Hij verblijft in het huis van Scheut in Torhout
Pater Toon Tanghe
Voor de nieuwjaarsbrief van 2026 klik hier
Nzambe abenisa bino...botambola na Yezu.
God zegene je – wandel in Jezus!
Pater Toon Tanghe, scheutist.
Pater Jan Hanssens cicm vanuit Haïti
De covid-epidemie werd officieel afgekondigd in Haïti op
19 maart 2020, een week nadat de Wereldgezondheidsorganisatie de pandemietoestand had uitgeroepen. Eind oktober 2022, tweeënhalf jaar later, werden officieel 857 overlijdens in het land aan covid toegeschreven. Dat zijn uiteraard de gekende gevallen.
Voor de bevolking veranderde de pandemie aanvankelijk weinig in de levenswijze. Zoals veel zaken zag men covid als een zoveelste middel van de ontwikkelde rijke wereld om hun hegemonie over de andere landen te versterken.
Ja, er zijn mensen gestorven aan covid. Ik denk aan de pastoor van de parochie waar ik op zondag dienst doe, een hulpbisschop van Port-au-Prince – mgr. Ducange – en zovele anderen. Toch bleef het beperkter dan experts hadden gevreesd. En was het wel covid dat hen fataal werd of een andere ziekte waaraan ze leden?
Met de pandemie veranderde het leven wel: veel minder bijeenkomsten; de kerkdiensten op zondag werden een tijd lang geschrapt; overal moest je wel afstand houden van 1,50m; meerdere keren per dag je handen wassen; mondmasker opzetten als je officiële plaatsen binnenkwam; in de markten werd je temperatuur opgemeten; enz.
Vooral internationale reizen werden moeilijker. Die werden soms uit- en afgesteld, tot het vaccin er kwam. Verschillende confraters op reis bleven geblokkeerd. Ik denk aan twee stagiairs op weg naar Haïti, die verschillende maanden wachttijd hebben uitgezeten in een Scheutcommunauteit in Brazilië omwille van de strikte reisvoorschriften. Een andere confrater bleef verplicht een week lang in een hotel in Parijs op weg naar Afrika.
Terug naar ons land Haïti. Toen er geen kerkdiensten waren, hebben we voor onze parochiecommunauteit een kleine wekelijkse gebedsgids opgemaakt. Die werd in de zone rondgedeeld om gebed in de huiskring beter mogelijk te maken. Mijn Filipijnse confrater animeerde zijn landgenoten – de Filipijnse gemeenschap in Port-au-Prince - met een zondagse eucharistieviering via facebook.
In de eigen leefgemeenschap zelf werd de tafel opgesteld met meer tussenruimte. Je vraagt je af hoe de mensen in de dichtbevolkte volksbuurten en op de publieke marktplaatsen de vereiste afstand bewaarden… Dat gebeurde uiteraard niet! Waren veel mensen dan bestand tegen het virus? Misschien wel en waren er velen positief zonder symptomen te vertonen? Inderdaad is het Haïtiaanse volk wel zeer resistent, en bestand tegen allerlei infecties, als gevolg van de levenscondities zelf.
Toen de kerkdiensten terug mochten, werd de communie op de tong afgeschaft (die was nog steeds in voege om culturele redenen). De communie op de hand werd ingevoerd en zeer snel aangenomen. Wel werden de handen vóór de communie ontsmet met sanitizer. Trouwens, dat ontsmettingsmiddel gebruiken we bij ons nog steeds, op advies van een dokter-medegelovige. Het is een goed middel om allerlei infectieziektes, zoals ook cholera, een halt toe te roepen.
Covid kwam er na de aardbeving van 2010, en een cholera-epidemie. De bevolking bleef betrekkelijk gespaard tijdens de pandemie, maar toch waren er slachtoffers. Nu ook die gezondheidscrisis voorbij is, zit het land volop in een politieke crisis na de moord op president Jovenel Moise op 7 juli 2021, meer dan twee jaar terug.
Wanneer zal het leven echt eens “normaal” verlopen en werkelijk betere perspectieven bieden?
NB: Op Kerknet kunt u ook een brief van pater Jan Hanssens lezen, over de recente uitbarsting van geweld door misdaadbendes, die de macht willen grijpen.
Link: https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/artikel/pater-jan-hanssens-ha%C3%AFti-%E2%80%98eerst-veiligheid-dan-verkiezingen%E2%80%99
Voor de brief van Inge Debrouwere
(5 maart 2024) klik hier