie. Nadat we weer een stukje gefietst hadden lag Deveino plotseling in het gras. Het asfalt liep snel af en hij was te rechts gaan rijden, mogelijk een teken van een beginnende vermoeidheid, want tijdens de eerste training had hij het heel moeilijk, omdat hij nog nooit op een racefiets had gezeten. Deze dag liet hij zien dat hij al heel veel geleerd had. Na zich even losgeschud te hebben stapte hij al snel weer op, onvervaard.

Bij Hollandse Rading, inmiddels half 1, was het tijd geworden voor de lunch. Juf Laurien en Jasmijn stonden al klaar met het busje met de lunch. Op de parkeerplaats waar we neerstreken stond ook een picknicktafel zodat we heel relaxed aan de lunch konden. Croissantjes, krentenbollen en fruit vonden gretig aftrek, evenals de melk en frisdrank. Nadat de leerlingen het eten naar binnen geschrokt hadden, gingen ze in de omgeving op onderzoek uit. Ze verdwenen in het bos. Even later klonk er een luid geblaf en zagen we Adonai zich luid schreeuwend over het hek storten. Het bleek dat de blaffende honden hem grote schrik hadden aangejaagd. Even later kwam er een man tevoorschijn met zeven honden aan de lijn, waaronder dwergpoedels en golden retrievers, dus geen pitbulls of mastiffs. Toen de anderen dit zagen, konden ze een glimlach niet onderdrukken.

Tijdens de lunch ontdekte meester Hans dat eigenlijk geen 10 km meer te fietsen hadden. Zo goed hadden we dus deze dag al doorgetrapt. Na nog een kort stopje onderweg, reden we om kwart over 3 het terrein van de Stay Okay Soest op. Dat was voor de fietsers ook wel op tijd. Met bijna 50 km was dit een mooie eerste etappe. Na een korte briefing en evaluatie op het terras maakte Laurien de kamerindeling bekend en haalden we bagage uit het busje van Ouke Baas en liepen de leerlingen met de leerkrachten naar hun kamer om de bedden op te maken en zich op te frissen.

Nu is het bijna 18:00 uur en zijn de leerlingen buiten aan het sporten, voet- en volleybal. Om half 7 staat het avondeten op het menu. Dit doen we in de eetzaal van de Stay Okay. Als ik de leerlingen zo beschouw denk ik dat ze vanavond de slaap snel zullen vatten. Hoewel het idee van een schoolkamp mogelijk nieuwe energie losmaakt. Gelukkig slapen we nu in vierpersoonskamers en niet in het ruim van een schip, zoals vorig jaar. Dat had z'n charme, maar geslapen werd er die nacht niet veel. Morgenochtend om 9 uur zal het vertreksein voor dag twee worden gegeven, richting Apeldoorn.