Eygelshoven - Kerkrade

4 februari 2021                                                                       

De voorbije dagen waren erg nat, maar vandaag is ons een mooie droge dag beloofd, met mogelijkheden voor een schijnend zonnetje. Dat biedt ons de kans om de “corona-troubles” even te parkeren en te starten aan de Dutch Mountain Trail. We zijn benieuwd wat we voorgeschoteld krijgen. Het is ongeveer 09:45 u als we in Kerkrade aankomen. We parkeren de auto op de P&R bij het station en nemen de stoptrein naar Eygelshoven. Hier begint onze wandeling.

We steken het spoor over en gaan meteen door een klaphek. Al gauw blijkt dat het een drassige tocht gaat worden. Het pad is nat, of beter gezegd: doorweekt! We steken een viaduct over en daarna gaat het omlaag, we komen op een verharde weg. Even later lopen we het gehucht Oude Hopel binnen. Bij een wegkruis gaan we over een holle weg steil omhoog. Hier komen de Nordic-Walking stokken van pas die we voor de zekerheid hebben meegenomen. We doen immers een “Mountain” Trail!

Boven op de helling gaan we door een hekwerk en betreden we het Strijthagerbeekdal, een gebied dat beheerd wordt door Natuurmonumenten. We wandelen over slingerende paadjes door het bos en zien even later de contouren van een watermolen.

Verderop passeren we aan onze rechterhand meerdere  mooie vijvers, ons modderige pad stijgt en daalt. Het is lekker rustig. Boven ons horen we het typische geluid van een buizerd. Die voelt zich hier wel thuis. De eekhoorn die we zonet zagen moet oppassen! Na de laatste vijver maakt het pad een grote boog naar links en lopen we door een open gebied. 

Bij een kruising van paden gaan we rechts omlaag en komen bij een beek die we via een paar “steentjes” en wat houten takken oversteken.

We staan nu aan de voet van de Wilhelminaberg. Het “klimmen” begint over een steil bospad, met enkele versperringen ( omgevallen bomen) onderweg.

Het pad komt uit op een breed fietspad. Iets verder gaan we omhoog over een trap. Deze trap bestaat slechts uit enkele “treden”, de vervolgweg moeten we zelf zoeken tussen de bomen. De drassige natte grond maakt het niet gemakkelijk, zonder de stokken zou het echt moeilijk zijn want je glijdt gauw weg. Hebben we dit - of nog erger - niet al eens eerder meegemaakt? Enfin, ook dit eindigt op een breder pad en al zigzaggend komen we op een verhard pad dat ons naar de top van de berg brengt. Alhoewel, boven aangekomen bij de skihal en de zendmast kunnen we wegens werkzaamheden niet naar rechts waar de werkelijke top is. Dus gaan we zo’n 50 mtr terug en nemen we een smal pad langs de helling.

Vanaf dit paadje klimmen we steil omhoog en komen we toch op de top. We krijgen een weids uitzicht over de omgeving, met dank aan het zonnetje. Beneden ligt Megaland, waar jaarlijks het Pinkpopfestival is. Maar vorig jaar niet, vanwege de corona-pandomie. Zelf gingen we in onze jonge jaren altijd naar Geleen naar het festival. The Police, U2, Dire Straits, Simple Minds; we hebben ze allemaal gezien!

Jack staart voor zich uit en bedenkt:” Tsja, dit is eigenlijk de tweede surrogaatberg die we binnen één jaar beklimmen. Vorig jaar de VAM-berg, wat een afgedekte stortbult is; en nu de Wilhelminaberg wat een steenberg is. Geen natuurlijke bergen maar nepperds”.

We gaan omlaag over een zigzaggend pad dat beneden uitkomt bij een manege. Hier volgen we de paardenweiden naar links totdat we bij een fietspad komen. Dit pad leidt ons langs de Winselerhof. Bij een bankje houden we een korte pauze. We hebben voor de eerste keer zelf een thermoskan met koffie meegenomen! Je moet wat, alles is nog dicht. Na de korte lunchpauze gaat het verder. We steken een doorgaande weg over en komen in Terwinselen. We doorkruisen deze wijk van Kerkrade en steken de nieuwe Ring Parkstad ( autoweg) over bij de Gaia Zoo. Deze dierentuin - die vanwege corona gesloten is - wordt doorgaans druk bezocht. Onze kleinzonen Sten en Jur kennen er elk plekje. We volgen het fietspad langs de parkeerplaats en komen in een bos waar we een voetpad naar beneden nemen. Nadat we over een vlonder gelopen hebben gaan we naar rechts en volgen we een drassig pad langs de Dentgenbacherbeek.

Bij een open plek zien we een aantal hoge bomen met zogenaamde “heksenbezems”. Iets verder staat een mooie rij knotwilgen. Het pad eindigt bij een verharde weg. We lopen vervolgens in de richting van de vijver en de Anstelerbeek die we via houten bruggetjes oversteken. Aan de overzijde gaan we naar rechts en volgen we de beek stroomopwaarts. We komen bij kasteel Erenstein dat dateert uit de 14e eeuw.

Het prachtig gelegen kasteel werd eeuwenlang bewoond door adellijke families. Nu is het eigendom van een landelijke hotelketen.

Na een korte pauze wandelen we verder langs de Anstellerbeek totdat we bij een verkeersweg uitkomen. Deze steken we over en vervolgen we de tocht over een bospad dat langs een helling loopt. Rechts zien we een groot pand met een kapel. Het Woonzorg Elisabeth Stift is hier gevestigd; echter in de 19e eeuw woonden hier zusters van de kloosterorde Elisabethinnen. Zij stichtten hier een ziekenhuis. Bij een kleine vijver steken we weer een weg over en komen via een trap wederom in een bos, het Hambos. Rechts hebben we uitzicht over de weidse omgeving in het westen. We komen bij een Mariakapel. Hier liggen veel bloemen. Als we een trap afgaan zijn we op het einde van onze tocht van vandaag. Aan de overzijde van de weg ligt de parkeerplaats waar onze auto staat. Het was een fijne eerste etappe, dat belooft wat.

Meer foto's: 

Lees verder   Kerkrade - Vaals