Πριν από πολλά χρόνια, οι Αχαιοί που κατοικούσαν τότε στην Ελλάδα ενώθηκαν και με τα πλοία και τον στρατό τους πήγαν να κυριεύσουνε την Τροία. Έτσι, άρχισε ο Τρωικός πόλεμος, που κράτησε δέκα χρόνια. Ήταν ο μεγαλύτερος πόλεμος της αρχαιότητας κι οδήγησε στον θάνατο αμέτρητους Τρώες κι Αχαιούς. Αφορμή ήτανε μια γυναίκα, η ωραία Ελένη, η βασίλισσα της Σπάρτης. Πολλά σπουδαία παλικάρια πολέμησαν σ’ αυτό τον πόλεμο. Ο Αχιλλέας, ο γιος της θεάς Θέτιδας, ο Έκτορας, ο αρχηγός των Τρώων, ο ατρόμητος Διομήδης, ο δυνατός Αίαντας, ο Μενέλαος, ο άντρας της Ελένης, ο αδελφός του ο Αγαμέμνονας, που ήταν αρχηγός των Αχαιών, ο πολυμήχανος Οδυσσέας κι άλλοι πολλοί. 

Η Έριδα ήταν η θεά της φιλονικίας και της διαμάχης. Όταν οι θεοί δεν την κάλεσαν στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδος, αυτή από θυμό άφησε με τρόπο ένα χρυσό μήλο, το κατόπιν γνωστό και ως «μήλο της Έριδος», να κατρακυλήσει ώστε να το δουν οι καλεσμένοι θεοί και να το ζηλέψουν.  Πάνω στο μήλο έγραφε "στην ομορφότερη ".Ήταν φυσικό λοιπόν οι τρεις παρευρισκόμενες θεές, η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη να διεκδικήσουν το μήλο, η κάθε μία για τον εαυτό της. Είδε ο Δίας τον τσακωμό και είπε στον Ερμή να τις πάει γρήγορα στον Πάρη για να διαλέξει αυτός, τρόπον καλλιστειών, ποια θα πάρει το μήλο. Έτσι και έγινε. Για να τον καλοπιάσει, η Αθηνά του έταξε πνευματική σοφία, και η Ήρα δύναμη σωματική. Η Αφροδίτη όμως του έταξε την ωραία Ελένη, την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου. Ο Πάρης, μην ξέροντας ότι η ωραία Ελένη ήταν γυναίκα του Μενελάου, έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη. Με την αρπαγή της Ελένης από τον Πάρη άρχισε λοιπόν κατά τον μύθο ο Τρωικός πόλεμος και η Έρις πέτυχε αυτό που ήθελε. 

Στην ελληνική μυθολογία η Ιφιγένεια ήταν μία από τις κόρες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, γνωστή κυρίως από τη θυσία της στην Αυλίδα. Για να μπορέσουν να ξεκινήσουν οι Αχαίοι για να πάρουν την Τροία έπρεπε να θυσιάσουν την Ιφιγένεια. Αυτή ήταν η τιμωρία του Αγαμέμνονα γιατί σκότωσε το ιερό ελάφι της Άρτεμις. Ωστόσο τελευταία στιγμή η θεά πήρε την Ιφιγένεια και τη μετέφερε στη χώρα των Ταύρων ως ιέρεια στο ναό της.

Το θέμα της Ιλιάδας δεν είναι τόσο ο Τρωικός πόλεμος, όσο η μήνις – η οργή – του Αχιλλέα.  O Αχιλλέας κι ο Αγαµέµνονας μάλωσαν για δυο όµορφες σκλάβες, τη Χρυσηίδα και τη Βρισηίδα. Αυτό έφερε πολλές συµφορές στους Αχαιούς. Για να σταµατήσει το κακό, ο Αγαµέµνονας έστειλε τη Χρυσηίδα πίσω στον πατέρα της ,τον ιερέα Χρύση που την είχε ζητήσει. Όµως διέταξε να φέρουν στη σκηνή του τη σκλάβα του Αχιλλέα, τη Βρισηίδα. Τότε θύµωσε ο Αχιλλέας πολύ, µίσος και οργή γέµισαν την ψυχή του. Τότε υποσχέθηκε να μη πολεμήσει ξανά για χάρη των Αχαιών.

Χρειάστηκε να σκοτωθεί ο Πάτροκλος, ο καλύτερός του φίλος, για να αποφασίσει ο Αχιλλέας να επιστρέψει στο πεδίο των μαχών. Το κίνητρό του όμως είναι και πάλι η εκδίκηση. Η μάχη με τον Έκτορα ήταν τρομακτική. Νικητής ο Αχιλλέας !

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» ήταν η ασπίδα που χρησιμοποίησε ο Αχιλλέας για να πολεμήσει τον Έκτορα. Ο Αχιλλέας είχε χάσει την πανοπλία του μετά τον δανεισμό της στον φίλο του, τον Πάτροκλο. Ο Πάτροκλος έχει σκοτωθεί στη μάχη από τον Έκτορα, ο οποίος πήρε τα όπλα του ως λάφυρα. Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτιδα, ζήτησε από τον θεό Ήφαιστο να σφυρηλατήσει μια καινούργια πανοπλία για τον γιο της. Τα στρώματα της ασπίδας είναι μια σειρά από αντιθέσεις ,ο πόλεμος και η ειρήνη, η εργασία και η γιορτή.

   Ο Αχιλλέας σκότωνε τους Τρώες πολεµιστές τον ένα µετά τον άλλο.   Μια µέρα όµως που βρισκόταν έξω από τις Σκαιές πύλες, τη µεγαλύτερη πύλη του κάστρου της Τροίας, τον είδε ο Απόλλωνας και συµβούλεψε τον Πάρη να τον χτυπήσει µε τα βέλη του στη δεξιά του φτέρνα.

  Η Θέτιδα, όταν ήταν µικρός, τον είχε κάνει αθάνατο βουτώντας τον στα µαγεµένα νερά της λίµνης Στύγας. Όµως η δεξιά του φτέρνα δεν είχε βραχεί, γιατί από εκεί τον εκρατούσε. Ο Πάρης σημάδεψε τον Αχιλλέα και κάρφωσε ένα φαρµακωµένο βέλος στη δεξιά του φτέρνα. Με πονεµένες κραυγές προσπαθούσε να τραβήξει το βέλος απ’ τη φτέρνα του. Μετά από λίγο σωριάστηκε νεκρός. 

Ο Δούρειος Ίππος στην ελληνική μυθολογία ήταν κατασκευή εμπνευσμένη από τον Οδυσσέα, ένα ξύλινο άλογο-κρύπτη. Σκοπός του Οδυσσέα ήταν να παραπλανηθούν οι Τρώες και να το εκλάβουν ως δώρο και ως δείγμα καλής θελήσεως και ειρήνης από τους Αχαιούς. Μέσα του έκρυβε τους σημαντικότερους αρχαίους Έλληνες ήρωες. Μετά την είσοδο του ίππου στην Τροία, οι ήρωες βγήκαν από αυτόν και άνοιξαν τις πύλες στους υπόλοιπους, προκειμένου να ξεκινήσει η λεηλασία της πόλης. Αυτό ήταν και το τέλος της Τροίας !