Fietshub de Maarschalk, een fietshub in Utrecht die duurzame mobiliteit stimuleert door diensten aan te bieden zoals fietsverhuur, fietsreparaties en werkruimtes.
Dit project richt zich op het opzetten van een geheel nieuwe Bike Kitchen. Een promovendus wil de ins en outs van dit concept onderzoeken en weten welk effect dit zou hebben op de duurzame impact.
Het bouwen van een Bike Kitchen was een geweldige ervaring. Het voelde soms als een achtbaan van emoties, en samenwerken met acht mensen was ook een uitdaging. We kregen een sterke kick-off met de opdrachtgever en volgden zelfs een workshop over het repareren van fietsen. Daarnaast kregen we onze eigen werkplek bij de fietshub, waar we iedere dinsdag naartoe gingen.
Dit project draaide niet alleen om het bouwen van een Bike Kitchen, maar ook om de vragen: Hoe werkt het? en Waarom werkt het?
Een Bike Kitchen is een doe-het-zelf-werkplaats waar mensen kunnen leren hun eigen fiets te repareren. De uitdaging was om een mobiele versie van de Bike Kitchen te ontwikkelen die zich richt op het reskillen van studenten van Science Park. Reskilling betekent het opnieuw aanleren van een vaardigheid, terwijl de maatschappij juist steeds meer aan deskilling doet (het verliezen van vaardigheden). Het doel was dus om het gedrag van studenten te veranderen.
De mobiele Bike Kitchen kan een grote maatschappelijke impact hebben, omdat de focus op studenten betekent dat je indirect 20% van de samenleving bereikt. Eerst moesten we onderzoeken of studenten wel interesse hadden in zo’n verandering, en ik kan zeggen: dat hadden ze. Het feit dat zij gratis gebruik konden maken van reparatiegereedschap en tegelijkertijd nieuwe vaardigheden konden leren, maakte het concept erg aantrekkelijk.
Ik bedacht een conceptnaam die nodig was om de mobiele Bike Kitchen vorm te geven: Skillcycle — het gebruik van fietsen om mensen te reskillen met als doel een zelfstandige en duurzame gemeenschap. We ontdekten dat we niet alleen een mobiele Bike Kitchen bouwden of ontwierpen, maar ook bezig waren met het creëren of uitbreiden van een fietscommunity. De meeste geïnterviewden zagen zichzelf niet direct als onderdeel van de community, maar gaven wel aan mensen te kennen die dat wél wilden of er al deel van uitmaakten.
Als extra deliverable maakten we een Handleiding voor iedereen die zelf een Bike Kitchen wil opstarten. Ik was verantwoordelijk voor het hoofdstuk over digitale elementen. Hierin gaf ik veel advies over het gebruik van sociale media, legde ik de basis uit van hoe je een Bike Kitchen kunt promoten en welke elementen belangrijk zijn voor een website.
Interview met een puzzel-provotype
Card Sorting met een student
De volledige Guidebook
Ik vind het erg leuk om interviews te doen met behulp van provotypes. Daarom maakten we een puzzel met op de achterkant vragen over de interesse van studenten in de Bike Kitchen. Ik ontdekte dat een puzzel-provotype zowel voor- als nadelen heeft. Het positieve is dat mensen graag het spel willen spelen en de vragen eerlijk beantwoorden. Het nadeel is dat ze eerst de puzzel willen maken en daardoor afgeleid raken van het interview.
De volgende methode, Card Sorting, was nieuw voor mij en bleek erg nuttig voor ons, omdat we hiermee de website konden ontwikkelen. Card Sorting is een methode waarbij deelnemers zelf proberen informatie zo te ordenen dat het voor anderen logisch is. Er zijn twee varianten: open en gesloten Card Sorting. Wij kozen voor de open variant, omdat we de studenten hun eigen flow voor de website wilden laten creëren. Ik vroeg de deelnemers daarbij expliciet om hardop te denken.
Ik leerde dat je tijdens Card Sorting niet mag ingrijpen terwijl de deelnemers bezig zijn, omdat dit tot onbevooroordeelde inzichten leidt. Het hardop denken was daarom een waardevolle toevoeging, omdat ik daardoor aantekeningen kon maken en hun gedrag beter kon analyseren.
Card Sorting tijdens testing
Er is veel gebeurd in dit laatste project. Dit was de tweede keer dat ik in een groep van acht mensen werkte, maar om de een of andere reden voelde dit project veel lastiger aan met acht personen. In de eerste twee weken maakten we weinig vooruitgang en voerden we veel discussies over de taken. Iedereen had een mening en kwam met nieuwe ideeën waarvan zij dachten dat die beter zouden werken. Ik probeerde mee te doen aan de discussies, maar ik merkte dat dat het enige was wat we deden: praten, zonder beslissingen te nemen. Dus besloot ik af te wachten en te kijken hoe de situatie zich zou ontwikkelen.
Ik had het gevoel dat er te veel mensen waren die hun eigen zin wilden doordrijven. Ideeën of meningen werden voortdurend in twijfel getrokken, waardoor we op een punt kwamen dat niemand meer wist wat we moesten doen. In zulke situaties neem ik vaak een stap terug en wacht ik tot iemand eindelijk actie onderneemt. Wat ik de volgende keer anders wil doen, is de situatie direct benoemen in de groep en zeggen dat we even een stap terug moeten doen. Ik vond het erg goed wat een van onze groepsleden deed toen de discussie uit de hand dreigde te lopen: hij stelde voor dat iedereen zijn hand opstak wanneer een discussie te lang duurde of niet nodig was. Dat bleek heel effectief, want we stopten meteen met praten en gingen verder met onze taken of de volgende stappen in het proces.
Ik wilde deze minor afsluiten met een laatste presentatie, die uiteindelijk een pitch werd. Tijdens de Sustainable Week Challenge had ik geleerd hoe ik moest pitchen, dus volgde ik dezelfde stappen: ik bereidde een verhaal voor, maakte flashcards en hield een pitch van twee minuten voor beide groepen. Het was erg spannend, maar ik denk dat ik het goed heb gedaan. Ondanks veel oefenen weet ik nog steeds niet precies waarom presenteren voor mij lastig blijft. Misschien komt het doordat ik me niet altijd volledig voorbereid voel, of misschien heb ik gewoon nog veel meer oefening nodig en moet ik vaker presenteren.
Bike Kitchen groep met de klanten Ernest en Dirk.
Het laatste project pitchen van Co-Design
Dit is een speciale boodschap aan Ernest
Bedankt dat je zo behulpzaam en vriendelijk voor ons was. Je was altijd positief en stond voor ons klaar wanneer dat nodig was. Dit project had niet kunnen bestaan zonder jouw hulp en passie voor de fietsgemeenschap. Dank je wel dat je in ons geloofde, juist op momenten dat wij dat zelf niet konden.
Rust zacht.