Ayon sa batikang historyador na si E.H. Carr, ang kasaysayan ay isang walang katapusang talastasan sa pagitan ng nakaraan at kasalukuyan. Bilang isang mag-aaral na nabubuhay sa kasalukuyan, ano, sa iyong tingin, ang kahalagahan ng pag-aaral ng kasaysayan ng Pilipinas sa mga sekundaryang paaralan?
Ano ang ilang mga tiyak na halimbawang iyong nakikita sa ating kasalukuyang lipunan na nagpapakita ng kahalagahan (o hindi kahalagahan) ng pag-aaral ng ating sariling kasaysayan?
Sa konteksto ng mabilis na pagdaloy ng impormasyon sa kasalukuyan, ano ang papel (kung mayroon man) ng pag-aaral ng ating kasaysayan sa paglaban ng palasak na pamamaluktot ng katotohanan?
Bilang isang kabataang mag-aaral, ano sa iyong tingin ang maaari mong gawin upang mapanatiling kritikal at makatotohanan ang pag-aaral ng kasaysayan?
Ano sa iyong tingin ang panahon sa kasaysayan ng Pilipinas na mas kinakailangang pag-aralan ng mga tulad mong mag-aaral at bakit?
Bahagi ng
Hatid sa inyo ng
Katuwang ang
Kasama rin ang
